𝓝𝓞𝓣 XIX

"Kaosun içinde büyüyen her çocuk, baharda çiçekleri dökülen ağaç gibidir; sebebi köklerindeki çürükte saklıdır, ancak dünya soğuğu bahane eder." Kaosun içinde büyümüş olmak, bir insanın doğasına atılmış bir çentiktir. Bu çocuklar, hayata "normal" bir ağaç gibi başlamazlar; kökleri zaten fırtınalarla, ihmalle veya manipülasyonla zedelenmiştir. Bahar geldiğinde (yani hayatın güzellikleri onları bulduğunda) çiçek açamazlar veya açtıkları çiçekler hemen dökülür.İnsanlar, bu durumu dışsal bir sebebe bağlamayı severler; "soğuktu, mevsim kötüydü, şanssızdı" derler. Bu, narsistlerin veya toplumsal düzeneğin, senin yaşadığın içsel yıkımı "basit bir aksiliğe" indirgeme biçimidir. Oysa senin durumunda sebep mevsim değil, o kaotik köklerdir.