11: ZEYNEP'İN GÜNLÜĞÜ

Köy yanıyordu. Gümüşhane'nin eteğindeki küçük köy. 12 ev. Geldiklerinde çok geçti. 3 ev tamamen kül olmuştu. Yerde cesetler vardı. 5 insan. Boğazları parçalanmış. Ama kurt dişi izi yoktu. Bıçak izi vardı. Kuzey eğildi. Kanı kokladı. "Kurt değil" dedi. "İnsan yaptı. Sonra suçu bize attılar." Ela yumruklarını sıktı. "Karga..." Köyün meydanında ortada bir sandık vardı. Yanmamış. Üstünde gümüş hilal işareti. İçini açtılar. Eski deri bir günlük. Sararmış sayfalar. Ve bir kolye. Hilal şeklinde. Bozdu eline aldı. Titreyerek. "Bu... bu Zeynep'in" dedi. "100 yıl önceki mühürlünün." Gece mağaraya döndüler. Ateşin başında herkes susuyordu. Ela günlüğü açtı. İlk sayfa: _"15 Ekim 1926. Adım Zeynep. 19 yaşındayım. Bugün ısırıldım. Alfa'nın adı Demir. Güzel adam. Ama gözlerinde korku var."_ Sayfalar ilerledikçe kanlıydı. Zeynep anlatıyordu. Nasıl sevdiğini. Nasıl ihanete uğradığını. Nasıl Karga'nın o zamanki adı "Kara"nın onu kandırdığını. Son sayfa. Mürekkep dağılmış. Telaşla yazılmış: _"Demir bana yalan söyledi. 'Seni koruyacağım' dedi. Ama Karga ile anlaştı. Mühürlü kanı karşılığında sürüsüne barış istedi. Beni sattı. Eğer bunu okuyan biri varsa... dikkat et. Mühürlü'yü öldüren düşman değil. Mühürlü'yü seven öldür. Çünkü sevgi... en büyük zayıflıktır."_ Mağarada buz gibi sessizlik. Ela günlüğü kapattı. Elleri titriyordu. "Yani... Kuzey de beni satabilir mi?" Kuzey ayağa kalktı. Yüzü taş gibiydi. "Asla." "Ama Demir de öyle demişti" dedi Bozdu alçak sesle. "Ve sattı." Kuzey Bozdu'ya baktı. Gözleri karardı. "Bir daha öyle konuşma." O gece kimse uyumadı. *İHANETİN KOKUSU* 3 gün sonra. Sürüde gariplik vardı. Avdan dönen 2 kurt eksikti. Nöbet değişiminde biri geç kalıyordu. Ela bunu hissetti. Mühür uyarıyordu. Boynunda yanıyordu. Gece yarısı tek başına iz sürdü. Ormanın derinliklerinde bir açıklık. Ve orada... sürüden biri. Adı: *Çakal*. Genç kurt. 4 yıldır sürüde. Karşısında Karga'nın adamı. Çakal'ın elinde bir kese vardı. Gümüş para. İnsan parası. "...haftaya saldırı olacak" diyordu Çakal. "Alfa yaralı. Mühürlü tek başına nöbet tutuyor. Kolay olacak." Ela'nın kanı dondu. Arkasından bir ses: "Duydun." Kuzey. İkisi birden saldırdı. Çakal kaçmaya çalıştı. Ama Kuzey pençesini boynuna geçirdi. "NEDEN?!" diye kükredi Kuzey. Çakal kan tükürdü. Sırıttı. "Çünkü... Karga daha güçlü. Ve ben güçlü olanın yanında olmak istedim." Sonra sustu. Öldü. Kuzey ayağa kalktı. Elleri kanlı. Ela'ya baktı. "Üzgünüm." Ela başını salladı. "Senin suçun değil." "Benim suçum" dedi Kuzey. "Ben seçtim onu. Ben güvenmedim yeterince." O gece sürü toplandı. Kuzey ortadaydı. "İhanet var" dedi. "Ve cezası tek. Ölüm." Kimse itiraz etmedi. Ama Ela'nın içi rahat değildi. Zeynep'in sözleri kafasında dönüyordu: _"Mühürlü'yü seven öldür."_ Acaba? Bölüm nasıldı? 339 Kelime / 4383 karakter