Bölüm 29: Affedilemez Günahlar

✨Bölüm 29: Affedilemez Günahlar✨ Marcus Dragon: Bir kader üzerine doğmuştum. Başka şartlar altında olsa belki kadere inanmaz ve kendi yolumu çizebileceğimi ve hiçbir tabumun, hiçbir sınırımın olmadığını düşünebilirdim. Yarı iblis – yarı fey olarak doğduğumda bir görevim olduğunu, sorumluluklarımın ve kanıtlamam gereken şeylerin diğerlerinden daha fazla olduğunu ve kanımın beni etiketlere, kalıplara boğduğunu biliyordum. Huzursuzluk boynumda ve omuzlarımda gerginliğe neden olurken iğneyi bacağıma sapladım ve içindeki şeffaf sıvıyı hızlıca enjekte ettim. “Kendini buna alıştırmamalısın,” dedi Meri hemen yanımdan. Sevimli yüzünde endişeli bir ifade vardı. Çocukluğumuzdan beri onu tanıyordum ve sevdikleri için böyle evhamlı, düşünceli olmasına alışkındım. Daha küçük bir çocukken bile böyleydi. “Ben iyiyim,” dedim iğneyi çöp kutusuna atarken. Bacağıma yayılan uyuşmaya aldırmadan ayağa kalktım ve pantolonumu iç çamaşırımın üzerine çekerek kemerimi bağladım. “Kullandığın baskıcı son seviye Marcus,” dedi yanıma gelip kolumu okşadığında. “Yan etkilerini biliyorsun. Üstelik sanki son zamanlarda daha sık geliyorsun, ha?” “Son zamanlarda daha çok çalışıyorum ve…” İç geçirdim. “Bir sorun mu var canım?” dedi bir kız kardeş ilgisiyle. “Benimle paylaşabilirsin.” “Şu iblis kız,” dedim usulca. İçimde derin bir sıkıntı belirdi. Bunu yüksek sesle dillendirecek olmak direncime ve hep övündüğüm dayanıklılığıma hakaret gibi geliyordu ama gerçek ortadaydı ve kaçınılmazdı. “İlişkiler için zaman ayıramıyorum,” diye baştan başladım. “Ve sürecin benim için iyi geçmediğini biliyorsun, şu iblis kız da zayıf noktamı biliyor.” “Ah.” Duraksadı. “Seni baştan çıkartmaya çalıştığını söyleme bana.” “Tanrılar, resmen canıma okuyor,” diye itiraf ettim. “Zaten zor durumdayım, beni anlıyorsun değil mi?” Başını salladı, elbette anlıyordu. Ergenliğe girdiğimde bende bir sorun olduğunu düşüneceğim kadar çok seks yaptığım zamanlarda bile bunu yadırgamamıştı. Bu yüzden birisinin ölümüne neden olduğumda elimi tutup bana destek veren oydu ve şimdi de beni anlıyordu. “Mesele o iblis kız değil, zaten hep sınırdayım ve o da beni sınırın dışına itiyor.” “Ne yapacaksın?” “Bilmiyorum, diğer çocukların zihnine girmeyi başarmış,” dedim dalgın bir sesle. “Bazen benim bile zihnime uyarıcı görüntüler gönderiyor.” Dudaklarının aralanmasını yadırgamadım. “Çocukları kolaylıkla kandırabilir, o yüzden diğerlerine güvenemiyorum. Ben devam etmeliydim ama beni de zorluyor.” “Senin için deliren onlarca kız var,” dedi masasına yaslandığında. “Onlarla takılmaya başlamalısın.” “Buna bir çözüm bulmam gerek.” Parmaklarımı uzun saçlarımdan geçirdim. “Bütün hayatımı her hafta başka bir kadınla olarak ya da baskılayıcılara bağımlı kalarak geçiremem." "Bir yolunu bulacağız,” dedi inançla. “Hala araştırıyorum, inan bana.” “Bunun hormonlarla alakası olduğunu düşünmüyorum,” dedim ellerimi belime koyarak ona baktığımda. “Bu yüzden oradan bir şey çıkmayacaktır. Bu benim yaratılışımla alakalı Meri. Olduğum kişiyle, kim olduğumla ilgili. Bir inkubus olarak doğdum, bunu nasıl değiştirebilirim ki?” “Sakinleş lütfen,” dedi yanıma gelip koluma sarıldığında. “O zaman araştırmamızı o yöne çevireceğiz.” Dostane bir şekilde kolumu okşadı. Umutsuz olsam da başımı salladım. Bu araştırmalar ergenliğe girdiğim günden beri süregelen bir durumdu ve bu zamana kadar bana daha fazla ilaç, daha fazla baskılayıcı kullandırmak dışında hiçbir şey kazandırmamıştı. “Teşekkür ederim,” dedim ondan uzaklaşırken. “Şimdilik gitmem gerek. Yine görüşürüz." "Kendine dikkat et,” dedi sevecen bir tınıda. “Sen de.” Başımı salladım ve odasından çıktım. Bugünün kolay olmayacağını dünden biliyordum. Vega adlı iblis kızın, Balthazar’ın kızı olması bizi epey zora sokuyordu. Balthazar, kraliyet ile iletişime geçmişti ve kızının başına en ufak bir şey gelmesi durumunda açıkça savaş başlatacağını söylemişti. Kızının sınırı geçerek bir sınır ihlalinde bulunduğunu kabul ediyor ve bunun için gerekli kefaretleri, kızının ilk günkü kadar iyi olması durumu…