11 - APTAL SEBEPLER

İyi okumalar dilerim! Tiktok & Twitter sratyla ꫂ᭪݁ BÖLÜM 11 - APTAL SEBEPLER Gözlerimi açtığımda odamdaydım, ama en son odamda değildim? Hızla doğrulduğumda dün geceden kalan elbisem üstümdeydi ve kırış kırış olmuştu. Annem ve Serap teyzenin kahkaha sesi gelince yataktan doğruldum ve odamdan çıkıp hızla lavaboya girdim. Makyajım akmıştı ve berbat görünüyordum. Elimi lavaboya koyduğumda dün gece olanları düşündüm. Alp gözlerimin içine bakıp yalanlar söylemişti sonra onun arabasındaydık tabii ya! Uyumuştum ve muhtemelen Alp beni odama taşımıştı. Tuvalette işim bittikten sonra havlumla yüzümü kurulayıp çıktım. "Ben de seni uyandıracaktım." anneme baktığımda çok keyifli gördüm. "Üstünü değiştir. Şu elbiseyle kaldın, sonra git Alp'i uyandır." başımı sallamıştım ki, Alp kısmında anneme baktım. "Niye ben uyandırıyorum?" Zaten sinirliydim ona. "Çünkü Besteciğim, oğlum dün seni kollarında taşıyıp yatağına kadar bırakmış. Bi zahmet gözünü de seninle açsın dün ne demişti Yeşim? Gözlerine bakmadığımda körüm falan..." diyerek kahkaha attığında annem de Serap teyzeye katıldı. "İyi ya! Ama bu son iyiliğim o da dün gecenin karşılığı." diyerek odama girdiğimde annemler gülüyordu hâlâ. Salak Alp yüzünden rezil olmuştuk yine. Abartmasaydın işte, dümdüz seviyorum deseydin ölür müydün? Ama yok, illa beni rezil edecekti. Üstümdeki elbiseyi çıkartıp şort ve atlet giyinip çıktım. Alp'lerin kapısının önüne geldiğimde kapıyı çaldım belki uyanmıştır umuduyla ama yok uyanmamıştı. Saksının altında hep bıraktıkları anahtarı alıp içeri girdim. "Alp?!" Etrafta çıt sesi bile yoktu kapısını çaldığımda yine ses gelmedi. "Bak giriyorum!" Kapıyı açtığımda sırt üstü uzanırken buldum çıplak değildi. Bir oh çekip odaya girdim ve kapıyı ittim. "Alp?" Horluyor mu diye yaklaştığımda ses gelmedi. "Uyansana." diye dizimle dürttüğümde yine uyanmadı uyku hapı falan mı kullanıyordu? "Alp!" diye bağırdığımda yine hareket etmedi. "Alp kalksana!" diye bağırdım tekrar, ama Alp hiç buralı olmaya niyetli değildi. "Günaydın!" diyerek yüzüne doğru bağırdım, Bu sefer mırıldandığında eğildim. "Hı?" ağzımı açmıştım ki bileğimden tutup bir anda yatağa çekti. Evet yatağa çekti! "Alp!" diye bağırdığımda yataktaydım bağırmamla birlikte eliyle ağzımı kapattı. "Sus biraz." dediğinde elini çekmeye çalışıyordum. "Beste..." dediğinde elini çekip tekrar bağırdım. "Mal mısın?! Kalksana! Ne beni çekiyorsun gerizekalı?!" oflayıp üzerime eğildiğinde nefesim kesik ona bakıyordum her an her şey olabilirdi. "Çok konuşuyorsun Beste." diyerek tekrar eğildi ve yüzünü boynuma gömdü. Resmen hapis olmuştum şu an! Bir bacağı iki bacağımın arasında, iki eliyle de bileklerimi tutmuş hareket etmemi engellemişti. "Ya kalksana! Bir gören olacak!" Alp yine hareket etmeyi bırakınca nefes alışverişleri normale döndü. Uyudu mu o?! "Alp!" diye bağırdığımda oflayarak başını kaldırdı hâlâ gözlerini bile açmamıştı. "Serap?!" Cihangir amcanın sesini duyunca gerçekten nefes almayı bıraktım. Gerçekten. Eğer bizi böyle görürse dönüşü olmazdı, kafayı yiyecektim! "B..." deminden beri konuşmayan Alp babasının sesini duyunca ağzını açmıştı ki eli bileğimdeyken dudaklarının üstüne elimi koydum. "Alp uyandın mı?" Cihangir amcanın sesi gereğinden fazla yakından gelince bayılacaktım. Bir anda kapı açılma sesi geldi ve ardından Serap teyzenin sesi. "Cihangir ne yapıyorsun? Çıksana uyuyor çocuk!" Mutlu mu olsaydım, yoksa beni bu hâle düşürdükleri için üzülse miydim bilmiyorum. "Hayatım bu çocuk ne içiyor hepimizden çok uyuyor." ses uzaklaşınca nefes verdim Alp ise hâlâ uyuyordu. Kapı kapanma sesi gelince Alp'i iteledim bir insan uyurken de bu kadar güçlü olamazdı herhalde? Elimin içindeki dudakları hareket edince elimi çektim. "Uyuyalım," göz devirdim. "Ne uyuması Alp? Ben burada ölüyordum baban görecek diye! Ne uyuması?" diye yüzüne doğru bağırdım ama asla dediklerimi dinlemiyordu. Tekrar başını boynuma gömdüğünde ittim. "Ya of! Beste, çocukken de uyuyorduk kim ne diyecek?" başını tekrar kaldırdığında azıcık gözlerini açmıştı. "Bana…