Miras

“Açıyor gözlerini doktor bey” Yavaşça gözlerimi araladım bir hastane odasındaydım üzerimde bir önlük vardı karşımda ise kel bir doktor, yanında küt ve kahküllü bir hemşire karşımda amcam vardı. Buraya nasıl geldiğimi hatırlamıyordum ama en son araba kazası yapmıştık arabanın içinde annem, babam ve ben vardım kaza anı dışında ve annemin çığlıkları dışında hiç bir şey hatırlamıyordum. “Neredeyim ben” Doktor yavaşça yanıma yaklaştı ve amcama döndü. “Siz mi söylemem istersiniz ben mi söyleyeyim” Neyi söyleyeceklerini anlamamıştım, bu kadar arada kalınacak nasıl bir haber olabilirdi. Amcam kollarını kavuşturdu ve mağdur rolü oynarcasına “Siz dışarı çıkın doktor bey, ben söylerim acı haberi” Acı haber ne olabilirdi, herhalde benim sağlığımla alakalı bir şey. Doktor ve hemşire çıktı ve amcamla baş başa kaldık. Kendimi bildim bileli amcamdan nefret ediyordum sürekli para peşindeydi ve sürekli babamdan para istiyordu babamda ilk başlarda versede şimdi akıllanmış ve vermemeye başlamıştı. “Kaldık baş başa Gece ” Söylemeyi unuttum bu arada ben Gece, 17 yaşındayım yarışmacı arkadaşlara başarılar diliyorum. “Acı haber ne amca” Amcam hınzırca güldü. “ Annen ve baban vefat etti Gece, başın sağ olsun… Duyduğum şeyle şokla amcama kilitlendim, böyle bir şey nasıl olabilirdi benim anne ve babam, yok yalan söylüyordu ölemezlerdi, benim onlardan başka kimsem yok, ölemezler, yalan söylüyor bu adam. En sonunda şoktan çıkarak düğümlenen ağzımı açtım “Şaka di mi, amca çok komiksin, beş yaşında mıyım ben?” Amcam ise tekrar güldü. “Yalan değil Gece yetimsin artık, benden başka kimsen yok” Kafamda defalarca o kelime döndü yetimsin artık kaç defa döndü sayamadım bile, hala daha dönmeye devam ediyor. “Evet şoku atlattığına göre asıl mevzuya gelebiliriz” Asıl mevzu mu, asıl mevzu bu değil miydi, hadi Gece kafanı topla kızım sonra ağlarsın sakin ol. “Asıl mevzu” Amcam yavaşça ayağa kalktı ve çantasını açtı bana arkası dönük bir şekilde konuşmaya başladı. “Biliyorsun Gececiğim siz çok zengindiniz ve anne ve babandan kalan çok yüklü bir miras var sana” Zengin olduğumuz doğruydu bu yüzden amcam sürekli bizden para istiyordu, villada yaşıyor ve özel okula gidiyordum bu hayatım boyunca böyle olmuştu ama buna rağmen hiç şımarmamıştım. “Amca sadece gel” Altından ne çıkacağını çok merak ediyorum. Amcam çantadan bir silah çıkardı, silahı nasıl hastaneye soktuğunu anlamamıştım ama onunla ne yapacağı daha çok merak konusuydu. “Mirası almamda tek engel sensin Gece” O anda anladım amcam miras için 17 yaşında bir kızı öldürecek kadar aşağlıktı. Elinde silahla yanıma oturdu “İki seçeneğin var Gece; ya buradan şimdi gidersin ve kaybolursun bende seni öldü olarak gösteririm, ya da cidden..” Gerisini getirmedi getirmesine de gerek yoktu hayatımın kararını vermem lazımdı iki türlüde ben artık bir ölüydüm, sokaklarda ne yapacaktım gidecek bir yerim yok ki benim ama ölmekten daha iyi. “Tamam kabul ediyorum” Amca demeye utandığım adam ayağa kalktı ve çantadan kıyafetlerimi çıkarttı. “ Giy şunları” Amcam arkasını döndü ve giyindim giyinirken ağlıyordum hem halime, hem de anne ve babamın ölümüne. “Haydi yürü şimdi” Amcama son kez bir bakış attım “En azından yanıma bir yemek parası ver” Amcam tekrar bana baktı. “Kendin kazanırsın bir şekilde” Ondan som bir yardım istemenin ne kadar yanlış olduğunu anladım ve hızla hastaneden çıktım yürürken deli gibi ağlıyordum bir yandan bu geceyi nasıl geçireceğimi düşünüyordum. Bir parla yürüdüm ve bankın üzerine uzandım ve ağlamaya devam ettim. Kendi halime mi ağlıyordum yoksa anne babamın ölümüne mi kendim de bilmiyorum ama bundan sonra hayatımın çok kötü olacağını biliyordum.. 3 gün sonra Yolda hızla yürüyordum saat çok geç olmuştu, yatacak bir yer bulmam lazımdı, 3 gündür açtım, bir şey çalacak kadar yürek yemedim, çöp karıştıracak ya da dilencilik yapacak kadar da gurursuz değilim ama çok başım dönüyor sanırım tansiyonum düştü, hızla bir ümit birine rastlarım diye yürümeye devam ettim depo gibi büyük bir yerden sesler geliyordu. Gözlerim kar…