II. SARMAL

"Bir dakika bir dakika," dedi Ayşin irileşmiş gözleriyle. "Koskoca Hakan Karaer'in eline bıçak mı sapladın sen?!" "Babamı biliyorsun Ayşin," dedim viskiden yudum alırken. "Bana düzgün babalık bile yapmadı! Ben babamın bir kez başımı okşadığını bilmem, dedemin kuralları vardı tamam ama dedem bunları gevşetebiliyordu, babam ise ısrarla bu kurallara uymakta kararlıydı. Hayatımı zehir etti bana ya!" Gözleri kısıldı. Bir yudum daha aldım. "Anneme hep bağırırdı, bana hep bağırırdı, sürekli bir kavga kıyamet olurdu. Semih ve Çağatay amcamla daha yakındım ben ya," dedim. Sesim titredi. "Amcam, babamdan çok okşadı başımı, ondan çok dinledi derdimi. Babam sadece biyolojik olarak var, asla duygusal bir şey yok aramızda, asla." Yutkundum. "Küçüklüğümde babamın ölmesi için dua ederdim, gerçekten. Bir çocuk bunu nasıl ister ya?" İç çektim. Bir yudum daha aldım, bittiğinde barmene işaret ettiğim gibi doldurdu. "Anneme kalkan her eli kırarım Ayşin, kim olduğu umurumda olmaz. Annem niye hâlâ boşanmadı onu da bilmiyorum!" "Karaer ailesine beyaz gelinlikle girer, kefenle çıkarsın." Güldüm. "Doğru," dedim. "Babaannemin lafı," dedim tükürür gibi. Viskinin yakıcı tadı olsa da, bir yudum daha aldım. "İyi yaptım," dedim. "Ki büyük bir yara da yok! Kedi götünü görmüş aman ne büyük yaram var demiş." Evet, sarhoş olmak üzereydim. Kesinlikle. Kahkaha attı Ayşin. "Babanla aranızın açık olduğunu biliyordum ama bu kadarını tahmin etmiyordum." Eli omzumu okşadı. Omuz silktim. "Gebersin," diye homurdandım. "Dedem bile babamdan utanıyordur. Amcalarım yengelerime aşkla bakar, aşkla! Ki onlar zorla evlendirildi. Babam annemle evlenmeyi kendisi çok istedi! Dedem en başta karşı bile çıktı!" "Baban çok garip bir adam ya..." Göz devirdim. "Aptal herif," dedim ve bir yudum aldım, yakıcı tat yüzünden yüzüm buruştu. "Yeter bu kadar," dese de içmeye devam ettim. Saatler sonra, Ayşin'in omzuna koymuştum başımı, beni eve çıkarıyordu. "Bir gül gibi al ve narin, bir su gibi saydam ve sakin, susar kadın Ünzile kaç koyun ediyor..." diye mırıldanıyordum. "Susar kadın Ünzile..." Gözlerimden yaşlar süzüldü. "Yağmuru kim döküyor? Ünzile kaç koyun ediyor? Dayaktan uslanalı, hiçbir şey sormuyor..." "Seninle kalacağım bu akşam," dedi Ayşin beni eve sokarken. "Şu güzel dolabından giyinirim sabah." Kıkırdadım. "Sana feda olsun," dedim yaya yaya. Beni içeri soktu, kapıyı kapattı. Ayakkabılarımı çıkarmaya çalıştım ama yapamadım. Beni yatağa oturttu, ayakkabılarımı çıkarttı. Üzerimdekileri de çıkarttı ve beni duşa götürdü. "Ya istemiyorum," desem de beni duşa kabinin içine soktuğu gibi suyu açtı. İrkildim. "Çok soğuk!" "İyi gelir," dese de suyu sıcağa çevirdi. Saçlarımı yıkadı güzelce, sonrasında kapıyı kapattı. Hızlıca duş aldığımda kapıyı açtı, bana bornozumu uzattı. Giydiğimde düşmek üzereydim ki beni tuttu. Yavaşça odaya götürdü. İç çamaşırlarımı kendim giydim, o üzerime geceliği giydirdi ve güzelce saçlarımı kuruttu. Gözlerimden yaşlar süzülüyordu. "Çok yoruldum Ayşin," diye fısıldadım. "Hiç mutlu değilim ama neden bilmiyorum... İstediğim her şeye sahip değil miyim? Şımarık zengin çocuklarından ne farkım var benim?" "Kalp farkın var," dedi ve saçımdan öptü. "Kalbin güzel senin, Misli." Burnumu çektim. "Bilemezsin," dedim ve beni yatağa yatırmasına izin verdim. Kısa sürede üzerini değiştirdi, pijama giydi ve makyajını silerek yanıma uzandı. Uyumamıştım hemen. "Kalbin çok güzel," dedi ve gülümsedi. "Ben senin gibi birini daha hiç tanımadım. Kimsede sendeki güzellik yok." "Babamın eline bıçak sapladım," dedim ağlarken. "Nasıl bir çocuğum ben?" "Baban bunu çoktan hak etmişti," dedi ve önüme düşen saçı itti. "Eğer o babam ben küçükken ölmeseydi ve annemi dövmeye devam etseydi, ki dövüyordu, ben o adamı öldürürdüm Mislina. Yemin ederim ki bunu yapardım." İç çektim. "Annem bunları hak etmiyor," dedim ve yastığı başımın altından çekip sarıldım, iki büklüm oldum. Uykuya dalmak üzereyken, "Neden mutlu olmadığını biliyorsun ama kendine bile itiraf edemiyorsun," demişti. Bir şey demedim. Ama h…