3.Bölüm:𝑮𝒊𝒛𝒍𝒊 𝑨𝒏𝒍𝒂𝒔𝒎𝒂

Düşün taşın ,düşün taşın,BİR CEVABI OLMALI. Düşünüp taşınsam da hiçbir yararı olmuyordu. Bomboş düşüncelerle ve eksik bilgilerle boğuşuyordum yalnızca.Odam o kadar sessizdi ki nefes alıp verişlerimi duyabiliyordum. Tek duyduğum , zihnimde birbirine çarpan teoriler ve cevap bulamayan sorulardı. Yatağıma yatmış boş tavana ve aydınlık lambaya bakıyordum.Lamba nın aydınlığı benim aklımdan bile daha parlaktı.Zihnim o kadar doluydu ki kapkaranlık bir odayı andırıyordu.Başım ise bitmek bilmeyen sorularla ağrıyor.Gözlerim uykusuzluktan kızarmıştı. Yanımda ,küçük sehpanın üzerinde öylece duran minik not defterine uzandım. Bu defter her zaman benim sehpamda durur bazen düşünceleri,bazenleri yeni öğrendiğim bilgileri,bazenleri ise anlamsız gündelik cümlelerle doluyordu.Kısacası, bu benim ıssız bir adaya düşsem yanıma alacağım eşyalardan olurdu.Ona not defteri demek doğru muydu bilmiyorum ama sanırım çoğunlukla gizli bir günlük işi görüyordu. Defteri elime geçirdiğimde usulca sayfaları karıştırdım ve aynı zaman da biraz göz gezdirdim.İçindeki saçmalıktan zekice bilgilere,zekice bilgilerden gereksiz sorgulama- lara kadar herşeyi okudum.En büyük sırrım olan bu defter birisi tarafından okunsaydı sanırım rezillikten ölürdüm. Neyse ki onu karıştıracak kadar meraklı kimse yoktu. Defterde en son kaldığım boş sayfayı açtım.Sayfanın bembeyaz görüntüsü birkaç saniye boyunca beni izliyormuş gibi geldi.Sehpadan Kalemi de elime aldım.Parmaklarım fark etmeden kalemin gövdesini sıkıyordu.En sonunda sayfanın üstüne tek bir kelime yazdım: "Darian." Başlığı ekledikten sonra bir çözüm ve cevap bulabilmek için "Öncelikle benim olmasını istediğim şey ne?" sorusunu yazdım.Çünkü,bir sorunun cevabını bulabilmek için en temelden başlamak lazımdı. Cevap olarak ise "İstediğim şey,Krallıkların barışması." olarak yazdım.Hemen sonrasında "Peki buna ulaşmamı engelleyen şey ne?" Sorusuna cevap olarak "Farklı Krallıklardan olan kişilerin birbiriyle yakınlık kuramaması." diye tamamladım bastıra bastıra. O kadar çok bastırmıştım ki kurşun kalemin ucu kırılmıştı.Kırılan uç yere düşerken büyük bir sinirle somurttum.En sevmediğim şey bir kurşun kalemin kırılmış ucunu açmaktı.O kadar beceriksizdim ki bazenleri düzgün açamadan ucu bir daha kırardım.Kalemin ucunu düzgün açtığım zamanlar oluyordu elbet ama nadiren oluyordu. İşte bir prensesin de olabiliyordu böyle küçük beceriksizlikleri. Bunun olmayacağını umarak sehpanın çekmecesinden birini yavaşça çektim.Çekmecenin gıcırdama sesiyle aniden irkildim.İçerisi Buruşmuş kağıtlar,Rengarenk kalemler ve dosya yığınlarıyla dolup taşıyordu adeta.Ancak bunların en üstünde duran kalemtıraş,onlardan ayrı duruyordu.Sanki onlardan biri değilmiş,onlardan farklıymış gibi. Kalemtıraşı elime alıp kalemi küçük olan deliğin içine yerleştirdim.Kalemi nazikçe çevirmeye başladım.Ahşabın ince ince soyulma sesi kulaklarımı dolduruyordu.Birkaç tur çevirdikten sonra kalemin ucunun uzadığına emin oldum. Hemen sonrasında yazıma devam ettim.Tam başka sorulara geçecekken bir şey dikkatimi çekti."Farklı Krallıklardan olan kişilerin birbiriyle yakınlık kuramaması." diye dedim kendi kendime. Bir kural... "Kurallar önemlidir ve kurallara uyulmazsa sorunlar çıkar "derdi annem ben küçükken .Küçüklüğümden bu yana kurallara uymamı ,akıllı olmamı tembihlerdi hep.Ben, annem sayesinde küçüklüğümden beri "Kurallar uyulmak için vardır." cümlesiyle büyümüştüm.Ama "Kurallar çiğnenmek için vardır "ile büyümemiştim. Bu yüzden de bana hep ters gelirdi bu cümle. Kurallar bu yüzden önemserdim. Yine de ara sıra kuralları bozmak gerekirdi.Onları umursamamak gerekirdi.Peki ben...𝑲𝒖𝒓𝒂𝒍𝒍𝒂𝒓ı 𝒄𝒊𝒈𝒏𝒆𝒚𝒊𝒑 𝒐𝒚𝒏𝒂𝒚𝒂𝒃𝒊𝒍𝒊𝒓 𝒎𝒊𝒚𝒅𝒊𝒎? Bir prenses olarak kurallara uymak yerine kendi kurallarımı yazabilir miydim? Tam bir şeyleri oturtmuşken elimde fark etmeden döndürdüğüm kalem ani bir şekilde yere doğru düştü.Kalemin düşme sesi kulağımı çınlatırken zihnimdeki teorileri de patlatmış gibiydi.Yere düşen kalemi aldıktan sonra beyin fırtınası yapmaya devam ettim. "Benim…