1.BÖLÜM | MAVİ KALEM

Hoş geldiniz!! İlk bölümün heyecanı var üstümde ama galiba her bölüm atığımda bu heyecan olacak üstümde.Umarım bu bölümü de severek okursunuz. Çünkü sizin sevmeniz çok önemli benim için unutmayın. • Küçük bir not ; Kitapı ilk yayınladığım zaman diyalog kısımları hem Azerbaycan dilindeydi hem de Türkçe'ydi. Fakat çok yanlış yapıyorum. O yüzden Azerbaycan dilinde olan kısımları sildim. Bir gün yardım alarak o diyalog kısımlarını tekrardan düzenleyeceğim. Yine de unutmayın, onlar o dili daha çok kullanıyor. Ben Türkçe yazsamda. •Bir not daha ; Kitap final olduktan sonra yazım yanlışı yapılan yerler düzenlenecek. Ig: ballrosso Oylar verildiyse ve yorum yapmak için hazırsak bölüme geçebiliriz! KURGU GERÇEKLİĞİ TAMAMEN YANSITMAZ. Keyifli okumalar!! ✦ Andrey Babayev, Rashid Beibutov • Nazende Sevgilim ✦ Elmira Rehimova • İntizar ✦ Akif İslamzadə • Fəridəm ✦ Ayşe Nurdan Özer • Gaş Gabağın Yerle 1.BÖLÜM | MAVİ KALEM 4 Yıl Sonra Azerbaycan / Bakü "Ülkeyi yöneten padişahın güzeller güzeli kızı fakir bir gence âşık olmuştur. Padişah bunu öğrenir ve kızını Hazar denizinin içinde bulunan kaleye kapatır. Ama Padişah'ın kızı adamın hasretine dayanamaz ve kendini kaleden denize atarak öldürür. Böylece halk arasında kalenin ismi "Kız kalesi" olarak kalır. Kız Kalesi'nin ne için kurulduğu pek önemli değildir. Önemli olan bugüne kadar kalmış ve hiç yıkılmamış olmasıdır." Karşımdaki kız kalesini izlerken yanımda duran turistlerin rehberi, kız kalesinin hikâyesini anlatmaya bitirdiğinde, turistler hayran hayran karşılarında duran kız kalesinin fotoğrafını çekmeye başladılar. Ben ise sadece izledim. Çünkü bazen gözlerin fotoğraf çekmesi gerekiyordu. Orayı daha iyi anlamak için. Mesela neden padişahın bunu yaptığını anlamak istiyordum. Fakat çözemiyordum. Sonra Padişahın kızını anlamaya çalıştım. Hiç âşık olmadığım için onu anlayamadım. Fakat tek bildiğim hasretin ve sevginin ne kadar büyük olduğuydu. Telefonumdan çıkan melodiyle elimi çantama doğru uzattım. Gözlerim hâlâ kız kalesinin üstündeydi. Telefonu elime aldığımda çantadan çıkarttım. Ekrana bakmak için kız kalesindeki gözlerimi telefona çevirdim. Ekranda Sevda ismini görünce beklemeden açtım. Telefonun diğer tarafından "Neredesin sen!" diye bağıran sesi işittiğimde telefonu hafifçe kulağımdan ayırdım. Yüzümü buruşturarak tekrardan telefonu kulağımı yasladığımda kız kalesinin bulunduğu yerden ayrılmaya başladım. "Asena sana diyorum! Kızım seni bekliyorum saatlerdir!" Asena elini kaldırarak yoldan geçen taksiyi durdurdu. Taksiye girdiğinde telefonu kulağından uzaklaştırarak. "Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinə gedəcəyik." dedim Taksiciye. Adam başını sallayarak beni onayladığında telefona tekrardan döndüm. "Geliyorum." Sevda karşı taraftan oflayarak"Ben delireceğim!" dediğinde hafifçe gülümsedim. Sinirlendiğinde Azerbaycan dili konuşmasını çok seviyordum. "Eğer gülüyorsan gülme, çok sinirliyim."Gülümsememi yüzümden sildim. "Tamam, gülmüyorum da sen yine neden bu kadar sinirlendin?" "Sence?" diye sordu. "Samir ne yaptı yine?" Samir, Sevda'nın sevgiliydi. İkisi arada böyle kavga ederlerdi ama sonra hemen barışırlardı. Artık alışmıştım onların bu hallerine. "Ne yapacak? Tekrar evlilik konusunu gündeme getiriyor." Evet, bu birkaç aydır kavga ettikleri yeni konu. Sevda ve ben bu sene artık mezun olacaktık. Sadece stajımız vardı onu da bitirdiğimiz gibi mezunduk. Bu yüzden Samir, Sevda ile evlenmek istediğini söylemişti ama Sevda ilk önce işini eline almak istiyordu. Çünkü onun için kariyer çok önemliydi. "Of, Asena ben ne yapacağım?" Arada Türkçe konuşuyordu. Küçükken birkaç yıl Türkiye'de kalmıştı. Bende burada neredeyse 4 yıl okuduğum için artık Azerbaycan dilini hem anlıyor hem de çok konuşamasam da konuşmaya çalışıyordum. Gözlerim dışarıdaki yolu izlerken derin bir nefes aldım. "Aslında o da haklı Sevda." Bunu söylediğimde bir kere daha ofladı. "İkinizde birbirinizi senelerdir seviyorsunuz. Hem Samir sana evlendikten sonra çalışmayacaksın diyen bir adamda değil." dediğim an atladı. "Tabi…