saklı kalan

TOPRAK KOKUSU

Yazar:

saklı kalan – karidesliBiri kitap kapağı
saklı kalan – karidesliBiri kitap kapağı

Bazı hikayeler bir karsılasmyla baslar,bazıları ise sırla BÖLÜM 1:TOPRAK KOKUSU Sonunda hastanedeki o kargaşa sona ermişti.Benim için öyleydi en azından.Geride kalan arkadaşlara başarılar diliyorum.Uzun zaman sonra annemin köyüne yani anneannemin yanına gidiyordum. En son annem vefat ettiğinde gitmiştim.Yani 14 yaşındayken.Benim akrabam olarak ve annem olarak gördüğüm anneannem bana sahip çıkmıştı o zamanlar çünkü babamla görüşmeyi bırakmıştım annem öldükten sonra çünkü...neyse boşverin belki ilerleyen zamanlarda anlatırım. Bu arada ben özge özcan.ben bir aile hekimiyim.İzmirde yaşıyorum.İşimi çok seviyorum çünkü küçükken annem hep ben olamadım ailem bana destek olmadı daha doğrusu imkanlarımız yoktu derdi.Bende o zamanlar içine kapanık bir kızdım.Ve annemi dinlemezdim.fakat sonra annem öldükten sonra çalışma kararı aldım ve yüksek lisansla mezun oldum.ve size bir şey söyleyeyimmi? Bu hayatı ciddiye almayın.Sadece kendinize odaklanın kızlar insanlar sizi takmıyorsa sizde onları takmayın.Ve büyüklerinizden çok fazl duyduğumuz bir şey söyleyeceğim okuyun.Ben zamanında çok zorbalık,dışlanma, ve benim ve kendi bedenimle ilgili çok dalga geçtiler.Takmayın neden mi?size bir sey anlatayım. gecen hafta yaşandı bu olay bir kız geldi.Bu kız ben ortaokuldayken sürekli dalga gecerdi.Sen çok kilolusun,senden hiç birsey olmaz,daha bir ailen bile yok gibi cümleler kurardı.Ve oo kızı gördüğümde zorba halindan eser yoktu.Çünkü oda kilo almıştı.yanında kızı ve kocası olduğunu düşündüğüm birisi vardı.Ve onu zorbalamak istedim ama yapamadım.Peki niye biliyormusun normalde asla zorbalık yapmam yapanada karşı çıkarım.ama o kocası ne derse onu yapıyordu.böyle köle gibi yaşamaktansa evlenmezdim.ve evlenmiyorumda. Hayatımda sadec gercekten bir kere asık olmuştum.Ama bu yüden zorbalıkta görmüştüm.bu yüzden aşktan soğumuştum.ve bir daha aşık olmamıstım. Neyse bence bunları boş verelim.Çünkü çoook mutluyum.anneannemi gerçekten çok özlemiştim.Anneannemler çınarlı diye bir köyde yaşıyordu.Ve buyüzden bende otobüsle gidecektim.biletimi 2 gün önceden almıştım. sonunda sabah olmuştuu.hemen valizimi arabama koyup otogara doğru yola cıkmıştım.Otagarın olduğu sapağa sapıyordum.Fakat arkadan 1 tane siyah lüks araba arkadan bana korna calmaya başlamıştı.Bir anda sağa çekip ne oluyor diye bağırmaya başladım.siyah lüks arabadan hafif kumral ama sarıyada kaçan saçları,siyah gözleri,ve güzel ve şık giyimli bir adam çıkmıştı.Doğruyu söylemek gerekirse yakışıklıydıda.Aman ne diyorum ben be.Gerizekalı magandanın biri işte.Bana doğru yürümeye başlamıştı.Çocuğa doğru ''manyakmısın nesin be'' dedim.Çocuk sırıtmaya başladı.''kızım asıl sen manyasın hiç evden çıkmadan önce tekerleklerine bakmadınmı sen''.''ne diyosun be'' dedim ve o an farkettim ki. sağ arka tekerleğim patlamış.''kusurabakmayın farketmemişim'' dedim.çocuk''önemli değil '' ddedi. otagara gelmiştim arabayı sağda bıraktım çocukta arabasına binmişti ama haraket etmemişti.Ve o an farketmiştimki otobüs sonunda kalkmak üzereydi.Hemen arabadan valizimi alıp otagara koşmaya başlamıştım.Fakat sorun şu ki ayağımda topuklu ayakkabı vardı. Koşarken çocuğun arkamdan geldiğini görmüştüm.Elimden valizimi alıp benimle beraber yürümeye devam ediyordu ona dönüp''manyakmısın nesin sen'' dedim cocuk bana dönüp'' bir şeyi kırk kere söylersen o olurmuş fazla manyak deme bence '' dedi.Bene ona karşı ''söylememe gerek yok zaten öylesin'' cocuk gülmeye baslamıştı.''sende çok güzelsin''.ona dönüp ''bana mı dedin''.derken otagara gelmiştik. ''neyse artık inşallah bir daha görüşmemek üzeree'' dedim ve otobüse bindim.....

Bölümün tamamını WritePad'de oku