1. Bölüm: İyi Ki Doğdun

Sevgi nasıl bir şey ki ben en son sevgiyi onlardan almıştım. Onlar neredeydi bir kaç avuç toprağın altında. Düşünüyorum da kendini zirvede sana insanlar da o toprağın altında ve ayaklarımızın altında olacak egoya ne gerek vardı ki. Günlüğümü kapattım ve aynanın karşısına geçtim. Ben Yaren Su Yutar siyah saçlarımı hiç toplamadım çünkü beni özgür bırakan sadece saçlarım vardı. Gözlerimin maviliğine baktım sonra yatağıma geçtim gerçi ne kadar yatağım olabilirdi ki evimden uzakken. Annemle babamı bir trafik kazasında kaybettim abim kardeşim ve beni bırakıp çekip gitmişti teyzem de bizi yanına almıştı. Ben 17 yaşındayım, derler ya kimsenin 17 yaşını mahvetmeyin diye benim 17 yaşım mahvolmadı yok oldu. Sabah kardeşimin öpücükleri ile uyandım gece uyuya kalmışım. “Hadi uyan uykucu bugün doğum günün.” Dedi bir öpücük daha kondurduktan sonra “Asu dur uykum var!” Gülerek suratıma baktı ”Abla okulda ki ilk günün bugün hadi kalk.” Haklıydı ilk günden geç kalamazdım. Yataktan tam kalkacak gibi yaptım ve Asu’yu belinden tuttuğum gibi gıdıklamaya başladım. “Abla dur lütfen!” Artık zor nefes aldığını farkedince bıraktım. “Miyavlama hadi kahvaltıya hazırlanıp geliyorum.” Okul üniformasını giyip aynadan kendime baktım masmavi gözlerim öne çıkarmıştı. Odamdan çıkıp aşağı inmiştim teyzem kahvaltı hazırlıyordu Asu ona yardım ediyordu 6 yaşındaydı ama çok zekiydi. “Bugün teyzen, kuzenin ve kardeşin olmayacak ve sen geceyi benim odamda geçireceksin benimle baş başa!” Eniştem olur kendisi tanıştırayım. “Rüyanda belki.” Dedim ve Aras’ı gördüm. “Kuzen iyi ki doğdun ya.” Dedi ve sarıldı. “Keşke doğmasaydım.” Dedim ve masaya oturduk. “Aras oğlum Yaren’le beraber gidin okula tamam mı Yaren bilmez buraları fazla.” Teyzem’in uyarısı ile eniştem ortaya atladı. “Ay Öykü sanki Aras biliyor okulun yolunu.” Dedi eniştem pardon Kerem. “Öyle deme dışarıda ki adamlar vampir gibi kızları bekliyorlar olmaz Aras’la gitsin Aras’la gelsin.” Diye uyardı teyzem. “Teyzem sen merak etme ben Asu’yu kreşe bırakıp öyle geçerim okula sonra Asu’yu alır eve gelirim.” Dedim ve kahvaltımı bitirip kalktım masadan. “Ah be kızım Arası da bekleseydin keşke.” Dedi teyzem. “Gerek yok teyzem erken çıkıyorum hem erkenden çıkmasın o da.” Dedim ve Asu'nun ve kendi çantamı alıp evden çıktık. Asu’nun elini çok sıkı bir şekilde sıkıyordum. Kreşe gelince onu sınıfına kadar bıraktım çantasını da verip hocasının yanına gittim. “Merhaba hocam ben Asu’nun ablasıyım bugün başladı biraz asosyal biridir bir kaç gün üstüne gitmeseniz olur mu yavaş yavaş ısınır o size.” Dedim ve kadın bana gülümseyerek baktı. “Önemli değil kızım kardeşin burada güvende merak etme.” Dedi ve gülümsedi. Ben Asu’yu öpüp okulumun yolunu tuttum. 15 dakika yürüdükten sonra kendimi okulda bulmuştum içimde kötü bir his vardı sanki bu okul kötü bir yer gibiydi girmek istemiyordum. Bir kız koşarken bana çarptı ve yere düşmüştüm. “Ay özür dilerim geç kalıyordum koşarak yetişmeye çalıştım ama sana çarptım bir şeyin var mı?” O kadar nazik konuşmuştu ki içimde ki kötü his yok olmuştu. “Teşekkür ederim ben iyiyim. Bu arada ben Yaren Su Yutar.” Dedim ve güldü. “Fazla mı su yutuyorsun.” İkimizde güldük. ”Ben Doğa Aslan.” Dedi. “Fazla kükremiyorsun dimi?” Dedim ve gülerek okula girdik. “Sınıfın ne?” Diye sordu. “12-B” Dedim ve bana baktı. “Okula yeni geldin galiba, aynı sınıftaymışız.” Dedi ve beraber sınıfa girdik. “Selam gençler.” Dedi 3 tane erkeğe. “İlk günden geç kaldın sandık.” Dedi Kumral mavi gözlü çocuk. “Ayaz benim geç kalmadığım gün mü var. Neyse sizi yeni arkadaşımız ile tanıştırmak istiyorum Yaren Su Yutar.” Dedi ve güldük. ”Ben Ayaz Kandemir.” Dedi o kumral çocuk. Yanında ki çocuk araya girdi. “Bende Kuzey Doğan yanında ki kızın sevgilisiyim.” Dedi gülerek “Eski sevgilim olur kendisi.” Dedi Doğa. “Kuzey iyi yalan atıyorsun. Ayaz ve Kuzey he yoksa senin adın da Kutup falan mı?” Diye sordum Kuzeyin yanında ki çocuğa. “Çok isterdim ama Tarık benim adım, Tarık Kılıç.” Telefonumun titremesini hissettim ve elime aldım. Sevgilimden…