22. Bölüm: Arayış

Bir rüzgâr vardı beni durmadan bir yerlere savuran, bir gün o kadar sert vurdu ki ayakta kalamadım düştüm yerle bir oldum ama kalkmayı bilen her insan düşmeye razıdır. Ben ilk savruldum sonra düzeldim sonra ise sert bir şekilde vurdu rüzgâr düştüm dizlerim kanadı acısını hissettim ama kalkmayı öğrendim. “Sen nasıl kraliçe oldun?” Diye sordu Kuzey. Doğa ve Ayaz özel bir şey konuşmak için gitmişlerdi Kuzey ve ben kalmıştık ve sohbet ediyorduk. "Bende bilmiyorum ki her şey öyle garip bir şekilde gerçekleşti ki ben bile anlayamadım ne olduğunu." Dedim ve Kuzey gülmeye başladı. "Ay özür dilerim gülmemem gerekiyordu ama seni kraliçe olarak hayal ettim bir an." Dedi ve gülmeye başladım. "Ben Doğayı söylemesi için çok zorladım ama hiç bir şey söylemedi bana korku büyük ihtimal ona bakacağım açıdan." Dedi Kuzey. "Aslında en başta bende çok korkmuştum, bir vampirle aynı evde yaşıyordum ama bilmiyordum ki benim de yarım vampir." Dedim ve Kuzey bana baktı. "Anlatsana yani nasıl alıştın, nasıl inandın?" Diye sordu Kuzey o an eskilere gittim şaşırmaya vaktim bile olmadığını anladım. "Aslında benim şaşırmaya bile vaktim pek olmadı. Ruh ikizim tarafından kaçırıldım aynı zamanda eski sevgilimle bir oldular yani ben her şeye toptan şaşırdım. Her şey tamam dedikten sonra Ayaz beni tuttu geçmişini öğreneceksin dedi ve kraliçe oldum, şaşırmaya vaktim bile yoktu hayat beni oradan alıp başka bir yere fırlattı ne yaşayacağımı, ne hissedeceğimi bile bilmiyorum. Güçlü gözükmeye çalışıyorum ama güçlü olamıyorum galiba." Dedim ve Kuzey bana acır gibi baktı. "Sarılmak ister misin?" Diye sordu Kuzey. "Olur." Dedim ve Kuzeye sarıldım. Sorunlarımı anlatabileceğim bir vampir değilde insan arkadaşım olduğunu anladım. "Vampirler seni yorduğunda gel her zaman bir insan arkadaşın var." Dedi Kuzey ve daha sıkı sarıldı. "Ooo gençler best olmuşsunuz ya siz." Dedi Doğa. "İki insan sohbet ediyorlar bölmeyelim gel biz gidelim" Ayaz'a ters ters baktım. "Saçmalama istersen sadece gerçek insanlarla sohbet etmeyi o kadar çok özledim ki sadece..." Devamını getiremedim çünkü yaşadığım her durum artık benim canımı yakıyordu. "Tamam, tamam şaka yaptım. Yarın sizi eve götürürüm sorunları çözersin yoksa bunlar bitmeyecek ve ciddi ciddi bağınızın olmadığı salak bir vampire verecekler taç'ı." Dedi Ayaz. "İyi olur yoksa beni tamamen gömecekler." Dedim acı içinde. "Yaren senle şu durumları konuşalım bir gün hemde bir gün yardımcın olmak isterim kraliçem." Dedi Kuzey. "Yarın gel bir günlük yardımcım olarak işe başla. Bide haberin olsun yarın çok zor bir gün olacak." Dedim derin bir nefes vererek. "Hadi gençlik saat geç oldu bizde yatalım artık. Tarık ve Asu uyudu büyük ihtimal sesleri çıkmıyor." Dedi Ayaz. "Yaren yer değiştirelim sevgilimi almak istiyorum." Dedi Doğa. "Yaren beni bunla bırakma kanımı emmek istiyor!" Dedi Kuzey isyankar sesiyle. "Alışırsın bende çokkez Ayaz!a kendi isteğim ile kan vermek zorunda kalmıştım." Dedim ve Kuzey bana korkarak baktı. "Acıtıyor mu?" Diye sordu. "Eğer Doğa'yı sinir etmezsen acıtmaz ama sinir edersen en acı verici şeyin olduğunu anlarsın." Dedim gülerek ve Ayazla el ele tutuşup yukarı çıktık. "Ben hiç yanlışlıkla bile olsa canını yaktım mı?" Ayaz'ın sorusu ie gözlerim doldu. "Hayır hiç canım acımadı." Dedim ve dolabımdan bir kaç kıyafet çıkardım, giymeye başladım. "Beni mi izliyorsun?" Diye sordum giyindikten sonra. "İzledim biraz." Dedi ve kendisi de kalkıp pijamalarını giydi. "Bu son gece galiba." Dedim suratımı düşürerek. Ayaz yatağa oturdu ve çenemden tutup başımı kaldırdı. "Son gece?" Diye sordu. "Yarın gece beraber uyuyamayacağız, biliyorsun dimi?" Diye sordum. "Sana söz veriyorum Yaren, bu beraber uyuyacağımız son gece değil ve olmayacak." Dedi ve yanıma yatıp bana sıkı sıkı sarıldı. "Seni çok seviyorum." Dedi ve dudaklarımı öptü. Sabah odaya giren güneş ile gözlerimi açtım Ayaz yanımda yoktu. Umarım düşündüğüm şeyi yapmıyordur! Ayağa kalktım kırmızı bir elbise giydim ve odadan koşar adım dışarı çıktım. "Günaydın yavrum." Dedi Ayaz. "Sen…