ECRE GİTTİ GECE GELDİ
Yazar: Ela Alpdoğan

Ecre ben. Üvey babam için en anlamlı hediye, öz babamın şimdilik üç varisinden biri; ama gelecekteki tek varisi. Annem içinse bir, bir.... bilemiyorum. Ama şu an onun gözünde bir hediye olmadığım kesin. Seviyordu aslında, hep sevdi annem beni. Ta ki o geceye kadar. Kardeşimin, kız kardeşimin, ikizimin gözlerimin içine son kez gülerek baktığı ve son nefesini verdiği o gece.... Sözde ben öldürmüşüm onu. Önüme geçmesine izin vermemeliymişim, öyle diyor bana. Siz hiç kardeşinizin ölümünden suçsuz olduğunuzu bildiğiniz halde kendinizi sorumlu tuttunuz mu? Ya da tutuldunuz mu? Ben kardeş katiliymişim. Ben öldürmüşüm kalbimi, nefes alma sebebi. İşte o an vazgeçtim hayallerimden. İşte o an beni terk etti vicdanım. Bundan sonra yalnızdım. Annemi, öz babamdan çok sevdiğim; benim umut kaynağım olan üvey babamı, abimi ve onu. "Emir"i, canımdan çok sevdiğim diğer bir parçamı bırakacaktım, yapayalnız. Onun gibi olacaktım. Kötülükten beslenen bir cani gibi, babam gibi. Zaten herkes zamanla alışırdı yokluğuma, hatta annem sevinirdi belki benden kurtulduğu için. Sonuçta ben ona her baktığımda yalnızca tek bir kelimeyi hatırlatıyordum: "KATİL." Belki Ahmet amca “yani üvey babam” ve abim biraz üzülürdü. En kötü ihtimalle abim, beni o adamın yanından almaya gelirdi. Ama benim de artık onun gibi ruhsuz biri olduğumu fark edince pek de zorlamazdı sanırım. Ama o benim her karanlıkta önümü aydınlatan, güneşim olan o adam, Emir'im Ne diyecektim ki ona? Nasıl bırakacaktım onu? Yapabilirim. Yapmalıyım da. Zaten artık duygularıma yer yok. Sadece mantığımla hareket edeceğim. İçimde kimsenin tahmin bile edemeyeceği fırtınalar koparken, ben yine etrafımdakilere o sahte gülücüklerden oluşan maskemi takacaktım. Unutmayın. Unutturmayın. 23 Eylül 2016 sabahı kardeşim son nefesini verdi. Ruhum da ona eşlik etti. Akşamında gömdüler kardeşimi. Benim ruhumu da aynı mezara gömdüklerinden habersiz bir şekilde... Bir kurşun geldi. Tüm hayatım ellerimden kayıp gitti. O duyguları ile hareket eden kız çocuğu gitti. Yerine mantığıyla hareket eden bir robot geldi. ... ... ECRE gitti, GECE geldi.