BÖLÜM 18: KAYIP

2 hafta sonra. Dolunay. Saat 03:00 Mağara ölü gibi sessizdi. 20 kurt. Hepsi yerde. Uyuyordu. Derin. Kuzey de. Yüzünde huzursuzluk. Rüyasında boğuşuyordu. Havada tatlı bir koku vardı. Karga'nın zehiri. Rüzgarla gelmişti. Tüm vadiye yayılmıştı. Sadece 1 kişi ayaktaydı. *Ela.* Mührü onu koruyordu. Boynundaki hilal altın alev gibi yanıyordu. Ela etrafa baktı. Herkes uyuyor. Kalbi sıkıştı. "Kuzey?" Cevap yok. Tam o anda dışarıdan ayak sesi. Yavaştı. Emin adımlarla. Kapı açıldı. *Karga.* Tek başına. Takım elbise. Elinde gül. Beyaz gül. "Merhaba Ay Kızı" dedi. Gülümsedi. "Sonunda yalnızız." Ela geri çekildi. Karnını korudu. "Dokunma." Karga güldü. "Korkma. Sana zarar vermeyeceğim. Sadece... konuşacağız." Yaklaştı. Ela kükredi. Kurt formuna dönmeye çalıştı. Olmadı. Mühür parladı ama zehir havada. Güçsüz kaldı. Karga elini uzattı. Ela'nın yanağını okşadı. "Çok güzelsin. Tıpkı Zeynep gibi." "Adını ağzına alma!" diye tükürdü Ela. Karga iç çekti. "100 yıl bekledim. 100 yıl. Senin gibi birini. Mühürlü birini." Sonra eğildi. Kulağına fısıldadı: "Bebeğini bana ver. Söz. Seni öldürmem." Ela başını salladı. "Asla." Karga omuz silkti. "O zaman zor yoldan." Bileğinden tuttu. Çekti. Ela direndi. Tekme attı. Tırmaladı. Ama 4 aylık hamileydi. Gücü yetmedi. Karga onu sırtına attı. Mağaradan çıktı. *ORmanda* Karga koşuyordu. Ela omzunda. Bağırıyordu. Isırıyordu. "KUZEY!" diye bağırdı Ela. "KUZEEEY!" Cevap yok. Sürü uyuyordu. 10 dakika sonra Kara Pençe kampına vardılar. Çadır. İçeride yatak. Zincirler. Karga onu yatağa attı. Bileklerine zincir vurdu. Gümüş zincir. Mührü bastırıyordu. "Rahatına bak" dedi Karga. "Doğum yapana kadar misafirsin." Ela ağlıyordu. "Lütfen... bebeğime dokunma." Karga eğildi. Karnını okşadı. "Dokunmayacağım. Alacağım sadece." Sonra çıktı. Kapıyı kilitledi. Ela tek başına kaldı. Karanlıkta. *MAĞARADA - SABAH* Güneş doğdu. Kuzey gözlerini açtı. Başı dönüyordu. "ELA?!" diye bağırdı. Cevap yok. Kalktı. Etrafına baktı. Boş yatak. Koştu dışarı. "ELA!!!" Sürü de uyanıyordu. Herkes şoktaydı. İz yok. Koku yok. Sadece hafif tatlı bir koku. Zehir. Kuzey dizlerinin üstüne çöktü. Elleriyle toprağı kazdı. "HAYIIR!!!" Uludu. Öyle bir uluma ki dağlar inledi. "GETİRECEĞİM ONU!" diye bağırdı. "YA BEN ÖLÜRÜM YA O!" *KAMPDA - GECE* Ela 3 gündür orada. Yemek getiriyorlar. Su getiriyorlar. Konuşmuyor. Yemiyor. Sadece karnını okşuyor. 4. gece. Karga geldi. Elinde kitap. Zeynep'in günlüğü. "Biliyor musun?" dedi. "Zeynep de böyleydi. İnatçı." Kitabı yırttı. Sayfaları yaktı. Ela çığlık attı. "DUR!" "İşte" dedi Karga. "Sesin çıktı. Güzel." Yaklaştı. Zincirleri sıktı. "Bebeğin erkek mi kız mı?" Ela tükürdü yüzüne. Karga sildi. Güldü. "Sinirlenme. Sağlıklı olsun yeter." Sonra çıktı. Ela ağladı. Sessizce. Elini karnına koydu. "Bebeğim... baban seni kurtaracak. Biliyorum." Uzakta... bir uluma geldi. Kuzey'in sesiydi. Yaklaşıyordu. Bölüm nasıldı? Oy ve yorum atmayı unutmayın 🥰 329 Kelime / 4429 karakter