K.K.B.V.C.

İyi akşamlar! Sizi bölümle baş başa bırakıyorum, keyifli okumalar diliyorum. Bölüm 35: Kar Küresindeki Balerin ve Canavar Bölüm şarkısı: Ariana Grande - Knew Better ❄️ İyi geceler bayanlar ve baylar! Rusya'daki bütün önemli isimlerin akın ettiği o geceye hoş geldiniz. Sizin için Felix Bushida ile müstakbel nişanlısı Kasumi Takahashi'nin nişanını mercek altına aldım. Uzun yıllardır bir gecede bu kadar çok kaos olduğunu hatırlamıyorum. Kimleri buna yıldızlar geçidi diyor ama baksanıza, ben buna skandallar geçidi demeyi tercih edeceğim. Robert Pattinson ve Kristen Stewart skandalını siktir edin, bu gece gördüklerim birer şaka mı? Tatyana Ivanova, kendine gel kızım! Yüzüğün nerede, kahrolası yüzüğünü lütfen ellerini yıkarken lavabonun kenarında unutmuş ol! Yüzüğüm takılarıma uymadı yalanına inanan var mı? Şahsen bir kelimesine bile inanmadım, Victor Ivanov ile ilişkileri bu noktaya nasıl geldi? Kameraların önünde öpüşmeniz durumu biraz toparlıyor mu? Evet. Peki bu parmağında yüzük olmadığını değiştiriyor mu? Sikerler, elbette hayır. Tanya ve Victor Ivanov çiftine geri döneceğim ama sen Vasili Molkalin... Sen ne yaptığının farkında mısın? Cemiyetin gizli adamını bu kadar çarpık bir ilişkinin içinde görmeyi kim beklerdi ki? Elbette herkes alışkındır bu tarz çarpık ilişkilere ama Vasili Molkalin'i bu ilişkilerden birisinin parçası olarak görmeyi bekleyen var mıydı? Dahası geceye damgasını vurduğunun farkında mıydı? Ve sen Salvatore Castellani, sen insan mısın? Cehennemin hangi katından düşen güzel bir şeytansın? Aşağı kaydırın hanımlar, işte gecenin ayrıntıları... ❄️ Vazgeçmek de azmetmek kadar cesaret işiydi. Savaştan kaçmaya benzemezdi bu, vazgeçmek dizlerinin üzerine çökerek düşmanına teslim olmaktı. Ocak ayının beşini her zaman hatırlayacaktım. Yirmi yaşıma girmeden bir gün öncesiydi, hayatımda pek çok değişiklik olmuş olsa da bugün hep başka olacaktı, emindim. Bizi içeriye yönlendiren korumaların arasında ilerken Felix'in arka kapıdan girme teklifini reddettiği için bizimkilere kızdım. Sırf bu kalabalığın içinden geçerek, kameraların karşısında birkaç poz vermek zorundaydık. Onlara göre... Victor yoktu, söz vermişti ama gelmemişti. Çok göz alıcı bir şeyler giyinmek istememiştim. Bu yüzden üzerimde etnik desenlere sahip, soluk renk bir elbise vardı. Barok kumaşı andırıyordu ancak rahattı. Dizlerimin altına kadar inenen kalem eteğe sahipti ve iki yanından siyah kumaşlar desenli, gösterişli kumaşı bölüyordu. Göğüs kısmı kalp şeklindeydi ve evet, askılıydı.  Kollarımda hiç iz yoktu artık. Geceleri uyumak için o ilaçları içmem gerekse bile artık izler yoktu. Elimde zarif, küçük bir çanta vardı ve iğne topukluların üzerinde yürürken omuzlarım dikti. Dik omuzlarımda duran siyah kaban sırtımdan aşağı dökülerek elbisenin boyunu bile aşarken bilerek giymemiş, sadece omuzlarıma almıştım. Topladığım saçlarımda Uzak Doğu bölgesinin kültürünü andıran iğne tokalarda vardı ve ucundan sarkan pırlanta teller saçlarımın arasına karışıyordu. Kameraları karşısında geçtiğimde geriye sadece ben kalmıştım. Flaşlar yüzümde patlarken gülümsedim. Sürekli o tarafa bakmamı bağıran onlarca sesin ardından herkese yetişmeye çalışıyordum. Gülümsememi bozmadan durmak son derece zorken birisinin kadraja girmesiyle birlikte birden deklanşörün sesi arttı. Yağmur damlaları gibi sıkılaştı. "İyi akşamlar Bay Victor! Buraya bakabilir misiniz?" Victor'un kolu belimi sardığında birden kendimi onun kolları arasında bulduğum için bocaladım. Sırtımda hissettiğim sıcaklığıyla birlikte bedenim aklıma ihanet etti ve bir anlığına her şey uçup gitti. "Buraya bir poz alabilir miyim?" Başka bir kişi bağırırken başımı kaldırıp ona baktım. Victor bana gülümsedi. "Merhaba minik kaplan," dediğinde kalbim titredi ve eriyerek kanıma karıştı. Tanrım, gülüşünü ne özlemiştim. Gözlerini ne özlemiştim. Dokunuşlarını, sıcaklığını ne özlemiştim. Ah, Tanrım onu ne özlemiştim. Tanrım, bana bunu neden yaptın? Neden sadece sana ait olan kalbimin onu da sevmesini sağladın? "Merhaba," diye fısılda…