2. Bölüm: Vampir Hayatı

Ayaz’dan Elinizde çok değerli bir elmas olur ve onu korumak istersiniz ya bende Yaren’i öyle korumak istiyordum. Vampir olduğumu belli etmeden, her öğrendiğinde telkin ederek devam etmek zorundaydım. “Abim bizi terk etmeseydi belki de böyle olmayacaktı. Asu çok zordur hislerini isteklerini asla anlayamazsın. Babam Asu’yu başkasının sanıyordu her şey bu yüzdendi kaza ölümleri hepsi.” Nefes alamıyordu içten içe sarılmamı istiyordu, dayanamadım sarıldım buna ihtiyacı vardı. Biraz öyle sarılarak kaldık ama Yaren Asu’nun ağlamasını duyunca koşarak gitti bende Yaren’in çığlığını duyunca vampir hızında oraya gittim. Karşımda vampir yarasa vardı. Gözlerimi açtım ve Yarene Asu’yu alıp odama gitmesi gerektiğini söyledim. “Ne işin var burada bu saatte?” Diye sordum. “Ayaz eski sevgilim bir kaç saatte koynuna girmiş, telkin yeteneğin güçlenmiş.” Doruk gülerek bana baktı. “Onu korumak istiyorsan hayatından defol git Doruk, senle mutlu olamıyor anla artık.” Doruk yarasaya dönüştü ve gitti. “Ayaz o neydi?” Korku dolu içeri giren Yaren’e baktım. “İçeriye sadece bir kuş girmişti ve sen onu sevdin.” Dedim onu telkin ederek. “Ben sana her şeyi hatırla diyene kadar hiç bir şey hatırlamayacaksın!” Sarıldım ona bu kadar şeyi nasıl kaldırırdı bilmiyordum. “Yüzüğün çok güzelmiş, yeşim taşı.” Dedi elime bakarak. “Evet gerçek yeşim taşıdır.” Dedim ve devam ettim. “Ailemden kalma bir yüzük.” Yüzüğümle oynamaya başladım. “Erkeklerin yüzük sevdiğini bilmiyordum.” Dedi odayı gezerken. “Seven çok nadir erkek var bende o nadir erkeklerdenim galiba.” Dedim ve güldü. “Daha bir kaç saat önce tanıdığım bir erkeğin evindeyim kardeşimle beraber. Üstüne üstelik kardeşim uyuyor ve ben o erkekle baş başayım, sen ne yapıyorsun bana anlamış değilim.” Dedi gülerek. Gülerken o mavi gözleri kısılıyordu, bir an açlığımı hissettim. “Ayaz gözlerine bir şey oluyor!” Kendimden geçiyordum ne yapmam gerektiğini bile bilmiyordum. Yatağın yanında ki suyu aldım içine mine çiçeği suyu ekledim ve Yarene verdim. İtiraz bile etmenden içti. Odadan koşar adım çıktım evin en alt katına indim buzluğu açtım ve içinde ki kan torbalarından birini alıp içtim ve yanda ki çöpe attım. Yeşim taşı olan bir kolyeye mine çiçeği koydum ve kutuya koyup yukarı, Yaren’in yanına çıktım. “İyi misin, neyin var?” Diye sordu aniden. “Ben iyiyim ama sana bir sürprizim var.” Dedim ve kolyeyi çıkarttım ona uzattım. “Yeşim taşı sevdiğini söylemiştin bende bu kolyeyi sana hediye etmek istiyorum. Annemin eski bir kolyesiydi, çok değer verirdi seninde onun kadar değer vereceğine eminim Yaren.” Dedim ve kolyeyi boynuna taktım. “Sana bir gün neden bu kolyeyi taktığını anlatıcam söz Yaren.” Dedim ve onu odada yalnız bırakıp kolyenin bilekliğini Asu’ya taktım ve Asu’nun yanında uyuya kaldım. 🧛🏻 Yaren’den Gözlerimi açtığımda Asu ile uyumadığımı fark etmiştim. Koşarak Ayaz’ın odasına gittim, içeri girdim ve ikisini birbirine sarılarak uyuduğunu gördüm. Aşağı indim mutfakta bir kaç şeyler hazırladım kahvaltı için, bir an arkamda biri belirdiğini hissettim. “Korkma benim.” Dedi Ayaz. “Sen olduğunu biliyordum.” Dedim ve güldüm. “Hadi sen yemeye başla ben Asu’yu uyandırıp giydirip geliyorum.” Dedim ve yukarı çıktım. O kadar güzel uyuyordu ki uyandırmak mümkün değildi. “Prenses hadi uyan.” Diyerek yanağına bir öpücük kondurdum. “Günaydın ablacım.” Dedi ve öptü. “Hadi hazırlayalım seni sonra yemeğe in tamam mı?” Dedim ve tam üstünü çıkartacaktım ki bileklik gözüme çarptı kolyem ile aynıydı. “Bu bilekliği nereden buldun?” Diye sordum. “Ben taktım kolye sende bileklikte kardeşinde olsun istedim bu evde durması moralimi bozuyor.” Dedi Ayaz. "Annenden bir hatırayı nasıl bize veriyorsun?" Gözlerimin içine baktı. "Annemden bir hatıra olabilir ama ömür boyu bu evde bir kutuda kitli kalamaz, o yüzden bunu senin saklamanı istiyorum, sizin saklamanızı istiyorum." Gülümsedi. "Hadi kahvaltı yapalım." Dedi ve elimi tuttu ama elimi tuttuğun acı çeker gibi bağırdı. "Ayaz ne oluyor?" Korku ile sorduğum soruya sert bir cevap aldım. "Yaren, A…