5. Bölüm: Beni Öptü

Nefesim düzensizdi. Kalbim sanki göğüsümden çıkacakmış gibi atıyordu. Buradan kaçmanın bir yolunu bulmalıydım, ama nasıl? Ayaz yanımdaydı, Asu elimden tutuyordu ama bu yeterli miydi? Teyzemin gözlerindeki soğukluk, geçmişe dair tüm anılarımı silip atıyordu. Kaçmalıydık. Ama nereye? Ayaz teyzeme ilerledi ve bana baktı telkin edecekti ve onay istedi gözlerimle onayladım Aras gitmişti. “Yaren ne istiyorsa onu yapar mısınız Asu korkuyor onları korumak istiyorsanız onları kocanızdan uzak tutun.” Dedi ve teyzem kalemi eline alıp imzaladı Ayaz bizi gönderdi ve 2 dakika sonra peşimizden geldi. “Ne yaptın?” Diye sordum “Kendi isteği ile imza attığını hatırlıyor.” Dedi ve adliyeye yol aldık her şeyin hızlı ilerlemesi beni de hoşlandırmıyor ama hayatımız bu yöne gidiyordu. Adliyeye yakınlaştıkça gerginliğim artıyordu, Ayaz bana baktı ve gülümsedi. “Gerginliğini at üzerinden Asu bizimle kalacak.” Dedi ve ona gülümseyerek baktım. “Sonsuza kadar seninle yaşayamam illa ki bir yerden sonra gitmemiz gerekecek Ayaz.” Dedim ve bana baktı. “Yaren 168 yaşında dede olsam bile yanımda kalmanızı isterim.” Dedi Asu’nun anlamayacağı şekilde. “Ayaz abi 168 yaşına kadar nasıl yaşayacaksın?” Asu bir bilsen Ayaz abin 168 yaşında bir vampir. “Bilemeyiz abicim belki yaşarız 168 yaşına kadar.” Asu’nun kafası karışmıştı. “Ayaz yapma kafası karışıyor.” Dedim ve Asu kendine çekildi düşünüyordu. “Küçük hanım düşünmeyi bırak özgür hayatımız içeride.” Dedi Ayaz arabayı durdururken. Evet, gelmiştik ve kardeşim yanımda güvende olacaktı. İçeri girişimiz kâğıt’ı avukata vermemiz ve dediği şey kalp ritmimi değiştirdi. “Anlaşmalı olmuş hakim imzalar sadece büyük ihtimal bir daha gelmenize gerek kalacağını düşünmüyorum.” Dedi avukat ona teşekkürler bakışı attım. Şartları konuştuk biraz ve arabaya ilerledik. “Normalde bu kadar hızlı olacağını düşünmüyordum Ayaz.” Dedim heyecanla. Şarkılar, şakalar, gülüşmeler ve muhabbetlerle eve gelmiştik piknik için hazırlanıyorduk ben Asu’ya battaniye ve kalın kıyafetler aldım biraz ve en öne geçtim. “Hazır mıyız?” Diye sordu Ayaz. “Ben hazırım.” Dedim, Ayaz arabayı çalıştırdı. “Sen hazırsan onları boşver.” Dedi Ayaz gülerek. “O zaman alın lan kızınızı burada Doğa’nın koynunda!” Dedi Kuzey isyankar sesle. Ayaz arabayı durdurdu arabadan indi ve Asu’yu benim kucağıma getirdi. “Size kız emanet edende hata.” Dedi Ayaz ve arabayı kullanmaya devam etti. “Ayaz haklı Kuzey benim kucağımda ki kızdan sanane?” Diye isyan etti Doğa. “Tarık sende Kuzey haklı der misin?” Diye sordu Kuzey. “Ayaz haklı kardeşim kusura bakma.” Dedi ve gülümsedi Tarık, herkes kahkaha atmaya başladı Kuzey dışında. Bir kaç saat sonra yolculuğumuz bitmiş ve ormanlık alana gelmiştik. Ayaz Asu’yu oyalarken biz kendimize yer hazırlıyorduk. “Ayazla yaşamak nasıl?” Diye sordu Doğa. “Hayatımda ilk defa bir vampirle aynı evde yaşıyorum, ilk defa vampir görüyorum çok değişik bir his.” Dedim Doğa’ya. Bu konu hakkında konuşacağım biri olması beni biraz rahatlatmıştı. “Sana zarar vermesinden korkuyorsan eğer bize yıllarca bir kere bile yapmadı, sana hiç yapmaz geçmişini sana anlatmasını bekle veya merak ettim dersin. Birazdan büyük ihtimal acıkacak enerjisini çok tüketiyor baksana şunlara.” Dedi Doğa ve başımı Ayaz ve Asu’ya çevirdim Ayaz uçak olmuştu ve Asu’yu uçuruyordu. “Ayaz’la konuşmak iste acıkmıştır yürürsünüz biraz kendine kan almıştı onu içerken geçmişini de anlatır sana.” Dedi ve bana el salladı. “Peki ben Ayaz’ı alıp gidiyorum ama Asu sana emanet lütfen dikkat et.” Dedim omzuna dokunarak. “Merak etme sen ona söyle yeter ki.” Dedi ve gözlerimi tamam der gibi kırpıpı gülümsedim. “Asu ben Ayaz abinle gezmek istiyorum sen Doğa ablanın sözünden çıkma ve biraz da Kuzey abin ile oyna.” Dedim gülerek Kuzey’e baktım. “Ben çocuk bakmayı bilmiyorum.” Diye bağırdı ve Asu onu kovalamaya başladı. Ben Ayaz ile biraz ilerledikten sonra kolumu ona uzattım. “Afiyet olsun, yoruldun enerjin olsun.” Dedim ve bana ters bir bakış attı. “Arabadan alıp geliyorum.” Dedi sinirle, kolunu tuttum bir ş…