YİRMİ İKİNCİ BÖLÜM- EŞİKTE EĞLENCE +18

LİVİA Arabaya bindiğimde Jake’in o hali hala gözlerimin önündeydi. Abisi Harrison’u başından beri biliyormuş. Arabaya binmeden önce Jake bizden bir ricada bulundu. O da Harrison’a bunu söylemememiz üzerineydi. Bunu duyarsa Harrison tahmin edeceğim üzere çok şaşırırdı. Jake bunu kendisi halledeceğini ve bunu Harrison’dan gizlememizi söyledi. Bize de onaylamaktan başka seçenek kalmadığı için onayladık. Ama içim hala Harrison’a söylememi haykırsa da susmaya karar verdim. Harrison çok düzgün biriydi,zarar görmesini istemem. Umarım düşündüğüm gibi Jake Harrison’nun zarar görmesini engeller. Architect’e baktığımda ise hala kafasında arabayı patlatanın ve mesajı yazanın kim olduğu sorusu dolaşıyordu. Arabamız havaya uçtuğu için mecbur şimdilik Marcus’un bmw’sini aldık. Architect Jake’in de durumunu bildiğinden onları uzun süre yalnız bırakmak istemedik. Çünkü Jake’in yüzünden bir sorun olduğu okunuyordu,konuşmasına gerek yoktu. Architect’e bakarak düşüncelere daldığım için beni fark etti ve o da bana dönerek sordu. “Bana bakarak ne düşünüyorsun?” “Jake ve Harrison’u düşünüyordum. Bu olanlar gerçekten çok saçma. Gerçekten böyle bir kural var mı Architect? Gerçekten Jake başa geçtiğinde Harrison yanında olmazsa onu öldürme yetkileri var mı?” Architect bana baktı. Bir süre ne diyeceğini düşündü,dudaklarını ısırdı. Yola başını çevirerek konuşmaya başladı. “Bu yeraltının kurallarından biri. Ama merak etme, Jake’in abisine bunun olamayacağı ile ilgili bir mesaj göndereceğinden eminim.” “Jake bunu yaparsa abisi sinirlenmez mi?” Architect güldü. Bana döndü ve yanağımı okşadı. “Sinirlense de fazla ileriye gidemez. Çünkü Jake babasının favori oğlu. Ve Jake’te bunun farkında. Konu babasına gitse bile,Jake zarar görmeden bu işten sıyrılabilir. Ama Jacob,bu işi babasına kadar götürürse babasının Jake’i değil kendisini cezalandıracağının da farkında olduğu için konuyu babasına taşımaz.” “Anladım.” diyerek başımı salladım. Architect bana çevirdiği bakışlarını tekrar yola çevirdi. “O zaman Jake ve Harrison güvende.” diyerek dışarıyı seyretmeye başladım. Architect’in bana döndüğünü fark etsem de ona bakmadım. Bu gece olan tüm talihsiz olayları unutmak istedim. Richard ve arabamızın havaya uçmasını hafızamdan silmeyi umdum. Bu geceyi güzel anılarla bitirmek istedim. Eminim ki diğer konularla Architect ilgilenecektir. Her şeyin biraz hızlı gittiğini düşünsem de yine de verdiğim karardan pişman değilim. Geriye Albert’ı oyundan çıkarmak kaldı. Architect’e Richard’ı öldürelim dediğimde yüzünde oluşan ifade beni biraz endişelendirse de, Richard pisliğinden ve geçmişimin izlerinden kurtulma yolu buysa seve seve bu yola baş vururdum. O pisliği yeraltında görmek bile bana iğrenme duygusunu yaşatıyor. Bir de bana kardeşim demiyor mu? Boğazlayasım geliyor piçi. Gözlerimi kapadım,bir süre sonra gözlerimi açtım ve penceremi hafifçe aralayıp temiz havayı içime çektim. Yaz yağmurundan sonra gelen bu temiz hava içimi huzurla doldurdu. Davetteyken yağmur yağmış,farketmemişiz. Architect klimanın açık olduğunu söyleyerek beş dakika sonra bana pencereyi kapattırdı. Gözlerimi kapadım ve arabanın altımızda yağ gibi kayışını hissetmeye odaklandım. Yol o kadar pürüzsüzdü ki herhangi bir sarsılma,ya da çukur yoktu yolda. Architect techno müzik açtı. Beni rahatsız etmemek için de sesi kıstı. Techno müzikle beraber düşündüğüm her şey sanki zihnimden silindi. Gülümseyerek müziği gözlerim kapalı dinlemeye devam ettim. Araba durur durmaz gözlerimi açtım. Eşiğe gelmiştik. Kemerimi çözdüm ve arabadan indim. Kulübün önünde duran adamlar beni görünce hafifçe eğildi. “Hoşgeldiniz hanımefendi.” dedikten sonra Architect’e dönüp “Hoşgeldiniz efendim.” diyerek bize kulübün kapılarını açtılar. Görünüşe göre Harrison ve Jake henüz kulübe gelmemişlerdi. İçeriye girdiğimizde ortam sessizdi,sadece ışıklar yavaşça dönüyordu. Architect elimden tuttu ve beni kulübün v.i.p bölümünde yer alan boydan boya uzun koltukları olan,üst kata çıkardı. “Jake ve Harrison gelene kadar burada bekleyelim. Yorul…