23. Bölüm

Unutulmayan Formüller Neyse ki Utku’nun rastgele açtığı yeni kanalda, tüm Türkiye’nin severek izlediği "Kim Milyoner Olmak İster?" adlı bilgi yarışması vardı. Ekranda büyük ödüllere doğru giden, çetin bir matematik sorusu belirdi. Demir, ekrandaki soruyu okuyunca kafasını kaşıdı: "Lan bu soruyu çözmek, kafadan hesaplamak için resmen dahi bir sayısal hafızaya ihtiyaç var. İmkansız bunu süre bitmeden bulmak." Utku hemen teslim bayrağını çekti: "Valla bende matematik sıfır oğlu sıfır. Ayşen bilir, bak bu soru tam bizim matematikçinin kalemi, hadi göster kendini karıcım." Ayşen mutfaktan çayları tazeleyip salona geldikten sonra gözlerini ekrana dikti. Sunucu soruyu tüm Türkiye’ye karşı sesli bir şekilde okuyordu: > "Bir sürahinin \frac{3}{7}'si su ile doludur. Sürahiye 120 ml daha su eklendiğinde sürahinin yarısı dolmuş oluyor. Buna göre, bu sürahi toplam kaç ml su almaktadır?" > A) 1200 > B) 1400 > C) 1680 > D) 1820 "Durun ya, durun... Hakikaten çetrefilli bir soruymuş," dedi Ayşen, hemen cebinden telefonunu çıkarıp hesap makinesini açarak formülü kurmaya çalıştı. "Hemen hesaplıyorum şimdi..." Salondaki herkes televizyona kilitlenmişken, Menesa sunucunun sesini ve sayıları zihninde evirip çevirdi. Gözlerini usulca kapattı; o saniyede zihninin karanlık, mühürlü odalarında garip formüller, sayılar ve matematiksel şemalar parıl parıl parlayarak önünde belirdi. Aras, karısının gözlerini kapatıp konsantre olduğunu görünce nefesini tutarak onu izlemeye başladı. Herkes hararetle cevabı düşünürken, Menesa aniden gözlerini açtı ve kendinden son derece emin, net bir ses tonuyla haykırdı: "Çok kolay bu soru! Buldum cevabı!" Ayşen elindeki telefonu yarıda bırakıp şaşkınlıkla arkadaşına baktı. Utku ise inanmayarak sordu: "Menesa, yenge... Sen geçmişi, okuduğun okulları bile hatırlamıyorsun ki. Bu sorunun cevabını kafadan nasıl bulacaksın Allah aşkına?" Menesa omuzlarını dikleştirdi: "Buldum işte! Doğru cevap C şıkkı, yani 1680 ml!" Salondaki herkes ağzı açık bir şekilde Menesa’ya bakarken, televizyondaki sunucu doğru cevabı açıkladı: "Doğru cevap; C şıkkı, 1680!" Stüdyoda alkış tufanı koparken, lojman dairesindeki salonda da adeta zaman dondu. Herkes hayranlık ve büyük bir şaşkınlıkla genç kadına bakıyordu. Ayşen elindeki telefonu koltuğa fırlattı: "Vallahi ben kağıtsız kalemle çözene kadar sen saniyeler içinde hallettin Mesom! Boşuna demiyorum ben sana dahisin diye... Kızın hafızası silinmiş ama o muazzam sayısal hafızası, analitik zekası zihnine çivi gibi çakılı kalmış, gitmemiş!" Aras, karısının bu üstün zekasına ve parıldayan gözlerine bir kez daha aşık olarak sordu: "Nasıl hesapladın o kadar kısa sürede Mor Çiçeğim?" Menesa hafifçe gülümsedi: "Bilmiyorum ki... Sunucu sayıları söyleyince kafamın içinde kendiliğinden birtakım formüller belirdi, çizgiler çıktı ve cevap tık diye önüme düştü işte." Demir coşkuyla ayağa kalkıp alkışlamaya başladı: "Valla helal olsun! Süper güçlü Üsteğmen Menesa iş başında... Ben de içimden hesaplamaya çalıştım ama bu kadar kısa sürede, kalemsiz bulmak imkansızdı." Salondaki herkes Menesa’yı hayranlıkla alkışlarken, Ayşen ortamın hararetini düşürmek için kumandayı aldı: "Neyse Utku, kapat şu televizyonu artık. Bu gece daha fazla soru kaldıracak beynim kalmadı, ben gidip içeriden taze çayları getireyim." Televizyon kapandıktan sonra Menesa aniden elini karnına götürdü, gözlerini kırpıştırarak Aras’ın kolunu dürttü: "Aras... Benim canım şu an acayip derecede tatlı bir şey istiyor." Utku hemen misafirperverlikle öne atıldı: "Ooo, yenge ayıp ettin! Dolapta Maraş’tan aldığımız taze şerbetli baklava var, getiriyorum hemen şimdi." Menesa başını iki yana salladı: "Hayır, baklava istemiyorum. Baklava nasıl bir şey onu da bilmiyorum zaten... Ben az önce o büyük ekranda, reklamda çıkan, hani şu paketin içindeki kahverengi, tatlı şeyden istiyorum." Aras karısının bu isteğiyle yüzünde kocaman bir gülümsemeyle doğruldu: "Menesa’m... Sen resmen aş eriyorsun şu an! Tamam güzelim, ne istersen hemen şimdi dışarı çıkar, bu kar k…