BÖLÜM 14
Yazar: birkaleminizi_

Okunur mu bilmiyorum atıyorum yeni bölüm Ali arabayı çalıştırdı. Gece trafiği oldukça sakindi. Radyoda kısık sesle eski bir şarkı çalıyordu. İlk birkaç dakika ikisi de konuşmadı. Sessizlik rahatsız edici değildi. Aksine, uzun zamandır ilk kez ikisi de içi rahat bir şekilde aynı arabayı paylaşıyordu. Ali gözlerini yoldan ayırmadan konuştu. — Bugün geldiğine sevindim. Esra camdan dışarı bakarken gülümsedi. — Ben de. Kısa bir sessizlik oldu. Ali derin bir nefes aldı. — Sana bir şey söylemek istiyorum. Esra merakla ona döndü. — Dinliyorum. Ali birkaç saniye sustu. Söyleyeceklerini zihninde defalarca kurmuştu ama şimdi hiçbir cümle yeterince doğru gelmiyordu. — Seni ilk gördüğüm günü hatırlıyor musun? Esra hafifçe güldü. — Yağmurdan kaçıp kafene sığındığım günü mü? — Evet. — Unutmam mümkün mü? Ali de gülümsedi. — O gün, burç yorumlarına inanan biri değildim. Esra kaşlarını kaldırdı. — Şimdi inanıyor musun? — Sadece bir tanesine. — Hangisine? Ali göz ucuyla ona baktı. — "Bugün hayatına biri girecek." Esra'nın yüzündeki gülümseme yavaşça büyüdü. Ali sözlerine devam etti. — O gün bunun bir şaka olduğunu sanmıştım. Ama meğer hayatımın en doğru cümlesiymiş. Araba kırmızı ışıkta durdu. Ali bu kez tamamen Esra'ya döndü. — Esra... Ben senden hoşlanıyorum. Hem de bunu görmezden gelemeyecek kadar. Sana karşı hissettiklerim, sadece arkadaşlık değil. Esra bir an konuşamadı. Kalbi öylesine hızlı atıyordu ki duyulacak sandı. Ali hemen ekledi. — Cevabını şimdi vermek zorunda değilsin. Sadece bunu bilmeni istedim. Işık yeşile döndü. Ali yeniden yola devam etti. Esra gözlerini ondan ayırmadan yavaşça gülümsedi. — Sana bir sır vereyim mi? Ali merakla baktı. — Ben de seni, bunu söylemenden çok önce sevmeye başlamıştım. Ali istemsizce güldü. — O zaman beni neden bu kadar beklettin? Esra omuz silkti. — Biraz inat... Biraz korku... Biraz da gurur. İkisi de gülmeye başladı. Araba Esra'nın evinin önünde durdu. Bu kez vedalaşmaları farklıydı. Çünkü artık ikisi de hislerini saklamıyordu. Ve Mavi Düş Kafe'de başlayan hikâye, o gece bambaşka bir sayfa açmıştı.