14. Bölüm: Geçmişin Sırrı

Bir geçmişim vardı, ya beni öldürecek yada dik dur dedirtecekti nasıl olacak bilmiyordum ama korkularımla savaşmam gerektiğini biliyordum. Sonunda eve gelmiş ve yerleşmiştik geçmişi öğrenmek için gece olmasını bekliyorduk. “Yaroş neden sessizsin sen ya?” Diye sordu Tarık. Ayaz beni kendine çekti ve göğüsüne yatırdı, konuşmaya başladı. “Yorgun dün gece heyecandan uyumadı ki huzurlu bir uyku alamadı gözleri bile gidiyor.” Dedi Ayaz ve ona daha çok sokuldum koltukta. “Hadi uyu sen Asu uyanırsa biz varız.” Dedi ama ben buradan ayrılmak istemiyordum. Yüzüme baktı gitmesini istemediğimi anladığı an kalkmaktan vazgeçti. “Gençler her şey size kaldı.” Dedi gülerek. “Kuma bak hasta olma bana kuma lazım.” Dedi Kuzey gülerek. “Merak etme kuma Doğamı sana kolay kolay bırakmam.” Dedim ve Doğaya öpücük gönderdim Doğa da bana öpücük gönderdikten sonra kendimi huzurlu bir uykunun kollarına bıraktım. Gözlerimi Ayaz'ın sesi ile açtım ve etrafa baktım, sadece ben Doğa ve Ayaz vardık. "Doğa sana yazılmış bir mektup buldu." Mektubu aldım ve sesli bir şekilde okumaya başladım. "Yaren, Eğer bu satırları okuyorsan, kader seni sonunda buraya getirdi. Doğduğun günden beri senden saklanan bir gerçek var: Sen hiçbir zaman tamamen insan değildin. Babanın kanı sana yaşamı verdi, babandan gelen kan seni yarım bıraktı. İnsan gibi büyüdün, ama damarlarında uyuyan başka bir soy akıyor. Dönüşümün tamamlanmadığı için şimdiye kadar fark edilmedin. Ama gün gelecek, o kan seni çağıracak. Ve o gün geldiğinde ya ışığa tutunacaksın, ya da karanlığa düşeceksin. Sana zarar vermek isteyenler olacak, çünkü sen onların korktuğu şeysin. Kendi gerçeğinden kaçma Yaren. Çünkü bu kanı taşıyan, asla ondan kurtulamaz." Ayaz bana baktı söylemekten korkar gibiydi. "Yaren deden senin ruh ikizliğini bitirmek için bir çalışma yapmış aşağısı senin tüm geçmişini yansıtıyor, inmek ister misin?" Diye sorduğunda koltuktan kalkıp Ayaz'ın elini tuttum. Birlikte gizli bir kapıdan geçip aşağı indik ve gördüğüm her şey beni şoka soktu. "Ayaz bunlar nasıl?" Diye sorduğumda duvarda ki fotoğrafa korkarak baktım. Babam dedem Mira ve şaşıracaksınız ama Mira'nın kucağında ben vardım. Defterler vardı ve gördüğüm şeyle kanım dondu. 'Ruh İkizi ayırma' yazıyordu defterde ama yapmamız gereken şeyler yırtılmıştı. Tam o an bir gizli kapı hareket etti ve korku ile geri kaçtım. "Siz kimsiniz?" Diye sordu adam vampir dişlerini çıkartarak. "Geri çekil burada evin sahibi var." Dedi Ayaz. "Kimsin sen atamızın evinde ne işin var?" Diye sordu ve bir adım öne çıktım. "Ben Yaren Su Yutar." Dedim ve o demin bana tıslayan vampir önümde diz çöktü. "Kraliçe siz mi oldunuz?" Diye soreduğunda şaşırarak baktim. "Kraliçe?" Diye sordum. Ne olduğunu merak ediyordum, ne kraliçesinden bahsediyordu? "Her doğuştan vampir soyundan olanların kraliçesi vardır dedeniz efendimiz öldürüldü, babanız insan olmayı seçtiği için dönüşümü hiç bir zaman tam olamadı. Sizin ise iki durumunuz var ruh ikizi ve vampir soyu. Aileniz güçlü bir vampir soyundan geliyor kraliçem ve eğer sizde dönüşümünüzü reddeder ve insan olmayı seçerseniz krallığınız son bulacak." O an kanım dondu ama kafamda da bir soru vardı Asu neden kraliçe olmıyordu. "Asu?" Diye sordum. "Asu annesi gibi insan Yaren Hanım." Dedi ve bana baktı. Çıktığı kapıdan geri girdi ve bana bir taç verdi. “Takın lütfen.” Dedi ve taktım. “Ama nasıl insansınız ve hiç bir şey yapmadı size taç.” Dedi ve gülümsedim. “Kanım bir vampir kanı sadece dönüşmedim.” Dedim ve bir daha eğildi. “Kalk lütfen.” Dedim ve bana baktı. “Taç takma töreniniz olacak kraliçem.” Gülümsedim ve tacımı alıp gittim. Şimdi vampir mi olacaktım bilmiyordum ama soyumu bitiremezdim vampir olarak soyumu devam ettirmek zorundaydım. Geçen bir kaç saatin sonunda bir karar vermiştim ne kadar mantıklı ve doğruydu bilmiyordum ama Ayaz’a ve Doğa’ya baktım. “Sonuçta Mira ile aynıyız ruhumuz görünüşümüz aynıyız yani bu şu demek olabilir o benim yerime geçebilir.” Dediğim an Ayaz sinirle suratıma baktı. “Mira’yı benim kadar tanımıyorsun sa…