3 - BÜYÜK HABER

İyi okumalar dilerim! Tiktok & Twitter sratyla ꫂ᭪ BÖLÜM 3- BÜYÜK HABER Bazı şeylerin üstünü kapatsak da varlığını unutamıyorduk. Bize kalan şeyleri reddetmek onları yok etmiyordu. Tıpkı Alp'ten kalan izi dövmeyle kapatmama rağmen dövmenin yok olmaması gibi. Gözlerini dövmemden ayırmıyordu beyaz gül dövmesi. Çok bilinmese de, geçmişi geride bırakıp yeniden başlama anlamına geliyordu. "Bakınca kötü hissettiriyordu, ben de on altı yaşına girince dövmeyle kapatmak istedim." Kendimi açıklama gereği hissediyordum ama Alp, bana cevap vermeyip dövmeye bakmaya devam ediyordu. Bakışlarını dövmeden çekip bana baktı ardından bir şey demeden arabayı sürmeye devam etti. Yol boyu konuşmadık, Alp navigasyondan açık bir pet shop bulup oraya sürdü. Çok geçmeden vardığımızda kucağımda kedi ile arabadan indim. Alp bana bakmadan pet shopa girdi ben de peşinden girdim. İçeride oturan adam bizi görünce ayaklanıp, "Hoşgeldiniz." diyerek elini Alp'e uzattı. "Hoş bulduk. Bizim hamile bir kedimiz var da yeni sahiplendik ihtiyaçlarını alalım dedik." Alp'in konuşmasıyla adamın bakışları bana, ardından kucağımda tuttuğum kediye kaydı. "Ne güzel.. ne lazım biliyor musunuz?" Adamın sorusuyla Alp bana baktı adama dönüp; "Kum, yatak, mama kapları, tuvalet belki bir oyuncak." Başka bir şey unuttum mu diye düşündüm. Kedi beslemiştim, biliyordum ama hiç hamile bir kedi beslememiştim. "Doğum kutusu, yavrular için süt tozu, şırınga ve pet pad'ı gerekiyor." Alp başını salladı eksikleri söyleyen adama. "Abi sende hepsi vardır değil mi?" Adam başını sallayıp sırayla göstermeye başladı. "Kedi kumu en iyisi bu yani çok az tozludur ve parfümsüz ayrıca kolay temizlenir." Eliyle gösterdiği kuma uzandı Alp. "Alıyoruz?" Bana hitaben konuşunca başımı salladım on kiloluk kumu kaldırıp bir köşeye koydu. "Kürek de veriyorum o zaman," Eline aldığı iki küreği gösterdi. "Hangisi olsun?" Alp sessiz kalınca "Gri olsun." dedim. Diğer küreği yerine koyup kumun üstüne koydu gri küreği. Devam edip diğer eksikleri de tamamlayınca Alp ödemeyi yapıp bana döndü. "Sen arabaya geç ben açıyorum." Başımı sallayıp teşekkür ederek çıktım. Arabaya bindiğimde Alp'te eşyaları yerleştiriyordu. "Annem! Bak sana neler aldık bebişlerini de unutmadık." Yavaş hareketlerle karnını okşadım. Elimin altında hissettiğim şeyle güldüm. "Alp!" Seslenişimle Alp kapıyı açtı. Ben gülerken bana bakıyordu. "Bak! Yavruya dokundum!" Heyecanla konuşunca Alp yerine geçerek kapıyı kapattı. "Bakayım," Dediğinde elimi çekip Alp'in dokunmasına izin verdim. "Oha!" Dediği şey ile ona döndüm elini çekip "Pardon." dedi. Sorun değil dercesine başımı sallayıp tekrar kedinin karnını okşadım. "Bizim buna isim bulmamız lazım." Arabayı çalıştırıp konuşan Alp'e döndüm. Haklıydı isim bulmalıydık. "Bilmem ne olsun?" "Bilmiyorum, sen karar ver." Dedi. Kararı bana bırakmasına şaşırdım, isim tartışmak istiyordum. "Olmaz öyle, beraber seçeriz." Yandan bakıp tekrar yola döndü. "Peki ne olacak?" Alp'e döndüğümde o da bana döndü. "Ne, ne olacak?" Gözleriyle kediyi işaret etti ve yanan kırmızı ışıkta durdu. "Yavrular doğunca burada kalmaya devam mı edecekler? Ne yapmayı düşünüyorsun?" Kucağımdaki kediye baktım, bırakamazdım. "Bırakamam ki.." Alp gülerek "Onu biliyoruz." dedi. Omuz silktim yanıma alırdım hepsini, çok önemli değildi şu an. "Beyaz?" Elini uzatıp kediyi okşadı. "Beyaz mı?" Başını kaldırıp; "Kedinin ismi, Beyaz nasıl? yani beyaz ya ve bilmiyorum yakıştı gibi." Beyaz. Kediye döndüm, yakışmıştı. "Olur." Harfleri uzatarak konuştum. Arabayı eve doğru sürdü. Yol boyu hiç konuşmadık eve vardığında arabayı park ederek indi. Ben de indiğimde annem ve Serap teyzenin hâlâ oturduğunu gördüm, onlara doğru ilerlerken Alp arabadan eşyaları indiriyordu. Ben bir sandalyeye geçip oturduğumda Alp'te eşyaları bahçeye bıraktı. "Ben gidiyorum gelince bu şeyleri ayarlarız." Diyerek eliyle kedinin eşyalarını gösterdi. "Tamam oğlum görüşürüz!" "Görüşürüz oğlum," Alp arkasını dönüp gittiğinde sessizce arabaya binişini ve gaza basıp gidişini izledim. "Kızım bi…