|18

Işıklar beyaza döndüğün de palyançolar üzerimize gelmeyi bırakmışlardı. Revan kendini kucağıma doğru bırakırken Nazeni ve Melih koşarak yanımıza ulaşmışlardı. 'İyi misin güzelim?' saçlarını arkaya doğru ittim. 'Gerizekalılar siz gittikten hemen sonra üzerime çullandılar' diye bağırdı. 'Oyundu güzelim ve bitti' dedi Melih kardeşinin kolunu tuttu. 'Ağzıma sıçtılar ne oyunu' diye bağırdı Revan tekrar. 'İyisin, iyiyiz geçti' Revan derin nefesler alıp verirken elinde ki silahı yere doğru attı. 'Katil olduk hepimiz' diye bağırdı. 'Lanet olsun ki insanları öldürdüm' diye bağırmaya devam ederken Nazeni Revan'a hızla bir tokat attı. 'Kendine gel Revan' 'Bir oyunda da olsak yarın bir gün girdiğimiz bu savaşta bugün birse yarın on kişi gelecekler üzerine ve kendinizi veya bizi koruman gerekecek' dedi Nazeni 'Koy veremezsin kendini' Revan'ın eli yanağına gitti. Melih, Nazeni'ye sert bakışlar atarken ben sadece Revana bakıyordum. 'Özür dilerim' dedi Revan 'Sizi zorda bıraktığım için' bana doğru kayarak kollarını belime sarıp yüzünü göğsüme gömdü. 'Şşş tamam geçti' diye fısıldadım saçlarını öperken 'Sevgilim, ben yanındayım' 'Buradayım, Revan' diye fısıldarken saçlarını okşadım. 'Gökalp, çıkar beni buradan' diye fısıldadı. Sesi titriyor ağlamamak için zor duruyordu. 'Geçti' Kollarımı beline sarıp kucağıma aldım Revan'ı. Ayağa kalkıp evden çıkarken arkamızdan Nazeni ve Melih geliyordu. Kapının önüne çıkıp yavaşça yere doğru çöktüm. 'Güzelim' diye fısıldadım. 'Hadi kaldır kafasını bir nefes alıp kendine gel' saçlarını okşadım. Revan yavaşça yüzünü göğsümde kaldırırken içine derin bir nefes çekti. Ardından hızlıca kucağımdan kalkarak yanımızda ki ağaca doğru koştu. Nazeni ve Melih arkasından giderken Revan çoktan ağacın dibine kusuyordu. 'Bırakın' diye seslendi kapı da beliren Silo. Silo'yla göz göze geldiğimiz an hızlıca ayağa kalkıp üzerine doğru koştum. Yakalarını tutup 'Ne yaptığını sanıyorsun sen lan' Silo sadece ifadesiz bakıyordu. 'Sakin ol çocuk' yakasında ki ellerimi itmeye çalışıyordu. Ellerimi daha çok sıkıp Silo'yu geriye doğru ittim. 'Ya bir şey olsaydı ona' sendeleyen Silo'nun üzerine yürüdüm. 'Amaç da birbirinize yetişmenizi sağlamak ya çocuk' Silo kendine gelebilmişti. Omuzlarından tekrar iterken gözlerinde öfke belirmişti. 'Bir daha dokunursan' diye konuşurken benim onun üzerine yürüdüğüm gibi üzerime yürüdü. 'Ne bir daha dokunursan' diye bağırdım. 'Lan oyun da olsa eğitim de olsa ne yaptığını sanıyorsun sen? 'Daha önceden bir bok bilmeyen kız üzerine gelen onca adamla nasıl başa çıkacak' diye bağırdım. 'Öğrenecek' gözleri ağacın dibine kusan Revan'ın üzerinde kaldı. 'Öğrenmesine gerek kalmayacak Silo' 'Ben nefes aldığım sürece Revan'ın gölgesi olacağım' 'Ben olduğum sürece bir daha Revan yaşadığı o anı yaşamayacak' 'Çocuk' dedi Silo. Gözlerinde öfke silinirken bana doğru bir adım daha attı. 'Öğrenmesi gerektiğini biliyorsun' diye ekledi. 'Kes sesini' dedim. Arkamı Silo'ya doğru dönüp Revan'ın yanına ilerledim. Yanına çökmüş Nazeni karnını tutarken Melih'de Revan'ın saçlarını tutup ona destek oluyordu. Nazeni'nin önün de durdum. 'İyi misin?' diye sordum. Kafasını salladı. 'Revan' Melih kafasını kaldırıp bana baktığın da acısını ve öfkesini gözlerinde görmüştüm. Melih kenarıya kendini atarken onun yerine ben geçip Revan'ı omuzundan öptüm. 'Beni duyuyorsun değil mi?' 'Sana söz veriyorum bir daha böyle bir şey yaşamayacaksın' 'Sana söz veriyorum bir daha asla bu durumla baş başa kalmayacaksın' sesim titremişti. Herkese taş olan şu kalbim Revan'a kuş tüyüydü.. 'Özür dilerim sizi yarı yolda bıraktığım için' diye bir ses çıktı Revan'dan. Sırtını sıvazladım. 'Geçti güzelim ve sen kimseyi yarı yolda bırakmadın' Revan doğruldu. Önce Melih'e sonra Nazeni'ye baktı. Gözlerimiz denk gelince tekrar özür diledi. Kollarını bana dolarken derin nefes aldığını duyabiliyordum. Bu halleri ciğerimi delerken hiçbir şey yapamamak daha kahır ediyordu beni. Mavi aşofmanı rengini kana bırakmıştı. Benden ayrılıp dik bir duruş aldı. 'İyiyim' dedi herkesi…