98. Bölüm

Kıskançlığın Ateşi, İtiraflar ve Yeniden Biz Mutfağın dar ve serin havası, Ayşen’in elinde tuttuğu hamilelik testiyle bir anda buz kesti. Menesa, şaşkınlığın yarattığı şoku hızla üzerinden atarak ellerini iki yana açtı ve kendisini savunmaya geçti: "Ya saçmalamayın kızlar! Benim olması imkansız, ne ara olacak ya? Saçınızı başınızı yoldurtmayın bana!" Ayşen, elindeki plastik çubuğu sallayarak imalı bir bakış fırlattı: "Valla Menesa, rahmetli babanın evinde baş başa kalan sizdiniz. Biz yoktuk yanınızda, ne bileyim ben?" "Hoşt Ayşen, hoşt!" diye bağırdı Menesa, utançtan kulaklarına kadar kızarırken. "Ya siz benim karşıma çıkarken Allah’ın gazabı olarak mı geldiniz, nedir anlamadım ki? Ayşen, yoksa senin olmasın bu? Sende de bir haller var bu aralar, Utku’yla..." "Asıl sana hoşt Menesa!" diyerek araya girdi Ayşen, panikle yerinde zıplayarak. "Ben öyle şeyler yapar mıyım hiç? Evlenmeden tövbe yarabbim..." Menesa gözlerini devirdi: "Allah’ım ya! Kızım, sen yapmazsın da ben yapar mıyım peki? Beni hiç mi tanımadınız?" Zeyno, kıkırdayarak Menesa’nın omzuna vurdu: "Menesa, boşuna kıvranma, ele verdin kendini işte. Ayşen’in değilse senindir. Hadi hayırlı olsun, bu gidişle hemen evlenirsiniz artık, uzamaz bu iş." "Ya sizin beyniniz mi kıt, yoksa beni delirtmeye mi çalışıyorsunuz?" diye tısladı Menesa, sesini salondakiler duymasın diye alçaltarak ama tehditkar bir tonla. "Benim değil diyorum size! Valla şimdi dalacağım ikinize de, saçınızı başınızı yolacağım ha!" Zeyno, Menesa’nın bu telaşlı halini fırsat bilerek muzipçe sırıttı: "Ben gidip içerideki enişteye müjdeyi vereceğim valla, duramam!" diyerek mutfaktan koridora doğru koşmaya başladı. Menesa’nın gözleri dehşetle açıldı: "Zeyno, dur! Sakın!" Zeyno salona dalar dalmaz, koltukta askeri bir disiplinle oturan Aras’a doğru heyecanla bağırdı: "Aras enişte! Aras enişte, hayırlı olsun gözün aydın!" Aras, işittiği bu ani ve coşkulu tebrikle neye uğradığını şaşırdı. Yüzündeki ciddi ifade dağılırken aniden ayağa kalktı. Kaşlarını hafifçe kaldırarak, "Ne hayırlı olsun? Pardon, anlamadım?" diye sordu. Tam o sırada mutfaktan fırlayan Menesa, arkadan gelip Zeyno’nun ağzını eliyle sımsıkı kapattı. Yüzündeki yapay gülümsemeyle Aras’a bakarak panikle konuştu: "Yok bir şey Aras... Saçmalıyor işte bizimki. Yol yorgunluğu, kafası yerinde değil." Ancak Menesa, Zeyno’nun ağzını kapatmaya odaklanmışken arkadan gelen Ayşen’i hesaba katmamıştı. Ayşen, salona girer girmez bombayı patlattı: "Gözün aydın enişte işte! Menesa hamileymiş!" Salona bir anda ölümcül bir sessizlik çöktü. Aras’ın yüzündeki o şaşkın ifade saniyeler içinde dondu. Kaşları sertçe çatıldı, boğazı sanki biri sıkıyormuş gibi düğümlendi. Boynundaki ve şakaklarındaki damarlar, ani bir kan basıncıyla belirginleşmeye, atmaya başladı. Menesa, duyduğu bu cümleyle beraber donakaldı ve elini yavaşça Zeyno’nun ağzından çekti. Koltukta oturan Utku ve Baha’nın ise adeta ağızları açık kalmış, gözleri fal taşı gibi büyümüştü. Aras, derin ve sarsıcı bir şokun pençesinde, kehribar gözlerini Menesa’ya dikti. Ses tonu hem şaşkınlık hem de ağır bir sorgulama barındırıyordu: "Menesa... Arkadaşların ne diyor? Ne hamilesi?" Menesa, utançtan ve öfkeden kıpkırmızı olmuş bir halde içinden geçirdi: *“Sizi yeminle öldüreceğim... Tek tek mezarınızı kazacağım sizin!”* Dışarıya ise tamamen savunmacı ve dürüst bir sesle haykırdı: "Aras! Tabii ki de böyle bir şey olabilir mi? Yok öyle bir şey! Kızlara anlatamadım ki, kendi kendilerine gelin güvey oluyorlar!" Durumu tamamen dışarıdan izleyen Baha, şaşkınlıkla araya girdi: "Olay ne beyler, bayanlar? Biz de anlayalım, neler dönüyor burada?" Menesa, dişlerini sıkarak iki yanındaki Ayşen ve Zeyno’nun kolunu sertçe çimdikledi. Kızlar acıyla inlerken, Menesa olayı sinirle özetledi: "Bu yanımdaki gerizekalılar var ya... Ayşen lavaboda bir hamilelik testi bulmuş. İkisi de hemen üstüme çullandı, benim sanmışlar. Benim değil diyorum, imkanı yok diyorum ama dinlemiyorlar! Aras... Sen bana inanıyorsun, değil mi?" Aras, genç kadının gö…