9. Bölüm: Tanıdık Geçmiş

(Yazar’dan) Ruh bırakıp gider miydi bedeni, ruh bir kefene giremez miydi? İşte şimdi oradaydık ruhumuzun kefende olduğu yerde. Ayaz ve Doğa çoktan evin yolunu tutmuştu birlikte geçirecekleri son bir günleri kalmıştı, gerçi Ayaz duramıyordu bas git diyordu içinde ki ses bas ve git diyordu. Biliyordu ama oradan sağlam dönemezse Asu’nun kimsesiz kalacağını son kez onunla eğlenmek vakit geçirmek istedi. Yaren’i aklından geçirmeden de duramıyordu oysa. Doğa ise yeni hayatına alışıyor gibiydi yavaş yavaş kan isteğinin azaldığını farkediyordu, kendine hakim olması gerektiğini biliyordu ve Ayaz’a yük olmak istemiyordu. Yolda kendine bir şarkı açtı, Ayaz daha çok derinlere daldı. Gel, anla dikenimden Güllerim uyansın bahçelerimde Ooo, gel, öyle bi' apansız Ellerim yansın ah, ellerinde Ayaz’ın aklına Yarenle mutlu olduğu günler geldi. O kadar kısaydı ki geçirdikleri vakit yine de anılar biriktirmişlerdi. “Merak etme Ayaz eski sevgilisi sonuçta ona zarar vermeyi düşünecek kadar vicdansız olacağını düşünmüyorum ben, tabii sen daha iyi tanırsın geçmişten ama kimse eski sevgilisine zarar veremez.” Doğa Ayaz’ın içini aydınlatmaya çalışıyordu ama içi aydınlanmak değil tamamen kararıyordu. Ayaz'ın Yarenle arasında daha değişik bir bağ olduğunu biliyordu. "Evet, onu tanıyorum ve bana bir kere sevdiğim kadını öldürttü şimdi de kendi sevdiği kadını ö..." Diyemedi devam ettiremedi çünkü Mira'yı kaybetmişti en yakın arkadaşı tarafından öldürmüştü sevdiği kadını. "Ayaz biliyorum zor bir seçim yapmak zorundayız ama sonunda bir seçim olmak zorunda bunu ikimizde biliyoruz." Ayaz, Doğa'nın haklı olduğunu çok iyi biliyordu. "Eğer Doruk'un istediği şey gerçekten Yaren'in vampir olmasıysa seni vuracağı yer ya Yaren vampir olacak ya da ölecek olur. Bunu çok iyi biliyoruz ve bu son gecemizde sevdiklerimizle mutlu bir hayat yaşamalıyız ve evet bir kişi eksik olabiliriz ama onun yerini kalbinde dolduran biri var. Asu'yu çok sevdiğini emin ol çok iyi biliyorum." Ayaz gülümsedi çünkü hayalini süsleyen Asu gibi küçük bir kız çocuğu vardı. "Ya hiç bir şey düşündüğümüz gibi değilse ya Doruk sadece iş birlikiçi rolündeyse?" Dedi Ayaz. "Doruk kendinden daha uzun süre vampir olan birini hayatında tutacak biri değil sanki, o daha çok sen benden çok mu biliyorsun demeyi seven birine benziyor gibi.” Dedi Doğa içmeye başladığı kanla. Ayaz Doğa’ya baktı. “Doruk ne yapacak bilmiyorum ama ben ne yapacağımı çok iyi biliyorum.” Dedi Ayaz. Geri döndüklerinde biraz evde takıldılar sonra da Ayaz, Asu’yu almaya gitmişti Kuzey ve Tarık ise geç çıkacaklarını söyledikleri için Ayaz direkt eve geçti. “Asu üstünü değiştirelim mi? Ayaz abin de bize yemekleri koysun.” Asu kendini çok mutsuz hissediyordu ablasının yokluğu her geçen gün onu korkutuyordu. “Peki.” Dedi Asu ve Ayaz’a bakarak odasına çıktı. Ayaz ise kendini konuşmaya hazırlıyordu. Asu aşağı indiğinde masayı Ayaz çoktan hazırlamıştı ve onları bekliyordu. Hep birlikte yemeklerini yediler Asu’nun ödevini yaparken Kuzey ve Tarık gelmişti. Doğa Kuzeyin yanağına bir öpücük kondurdu. “Hoşgeldin sevgilim.” Dedi ve ona sarıldı. “Her zaman bu güzel yüzünü göreceksem hep geç gelebilirim gül yüzlüm.” Dedi Kuzey aşkla sevgilisine bakarak. “Sizin vıcık aşkınızı daha fazla görmek istemiyorum, Ayaz konuşmamız lazım.” Dedi Tarık ve Ayaz güldü. “Tahmin edebiliyorum, Asu’nun ödevi bitsin o zaman ilk ben sizle konuşacağım.” Dedi Ayaz. Onlar ödevi bitirirken Kuzey ve Tarık yemek yediler. Ayaz hepsini önüne aldı Asu kucağında, Doğa ise yanındaydı. “Biliyorum bunca saat kamera kayıtlarından bir şeyler aradınız ama bulamadınız, bulamazsınız da istediğiniz kadar arayabilirsiniz. Bu riske sizi sokamam o yüzden Asu’yu size bırakıp sabah gitmek zorundayız siz hayatınıza devam edeceksiniz ama biz yarın sabah Yaren’i almaya gideceğiz yolumuz uzun.” Dedim ve Asu’nun bana sarılması ile şoka girdim. “Buraya ablanla birlikte gireceğiz merak etme.” Dedim ve onu öptüm. Doğa, Asu’yu aldı ve pijamalarını giydirmeye gittiler. “Doğa neden Ayaz?” Diye sordu Kuzey. “…