BÖLÜM 4: İLK KAN

Ay tam tepedeydi. Gümüş Hilal Sürüsü ile Kara Pençe Sürüsü arasında 10 metre vardı. Hava buz gibiydi. Nefesler buhar oluyordu. Kuzey en öndeydi. Tüyleri kabarmış, dişleri görünüyordu. Yanında Ela duruyordu. Korkmuyordu. Çünkü Kuzey oradaydı. Karşıda Kara Pençe'nin Alfası vardı. Adı *Karga* idi. 2 metre boyunda, simsiyah, alnında derin bir yara izi. Gözleri kan kırmızısıydı. Karga konuştu. İnsan sesiydi ama boğuktu. "Mühürlü kızı ver Kuzey. 100 yıldır arıyoruz. Onun kanıyla biz ölümsüz olacağız." Kuzey hırladı. Zihninden cevap verdi ve tüm sürüsü duydu: _"Onun üstünden geçmeden alamazsın."_ Karga güldü. "O zaman geçelim." Ve savaş başladı. İlk hamleyi Kara Pençe yaptı. 12 kurt birden saldırdı. Gümüş Hilal karşılık verdi. Pençeler, dişler, hırlamalar. Kan kokusu havayı doldurdu. Ela ortada kaldı. Ne yapacağını bilmiyordu. O anda Karga sıçradı. Hedefi Ela'ydı. Havada uçuyordu. 200 kiloluk bir ölüm. "ELA!" Kuzey araya girdi. Karga'yı havada yakaladı. İkisi birlikte yuvarlandılar toprağa. Diğer kurtlar dövüşürken, iki Alfa başa kaldı. Karga pençesini indirdi. Kuzey'in omzunu yardı. Kan fışkırdı. Kuzey acıyla uludu. Ama pes etmedi. Çenesini Karga'nın boynuna geçirdi. Sıktı. Karga çığlık attı. Ve o anda oldu. Kuzey'in vücudu titremeye başladı. Kemikleri çatırdadı. Tüyleri geri çekildi. Kasları değişti. 10 saniyede. Karga'nın üstünde artık bir kurt değil, çıplak bir adam vardı. Uzun, kaslı, solgun tenli. Siyah ıslak saçlar. Ve alnında... hilal izi. *Kuzey. İnsan formunda.* Karga şok oldu. "İmkansız! Dolunay değil!" Kuzey dişlerini sıktı. Acı içindeydi ama gözleri öfkeliydi. "Senin için dolunay beklemem" dedi. Sesi gür, tok. Elini kaldırdı ve Karga'nın boğazına indirdi. Tek hamle. Karga yere yığıldı. Ölmemişti ama bitmişti. Diğer Kara Pençe kurtları bunu görünce kaçtı. Dağa doğru, uluya uluya. Sessizlik. Sadece rüzgar ve yaralıların nefesi. Kuzey döndü. Vücudunda 3 derin yara vardı. Kanıyordu. Ama Ela'ya baktı ve gülümsedi. "Yaşıyorsun" dedi. Sesi boğuktu. Ela koştu. Üstündeki hırkayı çıkardı, Kuzey'in omzuna bastırdı. "Aptal! Neden dönüştün? Acı çekiyorsun!" Kuzey Ela'nın elini tuttu. Eli sıcaktı. İnsandı. "Çünkü seni kaybetmektense acı çekmeyi seçerim" dedi. "Adını öğren. Kuzey. Unutma." Gümüş Hilal sürüsü etraflarına halka oldu. Ulumadılar. Sessizce beklediler. Kuzey gözlerini kapattı. "Beni mağaraya götürün" dedi sürüsüne zihninden. "Ve ona bakın. O artık bizim." 2 kurt geldi. Kuzey'i sırtlarına aldı. Ela yürüdü. Elini hiç bırakmadı. Mağaraya vardıklarında şafak söküyordu. Kuzey ateşin yanına yatırıldı. Yaraları yıkanıyordu. Ela başında nöbet tuttu. 3 gün 3 gece. 4. gün Kuzey gözlerini açtı. İlk sözü şu oldu: "Aç mısın Ay Kızı?" Ela ağladı. Hem yorgunluktan hem rahatlamadan. O günden sonra her şey değişti. Çünkü artık biliyorlardı: Kuzey, sürüsü için insan olmayı da göze alıyordu. Bölüm nasıldı? Ayy kuzey kıza Ay Kızı dedin 🤗🤭 ​​​​​​​Yorum ve oy atmayı unutmayın🥰 371 Kelime / 4219 karakter