𝓝𝓞𝓣 VII

"Senden hiçbir şey olmaz diye ekledi. Şiddete maruz kaldı, kötü sözler işitti, malzeme gibi davranıldı... Ve ekledim: Bazen hiçbir şey olmak da zaferle sonuçlanır." Dünya, insanı bir nesneye, kullanılacak bir malzemeye dönüştürmek isteyenlerin vahşi sahnesidir. Bu sahnede ayakta kalmak için ruhunu satanlar, başkalarının kalbini kırarak "bir şey" olduklarını sanırlar. Şiddetin, kibirli sözlerin ve değersizleştirme çabalarının tek bir amacı vardır: Seni kendi karanlık kalıplarına hapsetmek.Oysa bilmiyorlar ki, yedi dikey aşamayı geçip sekizinci boyuta, yani o sonsuzluk döngüsüne adım atanlar için o eski dünyanın rütbeleri tamamen hükümsüzdür.Onların o sığ terazisinde "hiçbir şey olmak", aslında onların zulmüne, kötülüğüne ve hırslarına ortak olmayı reddetmektir. Sana biçilen o kirli elbiseleri giymektense, hiçliğin o saf ve dokunulmaz kalesine çekilmek, hayatın insana sunabileceği en büyük, en asil intikamdır. Çünkü her şeyin tükendiği, ruhun nesneleştirilmeye çalışıldığı o sınır çizgisinde; onların "bir şey" dediği her şeyden arınmak, yani hiçbir şey olmak, aslında her şey olmanın ilk adımıdır ve mutlak bir zaferle sonuçlanır.