BÖLÜM 7: KARGA'NIN DÖNÜŞÜ

1 hafta huzurdu. 1 hafta boyunca Ela koştu. Kuzey öğretti. Nasıl iz sürülür, nasıl avlanılır, nasıl zihinden konuşulur. Her gece birlikte uludular. Her sabah birlikte uyandılar. Gümüş Hilal Sürüsü artık 21'di. 8. günün sabahı rüzgar değişti. Kuzey bunu ilk hissetti. Mağaranın girişinde durdu. Burnunu havaya kaldırdı. Gözleri karardı. "Geliyorlar" dedi zihninden. Tüm sürü duydu. Ela da hissetti. Boynundaki mühür yandı. "Kim?" "*Karga*" dedi Kuzey. Dişlerini sıktı. "Ve yalnız değil." Öğleden sonra dağın eteğinde toz bulutu yükseldi. 30 kurt. Önde Karga. Ama bu sefer farklıydı. Daha iriydi. Kürkü yamalıydı. Yaraları kapanmamıştı. Ve sağ pençesinde... bir hançer tutuyordu. Kemikten yapılmış. Sarı, eski. Ucunda kurumuş kan. Kuzey insan formuna geçti. Ela da. Yan yana durdular. Karga 20 metre ötede durdu. Gülümsedi. Dişleri kanlıydı. "*Kuzey*" dedi. Sesi vadide yankılandı. "Son görüşmemizde ayıp ettin bana. Omzumu kırdın." Kuzey cevap vermedi. Sadece Ela'nın önüne geçti. Karga hançeri kaldırdı. Güneşte parladı. "Biliyor musun bu ne? *Zeynep'in kemiklerinden*. 100 yıl önce öldürdüğümüz mühürlünün. Onun kanı bu hançerde. Ve şimdi... yenisini istiyorum." Ela'nın içi buz kesti. "Bana mı?" "Sana" dedi Karga. Gözleri kıpkırmızı parladı. "Mühürlü kanı içersem Kara Pençe 100 yıl hükmeder. Sen verirsin... ya da ben alırım." Sessizlik. Sonra Kuzey konuştu. Alçak, tehlikeli bir sesle. "Onun üstünden geçeceksin." "Geçeriz" dedi Karga ve uludu. 30 kurt birden saldırdı. Kaos. Gümüş Hilal 21 kişiydi. Kara Pençe 30. Ama sayının önemi yoktu. Bu bir onur savaşıydı. Kuzey ilk hamlede 3 kurdu yere serdi. İnsan formundaydı. Hızlı, ölümcül. Ela kurt formundaydı. İlk gerçek savaşı. Korku yoktu. Sadece öfke. Boynundaki mühür için. 2 kurt üstüne geldi. Ela sıçradı. Birinin boğazını tuttu. Diğeri sırtını tırmaladı. Acıdı ama durmadı. Ortada Karga vardı. Ve hedefi belliydi: Ela. Karga sıçradı. Hançer elinde. "ELA!" diye kükredi Kuzey. Geç kaldı. Hançer indi. Ela'nın omzuna. Tam mührün yanına. Ela çığlık attı. Sıcak kan. Karga sırıttı. "Güzel. Şimdi içeceğim." Ama içemedi. Çünkü Kuzey bir anda insan formundan kurt formuna geçti. Havada. Kemikleri çatırdayarak. Ve Karga'nın boğazına yapıştı. İkisi birlikte yuvarlandılar. Kan. Tüy. Çığlık. 5 dakika sürdü. Sonunda Kuzey ayağa kalktı. Ağzı kanlı. Yaralı. Ama ayaktaydı. Ayaklarının altında Karga yatıyordu. Nefes alıyordu ama bitmişti. Kuzey Karga'nın üstüne bastı. Zihninden tüm vadiye konuştu: "Gümüş Hilal'in toprağından defolun. Bir daha gelirseniz... kimse dönmez."_ Kara Pençe kurtları uluya uluya kaçtı. Liderlerini sürükleyerek. Sessizlik. Ela yerdeydi. Omzundan kan akıyordu. Bilinci gidip geliyordu. Kuzey hemen yanına geldi. İnsan formuna döndü. Titreyerek. "Dayan" dedi. "Dayan Ay Kızı." Ela gözlerini açtı. Zor. "Acıyor..." "Biliyorum" dedi Kuzey. Yarayı eliyle kapattı. "Seni iyileştireceğim. Söz." Onu kucağına aldı. Hafifti. Mağaraya götürken fısıldadı: "Beni korkuttun. Bir daha sakın önüme atlama." Ela gülümsedi kanlı dudaklarıyla. "Sen de..." Bölüm nasıldı? Sizce ela'ya birşey olur mu? Yorum ve oy atmayı unutmayın 🥰 383 Kelime / 4558 karakter