SENİ SEVDİM

Mecruh ÖZLEM KIVRIM Mutluluk kurumuş bir gülün yaprağında saklıydı belki Ya da bir nefesin buruk bir tebessümüne Bilinmez mi ki her bir mutluluğun Bir sonu ve başlangıcı vardır. ♡♡♡ Yiğit ağa güne heyecanlı bir şekilde uyandı ve yataktan çıkıp banyoya girdi. Günlük işlerini bitirip, tekrar odasına geçti. Sonra cep telefonunu eline alıp, gözlerine meftun olduğu kadını aradı. "Alo, Yiğit'im" Yiğit ağa sevdiği kadının sesini duyunca gözlerini usulca yumdu, o nasıl tatlı ve güzel bir sesti öyle, insanın ruhuna dokunuyordu şefkatli bir şekilde. "Ab-ı hayatım, Yiğit'im, diyen sesine bu aciz yüreğimi yoluna sereyim be güzel kadın dedi içinden. Ceylan elini kalbine koyup " Sevgilim ben seni çok özledim " "Bende seni çok özledim kadınım, madem ikimiz de özlem ateşiyle yanıp tutuşuyoruz. Hadi o zaman bir bahane bul da, dışarı çık yüreğimi ısıtan güneş yüzünü göreyim " "Tamam sevgilim hemen çıkıyorum, hadi öptüm görüşürüz " "Görüşürüz kadın'ım!"deyip telefonu kapattı. Sonra üzerini değiştirip, sevinçle odasından çıkıp aşağı indi. Kahvaltı masasında oturmuş anasına ve babasına "Günaydın" dedi. "Sana da günaydın oğlum " dedi anası; "Günaydın oğul, hadi gel yemek ye" O arada evin küçüğü de uyanmış, ev halkına sabah merasimi için gerekli olan cümleleri sıralamaya başlamıştı. "Herkese günaydın, nereye gidiyorsun ağabey " "Yengene gidiyorum be koçum, hadi görüşürüz "deyip konağın kapısından çıkıp aracına bindi. İstikamet belliydi, direksiyonu sevdiği kızın konağına doğru kırdı. Öylesine özlemişti ki narin sevdiğini, arabanın kaçta gittiğini umursamadan gaza son hız basmıştı. ☆☆☆ O arada Ceylan telefonunu kapatıp, anasının yanına gitmişti. " Ana sana bir şey diyeceğim" dedi yanına gelirken "Söyle güzel kızım "dedi anası şefkatle ilk ve son göz ağrısı olan kızına "Şey, ana?" "Söyle güzel kızım " "Yiğit diyor ki buluşalım, valla bak ana geç kalmam "dedi Ceylan, süt dökmüş kedi yavrusu gibi bakarken "Bakma öyle anasının kuzusu, tamam git ama geç kalma bak baban sonra kızar " Ceylan anasının iki yanağını öpüp "Tamam anam sen merak etme çok geç kalmam "deyip konağın kapısından çıktı. Korumalar küçük hanımını görünce "Küçük hanım bir şey mi oldu? " diye sordular. Onlar evin sorgu memurlarıydı, babam sanki onları girip çıkan herkesi sorgulamak için tutmuştu. Onlardan habersiz kuş uçmaz, kervan geçmezdi. Girip çıkan herkesin adı sanı yazılır ve akşam evin beyine sunulurdu. "Yok ağabey, Yiğit beni birazdan almaya gelecek o yüzden dışarı çıktım " Korumaların hepsi ne çok istiyordu Yiğit ağayla ve küçük hanımın evlenmesini çünkü onlar çok savaş vermişlerdi mutlu olmaları için ve artık hiç bir engel kalmamıştı. Ceylan, Yiğit ağanın arabasını karşıdan kendisine doğru geldiğini görünce mutluluktan kalbi duracaktı. Yiğit ağa arabayı durdurunca Ceylan hemen ön kapıyı açıp koltuğa oturdu. "Merhaba "dedi ceylan kedi yavrusu gibi başını yere eğerken çünkü sevdiği adama bakmaya kıyamıyordu, onunla her göz göze geldiğinde yüreği titriyordu. Yiğit cennet kokan sevgilisine yaklaşarak; " Ceylan'ım ab-ı hayatım bak yüzüme, bak ki dünyama güneş yayılsın " dedi. Ceylan usulca başını kaldırıp şoför koltuğunda oturan sevgilisine baktı. "Şimdi oldu ab-ı hayatım " dedi ve arabasını çalıştırıp Urfa'nın tozlu yollarında sürmeye başladı. * * * Yiğit ağa sakin bir yere gelince arabayı durdurup sevdiği kızın tarafına dönüp, ileride kadını olacak kızı kollarının arasına aldı. Başını saçlarının arasına gömüp derin bir şekilde nefes aldı ve en sevdiği şiiri kadın'ın kulağına usulca fısıldadı. Ben senden önce ölmek isterim. Gidenin arkasından gelen gideni bulacak mı zannediyorsun? Ben zannetmiyorum bunu. İyisi mi, beni yaktırırsın, odanda ocağın üstüne korsun içinde bir kavanozun. Kavanoz camdan olsun, şeffaf, beyaz camdan olsun ki içinde beni görebilesin... Fedakârlığımı anlıyorsun : vazgeçtim toprak olmaktan, vazgeçtim çiçek olmaktan senin yanında kalabilmek için. Ve toz oluyorum yaşıyorum yanında senin. Sonra, sen de ölünce kavanozuma gelirsin. Ve orda beraber yaşarız külümün içi…