16. BÖLÜM

Ellerim ve ayaklarım sımsıkı bağlı bir şekilde ucu görünmeyen okyanusa bırakılmış gibi hissediyordum. Çırpındıkça daha çok batıyordum ve ciğerlerime depoladığım hava tükenmek üzereydi. Sanki gerçekten de nefessiz kalmışım gibi boğazımı sertçe ovaladım, oradaki yumru yerinden milim salınmadı. Sol dirseğimi masaya dayayıp alnımı avucuma gömerek gözlerimi yumdum. Müzik her zamankinden daha gürültülüymüş gibi hissediyordum ve bu his başımın çatlayacak derecede ağrımasına neden oluyordu. Artık saklanmayı bırakmıştım, odamdan çıkmış, kulüpteki kalabalığa karışmıştım. Cesur ve ikizlerin kendilerine aitmiş gibi sürekli oturduğu o locadaydım ve yalnızdım. Üzerimde garip bakışlar dolanıyormuş hissine sık sık kapılsam da kimse umurumda değildi. Parmaklarım kenarda duran bardağa dolandığında onun boş olduğunu ancak içmek için dudaklarıma götürdüğümde anlayabildim. Bardağı bırakıp alnımı daha sert bir tavırla avucuma gömerken önümde duran telefonumun ekranına dokundum. Saat dokuzu geçeli çok olmuştu. Dün gelen daveti kaçırmıştım, ki zaten gitmeyi düşünmüyordum da. Ama Cesur dünden beri ortalıkta yoktu ve telefonlarıma cevap bile vermiyordu. Ondan haber alamamak ve açıklamasız bırakılmak canımı sıkıyordu. Saati bir kez daha kontrol ettiğim sırada masaya gürültüyle bırakılan içki bardakları gözüme takıldı. Daha sonra bakışlarım bardakları tutan ojeli ellerden tırmanarak kadının koyu yeşil gece elbisesinde dolandı ve ardından da yüzünü buldu. Dolgun dudakları, minik ve sivri burnu, mavi gözlerine ilgiyi toplayan makyajı ve sarı saçlarıyla tepemde dikilen kadın, hakkını vermem gerekirse oldukça güzeldi. Ona benden ne istediğini belirtircesine baktığımda, “Sanırım terk edildin,” dedi içkilerden birini bana doğru ittiği esnada. Dudaklarındaki minik kıvrım hâlimden yola çıkarak edindiği sonuçtan memnun olduğunu gözüme sokar gibiydi. Düşman sezmişçesine toparlanarak dikleştiğim sırada onu daha dikkatli inceledim ve göz alıcı güzelliğinin doğuştan gelmediğini fark ettim. Gözleri lensti ve saçları da boyaydı, ayrıca yüzünde, göğüslerinde tıbbi rötuşlar vardı. Bir kadının kendini istediği şekle sokması pek de umurumda olan durumlardan değildi ama bu kadının özellikle birine benzemek için bunu yaptığını hissetmiştim ve henüz onu hiç tanımadan bu his içime dolmuştu. “Ne terk edilmesinden bahsediyorsun?” diye sordum gözlerimi kısarak. Gülümsedi. “Neyden bahsettiğimi biliyorsun.” “Hayır, bilmiyorum,” diye terslediğimde o da gözlerini kısarak beni inceledi. Yüzümün her santimini, özellikle gözlerimi ve saçlarımı... “Doğal olman seni ancak birkaç hafta fazladan idare etmeye yetmiş,” dedi daha sonra. “Sen de istediği kişi değilsin. Ama ne var biliyor musun?” diye sorduğu sırada beni bilerek bekletmek için ağır ağır içkisinden yudumladı. Geriye yaslanarak onu izlemek dışında hiçbir şey yapmadım. Sonunda yeniden konuşmaya başladığında benden beklediği ölçüde tepki alamamış olmak onu rahatsız etmeye başlamışa benziyordu. “Seni gördüğüm ilk anda uzun soluklu olmayacağını anlamıştım. Cesur'un önünden kimler geçti,” derken kendinden güçlü rakip görmediği açıkça ortadaydı. “Senin hiç şansın yoktu. İşte! Buraya kadarmış.” “Hakkımda ne biliyorsun?” diye sordum, bunu beklemiyormuş gibi bana tepeden bakan ifadesi sarsıntıya uğradı. Onunla kapışmamı istediği apaçık ortadaydı ve bunu ona vermeyerek canını sıkıyordum. “Görünüşün yüzünden Cesur'un seni seçeceğini düşünen zavallılardan birisin,” dediğinde aniden ortaya çıkan gülüşümü bastırmak zorunda kaldım. “Herkes ayrıcalığın olduğundan söz ediyordu ama şu hâline bak. Kendinle asla ilgilenmiyorsun,” derken giydiğim kot pantolona ve siyah gömleğe iğrenerek baktı. “Bu hâldeyken kaç gün daha sana sabretmesini bekleyebilirdin ki? Bitirdi, değil mi? Sana kapıyı gösterdi.” Kaşlarım hayretle havalanırken kollarımı göğsümde bağladım. “Ayrıcalığım olduğundan haberim yoktu. Beni neden ayrı tutmuş olsun ki?” “Bilmiyorum,” dedi bundan hoşlanmamış gibi eliyle rastgele bir şeyi gösterir gibi beni göstererek. “Doğalsın, belki de tek…