|27 FİNAL

Yıllar önce adını bile söylemeyi içine sakladığım kadının elini tutuyordum şu an. Yıllar önce aşkımı içime gömmüşken şimdi o gömülü aşkımla evlenecektim. Kalbim ağzımda atıyor heyecandan vücudum yanıyordu. Silo arabayı mahalleye soktuğun da o son an geldi gözlerimin önüne. Eren Karo'nun ölümü.. Silo arabayı Revan'ların evinin önüne çekmişti. Arabadan indiğim de derin bir nefes aldım ve gökyüzüne bakıp gülümsedim. 'Gökalp aşko' diye bağıran sesle karşıma doğru baktım. Hatice koşarak bana geliyordu. Kalbimin sıcaklığı artarken kollarımı açıp kucağıma aldım Hatice'yi. 'Güzelim' dedim yanağını öperek. 'Seni çok özledim ama küsüm' dedi odudağını uzatarak 'Neden' hala kucağımdayken gözlerinin içine baktım. 'Beni bıraktın' dedi sesini titretirken. 'Asla bırakmam seni güzelim' dedim. 'Ama bıraktın ben çok korktum sen yoktun' kaşlarını çattı. 'Geçti her şey artık bitti hep yan yana olacağız' dedim. 'Söz mü?' diye sordu dudağını bükerken. Kafamı sallayınca kollarını açarak bana sarıldı. 'Aa' diye bağırdı 'Revan ablam' diye bağırdı tekrar. Revan kucağımdan almak üzereyken Hatice'yi bu sefer 'Aa Melih abim' diye bağırdı kendini Melih'in kucağına attığın da Revan'ın suratı düştü. Nazeni, Hatice'ye doğru ellini sallarken 'Aa Nazeniş' dedi ve kendini bu sefer Nazeni'nin kollarına attı. En son Revan'a sarıldıktan sonra ortamızda durup hepimize baktı. 'Serhat abim nerede?' diye sorduğun da hepimizin gözlerinde ki mutluluk gitmişti. 'Hani sizi yurt dışına götürdüler ya' dedim Hatice'nin yanına eğilip onun boyunda olmak için. Kafasını salladı. 'Hıhı' 'Serhat abini de götürdüler iyileşmesi için' 'Anladım' dedi Hatice harflerini uzatarak. 'Ben gideyim can beni bekliyor ağaçların orada' dedi eteğini tutup iki yana sallıyordu. 'Lan' dedim. 'Barıştınız mı?' diye sordum. Kafasını sallayıp gülümsüyordu. Iki elini dudaklarının üzerine kapattı utanmıştı. 'Biliyor musun ağaçların orada bütün herkes. Düğün olacakmış' dedi. 'Can'da bana bizde evleneceğiz dedi' yine ellerini dudaklarına kapatmıştı. 'Bu çocuğu döveceğim' ayağa kalktım. Herkes Hatice ve bana gülüyordu. Revan, Hatice'yi kucağına aldı. 'Sana bir sürpriz yapayım mı?' Hatice heyecanla kafasını salladı. 'Gökalp abinle ben evleneceğiz Nazeni ablan da Melih abin evlenecek' sesi heyecandan titriyordu. Hatice'nin gözleri kocaman açılırken 'Ne' dedi uzatarak. 'Bizimle hazırlanmak ister misin?' diye sordu Nazeni Hatice heyecanla kafasını salladı. 'Siz Revan'ların evde hazırlanın her şeyiniz orada zaten' dedi Silo 'Siz de Gökalp'lerin eve beyler' dedi bize bakarak. Önce Hatice'nin sonra da Revan'ın saçlarından öpüp Nazeni'ye sarıldım. Melih önce Revan'ı sonra Hatice'yi en son da Nazeni'yi öptükten sonra kızlar eve geçtiler. 'Heyecandan kalp krizi geçireceğim' diye bağırdı Melih. 'Rüya mı bu lan' 'Bana bir tane vursana' dedi karşımda dururken. 'Ya bir siktir git' dedim gülerek. 'Silo lan sen vur' dediğin de Silo Melih'in omuzuna doğru bir yumruk geçirdi. Melih geriye doğru düşerken 'Rüya değilmiş lan' 'Salak' ayağa kalkıp yanımda dikildi. 'Oğlum mahalledeyiz lan' kolunu omuzuma atarken yürümeye başladık. Diğer kolunu da Silo'nun omuzuna atmıştı. 'Mahalledeyiz' dedim huzurla. 'Her şey sayende' Silo'nun omuzuna sıktı Melih. 'Her şey sizin sayeniz de' dedi Silo. 'Ee Silo hazır çifte düğün yapıyorken seni de evlendirelim' dedi Melih gülerek. 'İçmeden nasıl sarhoş oldun' diye sordu Silo Evin önüne geldiğimiz de durduk. Gözlerimle evi süzerken acı bir eksik yüreğimi yakmıştı. 'Bitti Gökalp' diye fısıldadım içimde ki çocuğa. Silo kapıyı açtı. Içeriden annemin yaptığı yemeklerin kokusu burnuma doldu. Derince bir nefes çektim içime. Silo ve Melih eve girmişlerdi. Yavaş adımlarla eve girdiğim de ilk yaptığım şey annemin odasına girmek olmuştu. Yatağın ortasına yatıp bacaklarımı kendime doğru çektim. Annemin yastığını alıp göğsüme bastırdım. 'Annem' 'Masum değilsin biliyorum' 'Keşke masum kalabilseydin' yastığını öpüp içime çektim. Yataktan kalkıp Melih'in yanına odama girdim. Takım elbisesini giymiş saçlarını düzel…