IV. SARMAL

"Böyle bir şey olmayacak," dedi babam sertçe. "Aladağ'larla bir daha çalışmayacağız!" Sessizce önümdeki papatya çayını içtim, biraz sakinleşmeye ihtiyacım vardı. "Aslında Aladağ'dan gelen sözleşme oldukça güzel," dedi Çağatay amcam. "İstedikleri kabul edilebilir, bir daha böyle bir fırsat bulamayız. Oldukça ılımlılar." "Verilen fiyatlar da oldukça güzel, bizim hazırladığımızdan çok bir farkı yok," dedi Semih amcam. "Sadece mimarlarımız biraz çakışacak, o kadar. Onun dışında bir sıkıntı yok, elde edeceğimiz kâr oldukça yüksek. Vereceği prestijden bahsetmiyorum bile." Dedem sessizdi, ona baktım. Bana bakıyordu. "Umurumda değil!" dedi babam. "Onlarla çalışılmayacak! O itin dölü ne planlıyor kim bilir?!" "Haddini bil," dedi dedem sertçe. "Kes sesini, otur yerine." Babam sinirle oturdu. "Oylama yapacağız," dedi dedem. "Ben olumsuz oy vermek zorundayım, Aladağ'lara güvenimiz sarsıldı bir kere." "Ben de olumsuz oy veriyorum," dedi babam. "Ben olumlu yönde oy veriyorum," dedi Semih amcam. "Ben de," dedi Çağatay amcam. Tüm gözler bana döndüğünde, babam öfkeyle bakıyordu. "Sakın," dedi hırsla. "Sakın Mislina Karaer!" Dişlerimi sıktım. Gülümsedim ve ayaklandım. "Ortaklığımız hayırlı olsun o zaman," dedim ve çayımdan son bir yudum aldım. Dedemin gülümsediğini görür gibi oldum ama hızla kendini düzeltti. "Mislina! Bunu yapamazsın!" "Yaptım bile," dedim babama doğru. "Ne yapacaksın?" "Pişman olacaksın," dedi. "Onların nasıl insanlar olduklarını bilmiyorsun! Geçmişte yaptıklarını yapacaklar, bizi sırtımızdan bıçaklayacaklar!" "Geçmişte ne oldu baba?" Durdu, durdu. "Sırtımızdan bıçakladılar," dedi. "Açmak gerekirse?" Kaşlarım havalandı. "Gereği yok," dedi. "Bunu bil yeter." "O zaman üzgünüm," dedim ve amcama baktım. "Ayşin'le odana gelelim, sözleşme üzerinde bir konuşalım. Ben Gökalp Aladağ'ı arayıp avukatlarla gelmesini söylerim." Amcam gülümsedi. Toplantı odasından çıktığımda, babam arkadan bağırıyordu, umurumda olmadı. Odama geçtim, telefonu aldım ve Aladağ Holding'i aradım. "Aladağ Holding, Sevinç ben. Nasıl yardımcı olabilirim?" "Mislina Karaer. Gökalp Aladağ ile görüşmek istiyorum." "Bir dakika efendim," dedikten birkaç saniye sonra, "Mislina?" diyen sesi duydum. Balkona çıktığımda, o da balkona çıkmıştı. "Neden direkt beni aramadın?" "İş için arıyorum çünkü." "Yani özel numaramdan aradığında, kişisel bir mesele olduğunu mu düşünmeliyim?" "Ararsam eğer düşünürsün." "Asla aramayacağım der gibi sesin." Gülümsüyordu. "Asla asla dememek lazım," diye mırıldandım. "Avukatlarını topla, bir saate burada buluşalım. Konuşmamız gereken şeyler var." "Hay hay," dedi. "Siz nasıl isterseniz efendim." İstemsizce gülümsedim. "Sen nasıl istersen," diye düzeltmek istedim. Çünkü yakın olduğum insanlar şakasına da olsa bana siz dememeliydi, hoşlanmazdım. Ama düzeltmedim. "Bir saat sonra, bekletirsen bu projeye elveda demek zorunda kalırsın." Kahkahasını duydum. "Hep dakiktin." "Bana gelirken, bir zamanlar sen de dakiktin." "Bir gün yine dakik olacağım," dedi derinden gelen bir ses tonuyla. Göz devirip telefonu kapattım ve odaya döndüm. Kapım aniden açıldı. Ayşin sırıtarak odaya girdi. "İnanamıyorum, inanamıyorum!" dedi heyecanla. "Belirleyici oy senden gelmiş!" "Amcamla çok yakınsın," diye homurdandım. "Canım Çağatay Bey'ciğim, Leman yengem kıskanmasın da yakınızdır." "Projeleri güzeldi ve bizim bu projeyi almamız iyi oldu. Hadi toplantı odasına, sözleşmeler üzerinde çalışacağız." "Ay çok heyecan!" dedi birden. Ters ters baktım. "Neye heyecanlanıyorsun acaba?" "Yıllardır ayrısınız, bunun buluşması çok güzel olur." Göz devirdim. "Hayal kur sen." "Hıhı," dedi ve odadan çıktığında, dedem geldiği için ben toplantıya geçmedim, Ayşin başını sallayarak toplantı odasına ilerledi. Dedem geldi, yavaşça oturdu. "Ne karar vereceğini görmek için olumsuz oy verdim, yoksa ben de olumlu bakıyorum." Gülümsedim. "Biliyorum," dedim. "Belliydi." Dudağı kıvrıldı. "Beni tanıyorsun evlat." "Başarı getirecek her projeyi desteklersin sen, bu proje de başarı getirecek. Karşımızda k…