IX. SARMAL

Bir ay geçti, Haziran'a girdik. Proje son hız devam etti, mühendisler ve mimarlar çalışıyorlardı. Başka projelerle de ilgileniyordum, oldukça yoğun bir yaz olacaktı. Şimdi, karşımda çayını yudumlayan dedeme baktım. Bir buçuk ayın sonunda şirketteydi. "Git, biraz da dinlenmiş olursun kızım," dedi dedem. "Bilmiyorum," dedim. "Dinlenmeye ihtiyacım yok." "Var," dedi dedem gülümseyerek. "Git biraz kafanı toparla. Çok güzel bir otel ayarladım. Ayşin'i de götür istiyorsan." "Onun davaları var," dedim. "O zaman tek git." "Düşüneceğim," dediğimde başını salladı. "Ben gideyim eve," dediğinde ayaklandım. Asım abiye teslim ettim ve odama döndüm ve eşyalarımı alıp şirketten çıktım. Bir aydır Gökalp'i görmüyordum düzgün. Odasına bakıyordum arada, genelde bana bakıyor oluyordu. Umursamıyordum. Gece asansörün sesini dinliyordum, her hafta birkaç kez Göksel evine geliyordu. Artık balkonuma da çıkmayı bırakmıştım. Umurumda bile değillerdi. Şimdi özel uçağı beklerken kahvemi yudumluyordum. Yalnızdım bu sefer, Ayşin bile yoktu. Uçuşa hazırlandığımızda, uçağa bindim. Uykusuz olduğum için çok uzun sürmeyen yolculukta uyudum. Hostes beni uyandırdığında su istedim. Yavaşça içtim, inişe geçtik. Uçaktan indiğimde, büyük siyah bir araç beni karşıladı. "Yalnız gideceğim, teşekkür ederim," dediğimde görevli bavulumu arabaya koydu. Yüksek arabaya bindim ve navigasyondan oteli buldum. Otele girdiğimde, etraf oldukça sakindi. Sezon henüz tam açılmamıştı. "Hoş geldiniz Mislina Hanım," diyen kadına gülümsedim. "Hoş buldum." Yakasına baktım. "Arzu Hanım." Gülümsedi. "En güzel odamızı size verdik, odanızdan direkt sahile inebiliyorsunuz. Plajı sadece üç kişi kullanacaksınız. Başka rezervasyon almadık rahat olmanız için." "Diğer iki kişi kim?" "Ben söyleyemem maalesef," dediğinde başımı salladım. "Ama odanızdaki balkonda havuz da var. Dilerseniz orada da vakit geçirebilirsiniz. 7/24 mutfağımıza ulaşabilirsiniz." "Çok teşekkür ederim," dedim ve görevliyle birlikte odama çıktım. Bavulumu bıraktığında, cebine biraz para sıkıştırdım. Utangaç bir çocuktu. Kızararak teşekkür etti. Gülümsedim ve kapıyı kapattım. Büyük, beyaz rengin hâkim olduğu odaya baktım. Biraz dolaştım, sonra balkona çıktım. Büyük bir havuz ve güneşlenecek ahşap şezlong yapılmıştı. Deniz havasını içime çektim. Ama çok vakit harcamadan üzerimi değiştirdim, toplantı için otelin yakınındaki restorana ilerledim. Toplantı uzun saatlerimi aldı, oldukça da zorladı beni. Ama hallettim. Hep halletmiştim. Gecenin bir yarısı odama girdiğimde, yorgunluktan ölüyordum. Üzerimi zorla çıkardım, iç çamaşırlarımla kendimi yatağa attım. Biraz tatili hak etmiştim. *** "Hayır amca, söylediğim fiyatın üzerine çıkılmayacak." "Mislina, adam çok ısrarcı. O fiyatı da kaldırırız." "Duruş meselesi amca," dedim hızla. "Lafın üstüne laf söyleyebilirlerse, bunun devamı gelir. Bizim onlara ihtiyacımız yok, onların bize var." Ofladı amcam. "Tamam, sözleşmeyi direkt yolluyorum, ekle sil yapılmayacak." "Evet," dediğimde telefonu kapattı. Göz devirdim. Sabahtan beri şirketten arayıp duruyorlardı, elimdeki kitapta bir paragraf bile okuyamamıştım. En son üzerime pareo giyip çantama kitabımı attım, telefonu odada bırakarak aşağı indim. Sahilde kendime bir yer belirledim, hızla oraya ilerledim. Çantamı koydum, havlumu serdim. Güneş kremini iyice yaydım tenime, hemen kızarıyor ve soyuluyordum. Saçlarımı saldım, yavaş adımlarla ayaklandım ve denize doğru ilerledim. Önce ayağımı değdirdim. Soğuktu, buz gibiydi. Ama bu dalmama engel olmadı. Denizin hırçın dalgaları arasında, soğuktan donsam da, uzun bir süre yüzdüm. Kayalığa gittim, sahile döndüm, geri kayalığa gittim. Bu sefer tırmandım ve oturdum. Etrafı izledim. Kimse görünmüyordu. Ortalık oldukça sakindi. Biraz orada kaldım, hayatı sorguladım sanki. Sonrasında geri denize daldım ve kıyıya çıktım. Yavaş adımlarla kumlarda yürüdüm, istemsizce gülümsedim. Çok uzun zaman olmuştu ayaklarıma kum değmeyeli. Şezlonglar ahşaptı ve üzerlerinde güzel kaliteli minderler vardı. Yavaşça oturdum, kurul…