Bölüm 8

İHANETİN GÖLGESİ -2 gün sonra- LALİN SANCAK Gözlerimi açmaya çalışarak, sinirle komodinin üzerindeki telefonumu kaptım. "Allah kahretmesin, bu saatte kim?" diye mırıldanarak ekran kilidini açtığım an, gördüğüm manzarayla kanım dondu. Ekranı dolduran son dakika bildirimleri, magazin ve spor sitelerinin acımasız manşetleriyle yanıyordu. “Galatasaray’ın Genç Yıldızı Aras’ın Karanlık Geçmişi: Lise Yıllarında Cinayet Soruşturması!” “Örtbas Edilen Dosya Ortaya Çıktı: Aras O. Merdivenlerden İttiği Çocuğun Ölümüne Sebep Olmuş!” “SON DAKİKA: Galatasaray Kulübü Aras’ı Süresiz Men Etti, Lisansı İptal Edildi!” Yatakta doğrulduğum gibi haber sitelerinden birine tıkladım. Detaylar o kadar net, o kadar içeriden verilmişti ki, bunun dışarıdan bir gazetecinin bulabileceği bir şey olmadığını hemen anladım. O gece masada olan o yedi kişiden biri... Galatasaray’dan kimliği bilinmeyen o sporcu, Aras’ın anlattığı o en hassas, en karanlık sırrı dışarıya sızdırmıştı. Sosyal medya yıkılıyordu. Twitter (X) gündeminde birinci sıraya yerleşen hashtag, mideme yumruk yemiş gibi hissetmeme neden oldu: #ArasGerçeği #GalatasaraySkandalı #KaranlıkGeçmiş Herkes bu konuyu konuşuyor, lisedeki o kazayı, ailenin gücüyle kapatıldığı iddia edilen dosyayı ve Aras’ın voleybol hayatının anında bitirilişini tartışıyordu. Kulüp, skandalın büyüklüğünü fark ettiği an hiçbir acıma göstermemiş, Aras’ın lisansını iptal edip takımdan men etmişti. Telefonumu sıkan parmaklarım titriyordu. O masada verilen söz, sadece iki günde birinin hırsı veya ihanetiyle çöp edilmişti. Aras şimdi neredeydi kim bilir... Kalbim göğsüm kafesini döverek çarparken tarihî bir ihanetin şokunu atlatmaya çalışırken, bir saniye bile kaybetmeden rehberime uzandım. Parmaklarım titreyerek Bora’nın numarasını tuşladı ve telefonu kulağıma götürdüm. Çalıyor... Çalıyor... Telefonun ucundaki o uykulu hışırtıdan Bora’nın daha yeni uyandığı, kulağımdaki sesin ağırlığından ve boğuk nefesinden hemen anlaşılıyordu. "Lalin...?" dedi Bora, sesi uykunun sersemliğiyle kalınlaşmış ve her zamanki o sert otoritesinden uzak, hafif sitemkar bir tonda çıkmıştı. "Sabahın körü, saat daha yedi bile değil... Ne oluyor?" "Bora, uyuyor musun?!" diye bağırdım, sesimdeki panik ve öfke odada yankılandı. "Hemen telefonu eline al, internete bak! Sosyal medyaya, spor sitelerine gir, hemen!" Bora karşı tarafta yatakta doğrulduğunu belli eden bir hışırtıyla homurdandı. "Ne interneti Lalin, sabahın köründe ne haberinden bahsediyorsun? Daha gözümü açmadım..." "Aras, Bora! Aras mahvoldu!" Sesimdeki titremeyi gizleyemiyordum. "O dosya, o sır... Birisi sızdırmış! Bütün haber sitelerinde manşet! Galatasaray kulübü süresiz men etmiş, lisansını iptal etmişler! Her yer çalkalanıyor!" Karşı taraftaki o uykulu sessizlik, yerini aniden buz gibi bir şoka ve saniyesinde patlamaya hazır bir öfkeye bıraktı. Bora’nın derin ve sert nefesini doğrudan kulağımda hissettim. "Ne diyorsun sen...?" dedi Bora, sesindeki tüm uyku sersemliği bir anda silinip gitmişti. Kökünden sökülmüş bir fırtına gibi karanlık ve tehlikeli bir tondaki o cümle, odadaki tüm havayı dondurmaya yetmişti. Telefonun diğer ucunda Bora’nın soluğunun bir anda nasıl kesildiğini, o uykulu halinden eser kalmadığını hissettim. "Allah kahretsin..." diye fısıldadı Bora, sesi adeta dişlerinin arasından sızıyordu. "Bekle, ben bir bakacağım." "Bora, kim yapmış olabilir? O masada sadece..." Lafımı bitirmeme izin vermeden, "Ben sana döneceğim Lalin," dedi ve yüzüme kapattı. Telefonun ucundaki o kesik bip sesiyle birlikte odada yalnız kaldım. BORA YENER Telefonu yatağın üzerine öylece fırlattığımda, gözümün önünde sadece o haber sitelerindeki zehir zemberek manşetler ve Aras’ın iki gece önce o masada dökülen gözyaşları vardı. Ekranı açıp hızla haberlere baktım. Gördüğüm her satır, mideme inen birer yumruk gibiydi. “Galatasaray’ın Yıldızı Aras Men Edildi!” İhanet, masanın ta ortasından vurmuştu bizi. Bir saniye bile kaybetmeden telefonumu tekrar elime aldım. Kişiler listesine girdim; hedefim belliydi. O g…