8.Bölüm - 2

“Şöyle söyleyeyim: Birine zarar vermek kötü bir şey ise ve sen Leyla’ya zarar verecek insanlarla çalışıyorsan, Feza’nın inancına ters düşen insanların arasında olması bana mantıklı gelmedi.” Haklıydı. Bunu defalarca düşünmüştüm ben de. “Seni—” diyerek başlayan Talha’nın beni savunmasını kestim, çünkü buna ben cevap vermeliydim: “Talha’nın onaylanmayan bir davranış içinde olması beni ve onu arkadaş yapamaz değil. Onun da dediği gibi ben burada diğerleri gibi maaş karşılığı Leyla için çalışıyorum. Bu işi kabul etmemin tek sebebi maddi açıdan biraz zor durumda oluşumdu. Şimdi ise eğer Talha beni kovarsa, yine de gönüllü olarak Leyla’nın yanında kalabilirim. Çünkü sevgiyi, şefkati, merhameti, güveni ya da sadakati insanların çevresi ya da sahip oldukları durumlar azaltmıyor. Talha mafya ise—” “Mafya değilim ben,” diyen Talha’ya aldırmadan devam ettim: “—bu Leyla’yı sevmeme, onunla arkadaş olmama engel değil. Onun yaptığı iş ya da belinde taşıdığı silah, etrafındaki kötü insanlar onun gerçek benliği olmayabilir, değil mi? O hâlde nasıl böyle yargılayabilirim? Leyla onun bu şekilde olmasını ister miydi? Talha her eve gelmediğinde onun nerede olduğunu, nasıl olduğunu için için merak edip ama belinde taşıdığı silahın elverdiği durumlar yüzünden sesini çıkarmadan kendi hâlinde yaşadığı o anlar mesela... Öyle bir durumda olmayı kendi seçmediği hâlde ben onunla arkadaş olamaz mıyım? İslam insanları kılıflara bölmüyor; iyi insanlar ve kötü insanlar olarak değerlendiriyor. Yaptıkları iş olumsuz olabilir ama bu, fıtratlarındaki iyiliği ortadan kaldırmaz. Dinim sınırlar çiziyor. Harama bulaşmamak gibi, zina yapmamak gibi... Sadece yasakladığı bazı durumlar var. O çizgileri aşmamak gerek. Helal dairede olmak koşulu var.” “Anlıyorum,” dedi Bella. Anlamış olup olmadığını öğrenmek için tıpkı onun gibi beni dinlemekte olan diğerlerine baktım. Leyla da Talha da bana bakıp gülümsediğine göre sanırım anlamışlardı. “Yavuz dönmedi, değil mi?” diye sordu bu defa Bella tuhaf bir ses tonuyla. Talha ona bakmadan cevap verdi: “Yarın geri dönüyorsun. Biletini al.” Bella itiraz ettiğinde ses tonu adeta yalvarıyordu: “Gitmek istemiyorum Talha. Söz, uslu duracağım. Lütfen en azından şirketteki meseleyi halledene kadar burada kalayım.” Anlamayarak ona baktım. Bir şeyleri bilmediğim ortadaydı. Leyla’ya bakışlarım kaydığında, "Sonra anlatırım," der gibi eliyle bir işaret verdi. Talha: “Sadece üç gün,” dedi. Üç gün buradaydı demek... Ardından Bahadır salona girdiğinde hepimiz ona baktık. Önemli bir şeylerin olduğu yüzünden belliydi: “Abi!” diyerek müsaade ister gibi gelip Talha’nın kulağına fısıltılar eşliğinde bir şeyler söyledi. Her ne söylediyse Talha bir hışımla ayağa kalktı ve masayı terk etti. Ben de Leyla da arkasından bakakaldık. “Ne oldu acaba?” diye söylediğimde Bella başını telefonundan kaldırıp cevap verdi: “Sanırım Yavuz, Nida Hanım’a anlaşmayı feshettiklerini duyurduğu için onlar da Talha’nın ihale işini güme götürüp Yavuz’u alıkoydular.” Şaşırarak ona baktım: “Nida Hanım kim?” diye sorduğumda elindeki çaydan bir yudum aldı ve ardından Leyla’yı işaret etti: “Onun teyzesi. Nida Sancak... Kara Masa’nın üyelerinden.” “Bella!” diyerek Leyla ciddi bir uyarıda bulunduğunda Bella pot kırdığını anlamış, çoktan önüne dönmüştü. Leyla’ya kaşlarım çatık baktım. Benden ilk kez bir şey sakladığını anladığımda biraz üzüldüm. Yine de bir şey söyleyemezdim ona. Kara Masa neydi? Ne üyeliğinden bahsediyorlardı? Aklımdaki soruları bir kenara atıp en önemli soruyu sordum: “Sen bunları nereden biliyorsun?” Ukala bir gülüş oluştu dudaklarında: “Birincisi, o şirketin ortaklarından biriyim.” Sonrasında elindeki telefonu çevirerek ekrandaki konum bilgisini gösterdiğinde anlamayarak baktım. “Yavuz’un konum bilgisi dün geceden bu yana Nida Hanım’ın şirketinde kaldı. Anlaşmanın iptal olduğunu söylemek için gidecekti ama dönmedi. Nida Hanım ihaleden çekilmişti ama sekreteri tekrar katılacağını söyledi. Demek ki ya anlaşma devam edecek ya da Talha’nın yatırımı çöp olacak.” “Sen Y…