4. BÖLÜM | CAN DOSTU

Instagram : ballrosso Oylar verildiyse ve yorum yapmak için hazırsak bölüme geçebiliriz! KURGU GERÇEKLİĞİ TAMAMEN YANSITMAZ. Keyifli okumalar!! ✦ Remembrance • Balmorhea ✦ Seyyan Hanim • Hasret ✦ Özdemir Erdoğan • Küçük Bir Aşk Masalı 4. BÖLÜM | CAN DOSTU Tuğrul saatlerdir koltukta oturmuş önündeki dosyayı inceliyordu. Hiçbir ayrıntıyı kaçırmadı. Asena ile Vlasi'nın bağlantısını uzun uzun inceledi. Sonunda ise onu sinirlendirecek noktaya geldi. Çünkü işler düşündüğümde daha karmaşık ve kötüydü. Asena neredeyse yıllardır Vlasi tarafından rahatsız ediliyordu. Mesajlar, görüşmeler, takip ettirmeler derken işin boyutu o kadar büyümüştü ki, Vlasi daha bunlar yetmemiş gibi hâlâ Asena'yı rahatsız etmeye devam ediyordu. İlk tanışma anlarını okudu Tuğrul. Gerildikçe gerildi. Bir diğer sayfada Asena'yı saat başı takip ettirdiği yazışmalar ve fotoğraflara baktı. Vlasi Asena nerede? K. Şu an da evden çıktı efendim. Vlasi Tamam, bana nereye giderse kimle görüşürse bildir. En ufak bir şeyi bile söylemezsen seni yakarım. Mecazen değil. K. Tamam efendim. Mesajların çoğu bu şekildeydi. Yetmemiş bir de fotoğraflar istemişti adamlarından. Tuğrul çekilen fotoğrafları eline aldı. Hepsinde Asena vardı. Bir kafede oturmuş Sevda ile sohbet eden Asena. Caddede yürüyen Asena. Okulda Çimenlerin üstüne oturmuş gülerek arkadaşlarıyla sohbet eden Asena. Hepsi oydu, fakat Tuğrul fotoğraflara bakarken bir sızı girdi göğsüne. Fotoğrafları elinden bıraktı. Dosyanın arasına sıkıştırarak, dosyanın sayfasını değiştirdi. Derin bir nefes aldı. Bu defa sayfadaki bir sorguyu okudu. Bu sorguyu ellerine geçirdikleri korumadan almışlardı. Adam konuşmasına başlamadan önce asker ona "Vlasi neden bu kadının peşinde?" diye sormuştu. Adam ise ağzı burnu kanlar içindeyken "Bilmiyorum. Tek bildiğim sevdiği. Yani bize seviyorum o kadını demişti." Asker bir soru daha sormuştu. "Peki kadın?" "Sevmiyordu. Hatta bir kere senden nefret bile etmiyorum çünkü sen benim nefretimi bile hak etmeyen, zavallı bir adamsın dedi." Tuğrul bu satırı okuduğunda Asena'nın bir kere daha bir asker kızı olduğunu anladı. Cesur ve sert bir asker kızı. Ne kadar naif ve kırılgan gözükse de o tam tersiydi. Ses tonunda bile o asillik vardı. Hatta ilk takside Tuğrul'a bakarak çatık kaşlarıyla konuşunca bile, sesindeki o hissi almıştı Tuğrul. "Kadına hiç istemediği bir şey yaptı mı? Eğer yaptıysa ve söylemezsen buradan canlı çıkmazsın." Askerin sorusunu okuduğunda bile gözlerini kapatmıştı Tuğrul. İçinden defalarca hayır dedi. Eğer yaptıysa o adamı bu topraklarda yaşatmazdı. Sadece Asena için değildi söyledikleri. Her hangi bir kadına bir şey yapmışsa onu yaşatmazdı. Çünkü Tuğrul yıllar önce gözleri önünde dövülmüş annesine bir söz vermişti. Annesi sadece dövülmekle de kalmamıştı. Çok eziyet çekmişti. Bir kadın olarak yaşamanın zorluğunu o gün anladı Tuğrul. Bu yüzden bir söz vermişti. "Söz anne. Eğer büyüdüğümde bir kadına karşı yapılan ne olursa olsun onu koruyacağım. Hem asker olacağım ya! O zaman daha büyük olacağım! Dünyadaki bütün kadınları koruyacağım! Sen daha fazla ağlama diye. Onlar ağlamasın diye. Ben hep sizi koruyacağım. O kötü adamlar da korkacak benden!" Annesi o gün, yarılmış dudağından sızan kanlarla gülümsedi oğluna. İşte o söz için her şeyi yapmaya hazırdı Tuğrul. "Yok. O kadın çok güçlü. Asla dokundurmazdı kendine. Bir kere Vlasi dokunmaya kalktı..." "Ne yaptı?" diye sordu asker. "Kafa atı. Burnunu kırdı adamın." Bunu okur okumaz kahkaha atarak güldü Tuğrul. Yıllardır bu adamın peşinlerdi ve onların yapamadığı her defasında Asena yapmıştı. Dosyanın kapağını kapatarak daha fazlasını okumadı. Çünkü saatlerdir dosyanın her bir satırını uzun uzun incelemişti. Eğer biraz daha okumaya devam ederse kendini tutamayacaktı. O adamı bulacak ve ellerinin arasında yok edecekti. Oturduğu koltuktan kalktı. Biten kahve bardağını da eline almıştı. Bardakla beraber mutfağa girdiğinde, ilk önce bardağı sudan geçirdi sonra ise bardağı bulaşık makinesinin içine bıraktı. Ellerini tekrardan yıkarken gözleri te…