6. Bölüm: Gizemli

Korkularından kaçan her insan, korkusundan değil kendisinden kaçar insan kendi korkularıdır ve korkular olmadan insan bir hiçtir. Rüzgar birden kesildi, sanki doğa bile nefesini tutmuştu. Ayaz gözlerini kıstı, etrafını tararken içgüdüsel olarak önümüzde durdu. “Burada bir şey var.” Sesi, alıştığım o sakin ve kendinden emin tonundan farklıydı. Daha sert, daha temkinliydi sanki geçmişin karanlığından gelen bir yankıyı dinliyordu. Sonra o ses geldi. Fısıltı gibi, ama aynı zamanda ruhuma kazanacak kadar netti. “Ayaz.” Tüylerim diken diken oldu. Bu sesi tanımıyordum ama Ayaz’ın ifadesi değişmişti. Gözleri bir an için bulanıklaşmıştı, parmaklarını istemsizce sıktı. Kimdi bu, ve Ayaz neden bu kadar sarsılmıştı? Doğa bana baktı ve korkarak geri çekildi. İkisi de sorunun ne olduğunu anlamıştı o sesin kim olduğunu anlamıştı ama ben bu konudan çok uzaktım. Ayaz bizi alıp çocukların yanına götürdü. “Bir şey mi oldu?” Diye sordu Tarık. “Cin çarpmadığına göre olmamış.” Dedi Kuzey. “Çarpınca da bir şey olmuyormuş onu öğrendik, çarpılan sapasağlam duruyor karşımızda.” Dedi Doğa Kuzey’e bakarak. “Bana cin falan çarpmadı!” Diye isyan etti Kuzey. “Kavganızı çekemem şimdi, Doğa sen benimle gel Kuzey ve Tarık onlar size emanet.” Dedi Ayaz ve Doğa ile yürüdüler. Ben yemek için her şeyi hazırlamıştım o sırada Doğa ve Ayaz geldi. “Her şeyi tek mi hazırladın? Özür dilerim böyle olsun istemezdim.” Dedi Doğa. Dostça gülümsedim. “Önemli değil Ayaz kafasını bomboş yapsın o bana yeter.” Dedim ve bana gülümseyerek cevap verdi. “Sana güveniyor Yaren ama Ayaz kilitli kutudur hislerini anlayamazsın.” Biliyordum ve en kötüsüde buydu bilmek. Hep birlikte yemek yedik, sessizliğimizi Asu bozdu. “Abla benim uykum geldi.” Dedi küçüğüm. Ben tam kalkacakken Ayaz kalktı ve omzuma hafifçe dokundu. “Siz sohbet edin ben Asu’yu uyutur arabaya koyar gelirim.” Dedi ve Asu ile gittiler. “Eee Yaren senin hikayen nedir?” Diye bir soru yöneltti Tarık. “Babam, annemin onu aldattığını sandığı için bir kaza geçirdiler ve hayatımızdan gittiler abim bizimle kalmayı reddetti kendine yeni bir hayat çizdi ve Asu ile beraber kaldık.” Dedim acı içinde. “Sanki daha fazlası var gibi geliyor.” Dedi Kuzey. Evet vardı daha fazlası vardı. “Teyzemlerin yanında kalmak zorunda kaldık 17 yaşındaydım Asu’nun velayetini alamıyordum. Eniştem bana taciz ve tecavüz sözleriyle yeter dedirtti, 18 yaşıma girdiğimde velayetini almak için dava açtım imza atıldı ve Asu artık benim yetkimde kaldı.” Dedim karanlığa bakarak. “Kardeşin için Ayaz’ın yanında kalmayı seçtin.” Dedi Doğa ve bana sarıldı, ihtiyacım olanı anlamış gibi. “Seni anlayamam ama Ayaz iyi biridir emin ol ikinizi de koruyacak.” Dedi Tarık samimi bir şekilde gülerek. “Ayaz sevdiklerine melek, sevmediklerine şeytandır.” Dedi Kuzey ve güvence verircesine göz kırptı. “Ve Yaren’i seviyor Asu’ya aşık oldu.” Dedi Ayaz. “O tam tersi olmasın.” Dedi Kuzey. “Kuzey haklı gibi.” Tarık’ta Kuzeyi onaylayınca Ayaz ters bakış attı. “1 saat sonra kalkıyoruz haberiniz olsun.” Dedi Ayaz ve yürüyerek ormana doğru ilerledi. Kafası karışık gibiydi ama neden karışıktı bilmiyordum anlayamıyordum, o sesi duyduktan sonra Ayaz değişmişti ve içimden bir ses bu gece uyumak yok diyordu. Sessizce eve doğru yol aldık herkes uyuyordu Asu, Doğa’nın kucağındaydı ve sarılarak uyumuşlardı. “Yoruldun galiba.” Dedim ilk adımı atarak. “Sadece biraz acıktım, önünde ki şeyi versene.” Dedi ve kan torbasını ona verdim, tek eliyle kan içiyor tek eliyle araba kullanıyordu. Enerjik ama düşünce doluydu, o ses onun kafasını karıştırmıştı. “Biraz uyu Yaren bu gece bitmeyecek.” Dedi, bir vampirle beraber yaşamanın en kötüsüde buydu hislerini içinden dediklerini çok iyi anlıyordu sanki her şeyi ona söylüyormuşsun gibi. Herkes Ayaz’ın evine gelmişti, Ayaz ben ve Asu aynı oda ve aynı yataktaydık Kuzey ve Doğa da aynı odada Tarık ise tek başına Asu’nun odasındaydı. Asu uyuyorken biz oturduk balkonda dışarıyı izliyorduk arada Asu’ya bakıyordum. “O ses bana tanıdık geldi Yaren o yüzden Doğa ile konuşt…