8 - AİLE

İyi okumalar dilerim! Tiktok & Twitter sratyla ꫂ᭪݁ BÖLÜM 8 - AİLE "Beste, uyan." Gözlerimi kırpıştırıp araladığımda etrafı önce bulanık, ardından normal görmeye başladım. "Hı?" Üstüme sanki karabasan gelmiş gibiydi. "Uyan artık." Alp'in sesini duyduğumda başımı çevirdim eşyalar odama aitti. Alp ne arıyordu odamda? Üstümdeki karabasan olduğunu düşündüğüm şey kalktığında onun Alp olduğunu gördüm. "Ne oldu?" Diye sorduğumda gülme sesi geldi. Gerçekten Alp'ti. "Geldik," Dediğinde ellerim gözlerime gitti. "Nereye geldik?" Diye sordum. Tekrar güldü. "Ya ne oluyor? Nereye geldik?" Ellerimi gözlerimden çektiğimde odamın ortasında Alp'i buldum. "Ne işin var odamda?" Diye sordum bu sefer. "Benimkini de hiç değişmemişler biliyor musun?" Dedi. Ne diyorsun be adam demek istiyordum şu an. Ağız kenarlarıma dokunduğumda bir şey olmadığını gördüm. Bu oldu iki Alp, ikidir ben uyurken yanımdasın. "Ne?" Diyip yatakta doğrulduğumda Alp sandalyeye oturdu. "Günaydın." Dedi. "Akşam oldu Beste, uyanmayı düşünmüyor muydun?" Diye sorduğunda evet anlamında başımı salladım. "Yorgunmuşum demek ki Alp?" Çıkıştığımda kaşları çatıldı. Uyandırılmaktan hoşlanmıyordum. "Yemek hazır, kalk." Diyerek kalktı ve daha fazla konuşmadan odamdan çıktı. Kalkıp tuvalete girerek işlerimi hallettim ve odama dönüp üstümü değiştirdim. Terlemiştim. Üstümü değiştikten sonra evden çıktım masa hazırdı ve bir tek ben eksiktim. Beyaz bile oradaydı. Yaklaştığımı ilk babam gördü. "Günaydın kızım." Dediğinde diğerleri de beni fark etti. Bir tek Alp bakmadı. "Günaydın, kusura bakmayın." Diyerek Alp'in karşısına oturdum. "Beste hanım uykusundan uyandırılmayı sevmiyor da, uyandırmakta zorlandım." Dedi Alp. Ona ters ters bakarken, "Bilmez miyiz? Küçükken de uyandıramıyorduk." Diye devam etti Serap teyze. "Acaba kime çekti?" Diye mırıldandı annem. Kimseye çekmemiştim. "Neden şu an konumuz benim uykum?" Dediğimde güldüler. "Kızım istediği kadar uyur, kimse karışamaz tamam mı?" Diyen babama gülümsedim. Halimden bir tek o anlıyordu. Alp, "Yeşim teyze?" Dediğinde ona baktım gülüp bana bakış attıktan sonra anneme tekrar döndü. "Acaba diyorum, olabilir diye yani. Beste evlatlık mı? Bildiğim kadarı ile ne sen ne de Cihangir amca uykulu değil." Herkes güldüğünde yine ben gülmüyordum. "Çok komiksin, komediyen olsaydın ya sen." Dediğimde Alp elini savurdu. "Benden her şey olurdu da senden şarkıcı dışında bir şey olmazdı." Dedi. Olurdu. İlkokul, ortaokul dönemlerimde zayıflar getirsem de Alp'in gidişinden sonra kendimi derse vermiştim. "Sen öyle düşünmeye devam et, isteseydim çok şey yapardım istemedim." İnanmadığını belli etse de başını salladı ben de diğerleri gibi yemeğime döndüm. Mamasını yemiş olmalıydı ki Beyaz yanımdaki sandalyeye oturdu. "Canım." Diyerek başını okşadım mırıldanıp uzandı. Karnı daha da büyümüştü doğumu çok yakındı. "Ne zaman doğuruyor?" Diye soran Yunus amcaya baktım, cevap vermeme fırsat kalmadan Alp konuştu. "Bir haftaya dedi veteriner." Başımı sallayıp devam ettim. "İki yavru olacakmış! Sağlıklı olurlar umarım." Dediğimde hepsi başını salladı. "Yeşim, canım sen fotoğraf çekiyordun sürekli bir kutuya koyuyordun getir onlara bakalım." Dedi Serap teyze. Kutu bendeydi. "Getirirdim getirmesine de, kutu ben de değil ki." Diyerek bana döndü annem. Başımı Beyaz'a çevirip onu seviyormuş gibi davrandım. Serap teyze "Nasıl yok?" Diye sorduğunda ben onlara bakmıyordum. Alp elimi itip Beyaz'ı sevince göz devirip tabağıma baktım. "Dolaptaydı sanki hayatım?" Diye babam da araya girdi. Kapatın konuyu yok işte kutu demek istiyordum. Annem, "Yok işte canım, olsa bilmez miyim çocukların fotoğraflarını." Dediğinde Alp başını kaldırdı. "Ne fotoğrafı?" Diye sordu. Ona baktığımda o da bana baktı ne fotoğrafı dercesine başını salladığında omuz silktim. Bana bir şey sormayın ben bir şey bilmiyorum! "Ya işte oğlum sizin küçüklük fotoğraflarınızın olduğu kutu vardı..." Dedi Serap teyze. Bakışlarımı yola çevirdiğimde bir grup çocuğun bisikletle gezdiğini gördüm. Alp ile biz de çok sürmüştük bisiklet,…