2. BÖLÜM (BEKLENMEDİK MESAJ)

Esra, Mavi Düş Kafe'den ayrıldıktan sonra gününe kaldığı yerden devam etmişti. Ama nedense aklında sürekli kafenin sahibi vardı. Ali. Sakin konuşan, gereğinden fazla gülümseyen ve yabancı gibi hissettirmeyen adam... Öte yandan Ali de o gün boyunca kendini işine vermeye çalışıyordu. Kahve hazırlıyor, müşterilerle ilgileniyor, siparişleri kontrol ediyordu. Ama ara sıra gözleri kapıya kayıyordu. Sanki Esra tekrar içeri girecekmiş gibi. Akşam kafe kapandıktan sonra telefonunu eline aldı. Esra'nın çalıştığı gazeteyi hatırlıyordu. İnternette kısa bir araştırma yaptı. Birkaç dakika sonra Esra'nın sosyal medya hesabını buldu. Profil fotoğrafında gülümsüyordu. Ali birkaç saniye düşündü. Mesaj atmalı mıydı? Belki yanlış anlaşılırdı. Belki cevap vermezdi. Ama yine de yazdı. "Merhaba. Yağmura yakalanan müşterim. Umarım eve dönerken tekrar ıslanmamışsındır." Mesajı gönderdikten sonra telefonu masaya bıraktı. Kalbi gereksiz yere hızlı atıyordu. Esra ertesi sabah uyandığında mesajı gördü. İster istemez gülümsedi. "Merhaba. Hayır, bu kez yağmur benden hızlı davranamadı." Mesajı gönderdikten birkaç saniye sonra cevap geldi. "Sevindim. Yoksa bir kahve daha ısmarlamak zorunda kalacaktım." Esra güldü. "Bu bir tehdit mi?" "Hayır. Teklif." Günler geçtikçe mesajlaşmaları arttı. Sabah günaydın mesajları... Öğle arasında kısa sohbetler... Gece uyumadan önce birkaç cümle... Bazen sadece komik videolar gönderiyorlardı. Bazen saatlerce konuşuyorlardı. Ama henüz ikisi de duygularından bahsetmiyordu. Sanki acele etmek istemiyorlardı. Bir sabah Esra gazetedeki masasına oturdu. Editörü elinde dosyalarla yanına geldi. "Bu haftaki yorumlar hazır mı?" "Akşama yetişir." "Yetişsin Esra. Son zamanlarda biraz dalgınsın." Esra mahcup bir şekilde gülümsedi. Haklıydı. Son günlerde düşünceleri sık sık başka yerlere gidiyordu. Telefon ekranında beliren bir isme... Aynı saatlerde Ali de kafede yoğun bir gün geçiriyordu. Yeni gelen kahve çekirdekleri teslim edilmişti. Personelden biri izin almıştı. Kasa ile ilgilenmesi gerekiyordu. Tam sipariş hazırlarken telefonu titreşti. Esra'dan mesaj gelmişti. "Bugün çok yoğun musun?" Ali cevap yazdı. "Biraz. Ama sen yazınca mola vermiş gibi hissediyorum." Mesajı gönderdiğinde farkında olmadan gülümsemişti. Bunu gören çalışanlardan biri başını salladı. "Abi sen aşık falan olmayasın?" Ali kahvesini karıştırırken güldü. "Saçmalama." Ama cevap verirken bile kendine pek inanamamıştı. O akşam Esra işten çıkarken telefonuna yeni bir mesaj düştü. Ali yazmıştı. "Yarın yolun düşerse kahven hazır olur." Esra birkaç saniye ekrana baktı. Sonra gülümseyerek cevap verdi. "Belki yolumu düşürürüm." Mesajı gönderdi. Ve ilk kez, ertesi günü merak ederek yürümeye devam etti.