GİRİŞ

Hoş geldiniz!! Xoş gəlmisiniz!! Girişimizden belli olsun istedim bir Azerbaycan kitabı olduğumuz. Nasıl buldunuz konumuzu ve kapağımızı? Ben bayıldım resmen. Umarım sizde severek okursunuz. Bu kitap Ekiz'de geçen Asena'nın hikayesi. Onu biraz tanıyoruz ama eğer Ekiz'i okumadıysanız burada onu daha iyi tanıyacağız o yüzden hiç merak etmeyin. Azerbaycanlı okurlar kendini belli etmek için buraya 🇦🇿 bayrağı bırakabilirler. Bana Instagram : ballrosso hesabından ulaşabilirsiniz orada sayaçlar ve bölüm alıntıları paylaşıyorum. X'da ise #ÖmrünBaharı Hashtagını kullanarak kitapla ilgili şeyler paylaşabilirsiniz. Oylar verildiyse ve yorum yapmak için hazırsak bölüme geçebiliriz! İlk olarak okuduğunuz tarihi alıyım > YAZIM TARİHİ 23 EYLÜL 2024 KURGU GERÇEKLİĞİ TAMAMEN YANSITMAZ. 🍂 ✦ Sara Qədimova • Küsüb Getdi ÖMRÜN BAHARI 4 Yıl Önce AZERBAYCAN Bir kadın koşarak köy evinden çıktı. "Yetişin komşular!" Kadın evden çıkar çıkmaz bağırmaya başladı. "Yetişin! Ablam ölecek!" Bu bağırışlar köyün her bir yerini sardığında bir adam koşarak kadına yaklaştı. "Nə oldu, Hülya?" "Ne oldu, Hülya?" Dedi nefes nefese. Hülya başını iki yana salladı. "Feraye, doğum yapıyor!" Adam duyduğu isimle gözlerini kocaman açtı. "Nə! İndi nə olacaq? Onu xəstəxanaya aparmalıyıq." "Ne! Şimdi ne olacak? Onu hastaneye götürmeliyiz." Hülya başını hızla iki yana sallarken tekrardan eve doğru koştu. "Olmaz Elşad! Ablamın doğumu başladı! Adım atacak hali yok! Hem zaten gidene kadar yolda doğurur!" Eve girdiğinde ayakkabılarını bile çıkarmadan salona geçti. Salonda ıkınarak bağıran Feraye'nin alnından terler akıyordu. Hülya koşarak Feraye'nin başına geldi. Diz çöküp Feraye'nin başını dizlerine yasladı. "Dayan Ablam! Kızında sende iyi olacaksın!" Elşad içeri girdiğinde Feraye'nin halini görür görmez arkasını döndü. "Elşad koş! Koş birini bul! Yardım getir bize!" Elşad Hülya'nın sesini duyunca gözlerini kapatıp açtı. "Elşad, qızım öləcək... Xahiş edirəm!" "Elşad, kızım ölecek... Lütfen!" diye ıkınarak bağırdı Feraye. Elşad ölüm kelimesini duyduğu an evden koşarak çıktı. Elşad ölümden korkardı. Çünkü Karabağ savaşında ailesini kaybetmişti. Bu yüzden ölüm Elşad'ın en büyük korkusuydu. Koşarak köy meydanına indiğinde ahşaptan yapılmış evi gördü. Burası ebe kadının eviydi. Yaşlı kadın yıllarca bu köyde doğan bebekleri doğurtmuştu ama artık yaşlandığı için ebeliği bırakmıştı. Elşad bunu bilmesine rağmen koşarak ebe kadının evinin kapısına geldi. Kapıyı hiç durmadan yumruklarıyla çalmaya başladığında kapının diğer tarafından. "Evi başıma yıxacaqsan! Yavaş!" "Evi başıma yıkacaksın! Yavaş!" Dedi yaşlı bir kadın sesi. Elşad elini kapıda çektiğinde kapı yavaşça açıldı. Ebe kadın karşısında gördüğü adamla. "Nə oldu? Niyə mənim qapımı belə döyürsən?" "Ne oldu? Neden kapımı böyle çalıyorsun?" Elşad derin bir nefes aldı. "Körpə öləcək! kömək et!" "Bebek ölecek! Yardım edin!" Kadın kocaman olan şaşkın gözleriyle karşısındaki adama baktı."Nə deyirsən, oğlum?" "Ne diyorsun oğlum?" Elşad büyük bir korkuyla. "Feraye'nin qızı öləcək! Ona ölməməsinə kömək et!" "Feraye'nin kızı ölecek! Ölmemesi için yardım edin!" Ebe kadın duyduklarından sonra daha fazla öylece beklemedi. Hızlıca üstüne bir şey alarak evden çıktı. Kapıyı bile kitlemeden yürümeye başladı. Elşad ise böyle yavaş yavaş yürürlerse yetişemeyeceklerini düşündüğü için koşarak köyün çıkışına ilerledi. Köyün çıkışında duran askerleri görünce elini sallayarak bağırdı. "Kömək edin!" "Yardım Edin!" Askerler hızla elerine silahlarını aldılar. Gelen Elşad'a doğru çevirdiler. Elşad kokuyla durdu. "Mən Elşad! Komandiriniz məni tanıyır! Zəhmət olmasa zəng edin! Onun köməyinə ehtiyacımız var!" "Ben Elşad! Komutanınız beni tanıyor! Lütfen arayın! Onun yardımına ihtiyacımız var!" Askerler ilk önce birbirlerine baktılar. İçerinden biri başıyla onayladığında, askerlerden biri silahını bırakarak eline telsizini aldı. Yüzbaşı elinde tutuğu yüzüğe bakarken derin bir nefes çekti içine. Birkaç saat önce can dostu dediği adamın şehit düştüğünü öğrenmişti. El…