Bölüm 8 - TATLI

8. Bölüm Deniz'in planının üzerinden birkaç gün geçmişti. Esra ile Ali artık birbirlerine mesaj atmak için bahane aramıyordu. Sabah "Günaydın" demek, akşam "İyi geceler" dilemek ikisi için de alışkanlık hâline gelmişti. O sabah Esra gazetedeki masasına oturur oturmaz telefonuna bir bildirim düştü. Ali yazmıştı. "Günaydın. Bugünün burç yorumu benim için ne diyor?" Esra gülümseyerek cevap verdi. "Bugün yeni bir şey denemek sana iyi gelecek." Ali'nin cevabı gecikmedi. "O zaman bugün menüye yeni bir tatlı ekliyorum." Esra kahkaha attı. "Onu kastetmemiştim." "Artık çok geç." --- Aynı saatlerde Mavi Düş Kafe'de hareketli bir sabah yaşanıyordu. Ali mutfakta yeni tarif üzerinde çalışıyordu. Uzun zamandır menüye farklı bir tatlı eklemek istiyordu. İlk denemesi pek başarılı olmadı. İkinci denemede de istediği kıvamı tutturamadı. Yanında çalışan Emre gülerek başını salladı. "Abi, bugün seni ne motive ediyor böyle?" Ali omuz silkti. "Canım istedi." Emre sırıttı. "Bence biri istemiştir." Ali cevap vermedi. Sadece gülümsedi. --- Öğleden sonra Esra'nın telefonu yeniden çaldı. Ali bir fotoğraf göndermişti. Tabakta özenle hazırlanmış bir tatlı duruyordu. Altına da tek bir cümle yazmıştı. "İlk tadına sen bakar mısın?" Esra ekrana bakıp gülümsedi. "Beni kandırmak için güzel bir yöntem." "İşe yaradı mı?" "Biraz." "O zaman iş çıkışı bekliyorum." --- Akşam olduğunda Esra doğruca Mavi Düş Kafe'ye gitti. Ali onu kapıda karşıladı. "Hoş geldin." "Merak ettim. Bu kadar övdüğün tatlı nasıl bir şey?" Ali mutfağa gidip küçük bir tabakla geri döndü. "Henüz menüye eklenmedi." "Neden?" "Çünkü önce senin fikrini almak istedim." Esra şaşkınlıkla ona baktı. "Benim mi?" "Sen dürüst yorum yaparsın." Esra ilk lokmayı aldı. Bir süre hiçbir şey söylemedi. Ali merakla bekliyordu. "Nasıldı?" Esra gülümsedi. "Bir şey söyleyeceğim ama sakın yanlış anlama." "Söyle." "Sen kahve kadar tatlı konusunda da iddialısın." Ali rahat bir nefes aldı. "Demek geçer not aldım." "Hem de yüksek not." İkisi de güldü. --- Kafe kapanmaya yaklaşırken müşteriler yavaş yavaş ayrıldı. Esra yardım etmek için boş fincanları toplamaya başladı. Ali hemen itiraz etti. "Olmaz." "Neden?" "Sen misafirsin." Esra fincanlardan birini eline aldı. "Artık kendimi misafir gibi hissetmiyorum." Ali birkaç saniye sustu. Sonra gülümsedi. "Ben de." O cümleden sonra ikisi de konuşmadı. Çünkü bazen tek bir cümle, uzun bir sohbetten daha fazlasını anlatırdı.