BÖLÜM 19: KURTARMA

5. gece. Saat 01:30. Dolunay. Karga'nın kampı. 40 kurt nöbette. Ama Kuzey sessizdi. Gölge gibi. Telden atladı. İz bırakmadı. Koku bırakmadı. 100 yıllık tecrübe. Çadıra yaklaştı. İçeriden ses geldi. Ela'nın sesi. Fısıltı: "Bebeğim... dayanın..." Kuzey'in kalbi parçalandı. Kapıyı açtı. *İÇERİ* Ela yerdeydi. Zincirli. Zayıflamıştı. Gözleri çökmüştü. Ama onu görünce... gözleri parladı. "Kuzey..." diye fısıldadı. Karga arkasındaydı. Elinde gümüş tabanca. Namlu Ela'nın şakağında. "Hoş geldin Alfa" dedi Karga. Sırıttı. "Seni bekliyordum." Kuzey dondu. Kurt formuna dönemedi. Silah Ela'ya doğruluydu. "Bırak onu" dedi. Sesi buz gibiydi. "Yoksa ne?" dedi Karga. "Beni öldürür müsün? O zaman kız da ölür." Zinciri çözdü. Ela'yı kaldırdı. Önüne kalkan gibi koydu. "Dışarı çıkıyoruz" dedi. "Sessizce. Yoksa beynini dağıtırım." Kuzey dişlerini sıktı. "Tamam." 3'ü birden dışarı çıktı. 40 kurt etraflarını sardı. *ORTA* Kuzey ortada. Karşısında Karga ve Ela. Karga bağırdı: "GERİ ÇEKİLİN!" Kurtlar geri çekildi. Daire oldular. Karga Ela'nın saçını çekti. "Son teklif. Bebeği bana ver. İkiniz de yaşarsınız." Ela acıyla inledi. "Asla..." Karga tabancayı bastırdı. "Son şans Alfa." Kuzey gözlerini kapadı. Açtı. O an bir şey yaptı. Kimsenin beklemediği. Kükredi. Öyle bir kükreme ki tüm kamp titredi. Ve aynı anda... Ela. Mührü patladı. Beyaz ışık. Kör edici. Karga bağırdı. Gözleri yandı. Tabancayı düşürdü. Kuzey o 1 saniyede hareket etti. Kurt formuna döndü. Devasa. Karga'ya atladı. Boğazına. *KIRRR* Ses tüm vadide yankılandı. Karga yere yığıldı. Boynu kırılmıştı. Gözleri açıktı. Öldü. Sessizlik. Sonra cehennem koptu. 40 kurt saldırdı. *SAVAŞ* Kuzey tek başına 40'a karşı. Pençe. Diş. Kan. Yaralandı. Omzundan. Bacağından. Ama durmadı. Çünkü arkasında Ela vardı. Ela zincirleri kırmıştı. Mührün gücüyle. Yerdeki bir taşı aldı. Bir kurda vurdu. Bir diğerine. "YAKLAŞMAYIN!" diye bağırdı. 10 dakika. 40 kurt. 12'si ölü. Geri kalanı kaçtı. Kuzey kan içindeydi. Ama ayaktaydı. Ela'ya döndü. "İyi misin?" Ela ağlıyordu. Koştu. Ona sarıldı. "Yaşıyorsun... yaşıyorsun..." Kuzey onu kaldırdı. "Eve gidiyoruz." *MAĞARAYA DÖNÜŞ* Sabah. Tüm sürü kapıda bekliyordu. Kuzey Ela'yı kollarında taşıdı. Kan içinde. Ama gülümsüyordu. "Alfa döndü!" diye bağırdı biri. Alkış. Uluma. Gözyaşı. Bozdu'nun eşi geldi. Ela'yı kontrol etti. "Bebek iyi" dedi. "Ama senin dinlenmen lazım." Kuzey Ela'yı yatağına yatırdı. Yanına uzandı. Elini tuttu. "Bir daha bırakmayacağım" dedi. Ela başını salladı. Uyudu. Huzurlu. Kuzey de uyudu. 5 gün sonra ilk kez. *1 AY SONRA* Ela 5 aylık hamile. Karnı belli. Tekme atıyor. Karga öldü. Kara Pençe dağıldı. 10'u kaldı. Kaçtılar. Şehir sakin. Polis soruşturmayı kapattı. "Teröristler yakalandı" dediler. Her şey normaldi. Ta ki o geceye kadar. Ela uyandı. Nefes nefese. Karnı ağrıyordu. Kuzey fırladı. "Ne oldu?" Ela elini tuttu. "Sanırım... sanırım zamanı geldi." Bölüm nasıldı? Oy ve yorum atmayı unutmayın 🥰 334 Kelime / 4519 karakter