IŞIKLAR SÖNMEDEN ÖNCE

8.BÖLÜM IŞIKLAR SÖNMEDEN ÖNCE Bazı felaketler sessiz başlar. Bizimki ise okul çıkışında, elimizde defterlerle kütüphaneye doğru yürürken başlamıştı. O sıra bunu bilmiyordum tabii. Ben sadece proje ödevinden sağ çıkmaya çalışıyordum. Ve bunun için aynı gruba düştüğüm insanlarla birkaç saat geçirmek zorundaydım. Yani bu ne demek oluyor arasla beraber bir kaç saat daha Ne kadar kötü olabilirdi ki? “Defne, yürüyor musun yoksa burada kök mü saldın?” diye seslendi eylül “Gelmeyi değerlendiriyorum.” dedim “ Yani?” “Kaçmayı düşünüyorum.” “ Bu planına geç kaldın malesef defnoşum.” önümde yürüyen Mert bize doğru döndü. “ Ben de düşündüm. Ama Kerem yakaladı. .” Kerem araya girdi ve Mert’e seslendi “İzin mi verseydim kaçmana kardeşim.” “düşünmek yerine kaçsaydım senden, yakalayamazdın kardeşim.” “Aynen, aynen kardeşim.” Birbirimize yavaş yavaş alışıyorduk galiba ve bunu sevmeye başlamıştım. ve bugün uzun bir gün olacaktı hissediyordum. kütüphaneye varmıştık. en iyi burda çalışırız diye buraya gelmeye karar vermiştik. ortada büyük masa vardı ve hepimiz oraya yönelmiş ve oturmuştuk. “Ciddi ciddi ders mi çalışıcaz abi.” diye söylenmeye başlamıştı Mert. “ciddi ciddi çalışıcaz abi.” diye taklit ettim onu herkes gülmüştü. Gülerken, Eylül; “abi kütüphanedeyiz sessiz.” dedi “ Dedi benim kuralcı eylülcüğüm.” “Defnoşşş !!” diye gözlerini açarak bakmıştı bana ama dayanamadı kendiside gülmeye başladı. o sıra aras ve kerem aynı anda “ Haydi başlayalım” dediler. seslerimiz kütüphanenin o ağır,sessiz havasında normalden biraz daha yüksek çıkınca, yan masadaki gözlüklü çocuğun bize doğru ters bir bakış fırlatması gecikmedi. Eylül hemen suçluluk psikolojisiyle önündeki deftere gömülürken, Mert sanki az önce “sessiz olalım” uyarısını alan kendisi değilmiş gibi arkasına yaslanıp çocuğa öpücük attı. Gülmemek için yanağımın içini ısırmak zorunda kaldım. Önümdeki edebiyat kitabıyla bakışıyorduk ben ona o bana flört ediyorduk galiba kitapla bakışırken aras’ın bana doğru eğildiğini hissettim. “ E defne ne bakışıp duruyorsun kitapla.” dedi “ Hiç halimizi hatrımızı soruyorduk birbirimizin.” görüyorsunuz dimi iki dakikada deli etti beni ona deli olunmazda kime olunur geldi yine iç sesimm susss suss artık “ ee ne diyor bari iyimiymiş.” “iyi miş iyi ,ay ne diyorum ben ya kafamı karıştırıyorsun. “ iltifat mıydı bu ?” “tabii tabii,uğraşmasana benle dönsene dersine.” “uğraşmayı seviyorum belki..” “bende dalmayı seviyorum dalayım mı ?” “sinirlenince çok tatlı oluyorsun.” Ne dedi o ayy yanaklarımın kızardığını hissediyorum hayır ele vermeyin beni şu çocuğa nolur.. “Utandın mı sen.” dedi “ Ben mi ? ne alakası var bee önüne dönsene artık yaa.” “Yanakların öyle demiyor ama .” kendimi ele verdiğim için inanılmaz sinir olmuştum. Kendi kedime söylenmeye devam ederken dönüp ona baktım ve bana bakıp gülüyordu. Bu,bu gülüş çok güzeldi ama…içimi kıpır kıpır yapmıştı niye kalbim böyle atıyordu… Başından beri diyorum sana, aşıksın.aşıksın sen aşıksın defnoş… Bu sefer içimdeki sese bile sus diyemiyordum haklıydı galiba Aşk bumuydu kalp bu kadar hızlı mı atardı aşık olunca ben hiç yaşamadım sevmedim birisini eğer buysa aşk ben yanmışım arkadaşlar Hala sırıtıyordu . Bende dayanamadım sırıtmasına karşılık verdim ilk defa birbirimize laf sokmadan güzel bir an yaşamıştık. Mert bir anda bıkmış bir yüz ifadesiyle “Abii yeter yaa saatlerce bakıp duruyorum kitaba hiç birşey anlamadım.”dedi “Valla bende aynı durumdayım abi biz ne yapıcaz .”dedim “bu gidişle hiçbir şey” dedi Mert. Eylül araya girerek “anca bakıyorsunuz okumayı denediniz mi acaba “ “aaa okunuyor mu bu kitaplar dedi.”Mert sabır allahım sabır der gibi baktı Kerem Mert’e bu sefer aras konuşmaya devam etti. “ Bence konumuz şairler olsun daha da kolay olur işimiz. “ dedi bay bilmiş “Bence” de dedi kerem “diğer konular bu grup içi zor olacak belli şimdiden” dedi kerem “niye öyle dedin ki kerem o kadar mı umutsuz vakayız bee yazıklar olsun” dedim. “ Maalesef defne öylesiniz .” gözlerimi devirdim kereme doğru “Beni proje olmuş bitmiş, h…