MADALYON CEMİYETİ - 1 KIŞ GÜNEŞİ

K.K.C.

Yazar:

MADALYON CEMİYETİ - 1 KIŞ GÜNEŞİ - Şeydanur İpek kitap kapağı
MADALYON CEMİYETİ - 1 KIŞ GÜNEŞİ kitap kapağı

Merhaba, yeni bölüme hoş geldiniz. Keyifli okumalar diliyorum. Bölüm şarkısı: İsabel LaRosa - İ'm Yours Bölüm 24: Kuğunun Kalbindeki Canavar Babam gelmedi. Her zamanki gibi. Büyükannem onun bir gün de olsa önceden geleceğini söylediğinde umutlanmıştım ve beklemiştim ama gelmemişti. O bir doktordu ama kızının yaralarını hiçbir zaman görememişti. Ona bazen kırgın olduğumu düşünüyordum, bazen de çok kızgın olduğumu. Ama işin özünde hiçbir şey hissetmiyordum çünkü aslında onu çok az tanıyordum. İnsan çok az tanıdığını birisine karşı ne kadar çok şey hissedebilirdi ki? Aynadaki aksime bakarken yorgunluğumun yüzünden okuduğunu görüyordum. Bugün erken kalkmıştım, bu alışkın olduğum bir durum olsa da işler sabahtan beri çok yoğundu. Saçlarım yapılırken Anna yanımdaydı, onu çok uzun zamandır görmüyordum ve özlemiştim. "İnanamıyorum!" dedi bir kez daha. "Resmen nişanlanıyorsun Tatyana!" Şey... Buna ben de hala inanamıyordum. Üzerindeki lacivert, bedenini sımsıkı saran elbise ile oradan oraya zıplayıp duruyordu. İğne topukluların üzerinde nasıl bu kadar rahat hareket edebildiğini bilmiyordum ama iyi idare ediyor gibiydi. "Göründüğü kadar eğlenceli bir şey değil," diye mırıldandım. Aslında Victor ile nişanlanmak muhteşemdi, en azından bana her daim el uzatacağını bildiğim birisiyle nişanlanacaktım. Bu güzeldi, beni anlayacaktı, emindim. Bu yüzden bir yanım son derece rahattı çünkü Allah korusun Matta ile evlenmek zorunda kalsaydım hayatım bir cehennem olurdu. "Hadi ama, biraz havaya gir!" Tam arkamda durdu. "Muhteşem görünüyorsun, tasarım elbisen harika! Bu gecenin yıldızı sensin!" Gülümsedim. "Yanımda olduğun için teşekkür ederim." "Tabii ki de her zaman burada olacağım," dedi ellerini omuzlarıma koyduğunda. "Sen merak etme, hep en yakınındaydım." Bana aynadan öpücük attı. "Bugün Dmitry ile geldim." Kaşlarımı kaldırdım. "Ciddi misin?" "Evet." Heyecanla başını salladı. Sonra duraksayarak gözlerime baktı. "Sorun olmaz değil mi?" Ben de duraksadım. "Ne gibi bir sorun olacak ki?" "Hani bütün bunlardan önce onunla çıkabileceğini söylemiş..." "Ah, Anna! Lütfen saçmalama! Sence şu an Dmitry umurumda mı? Benim için Victor'dan daha önemli kimse yok şu an. Evet, biraz farklı bir tanışma oldu ve bu yola diğer herkesten farklı bir şekilde girdik ama bu onu istemediğim anlamına gelmiyor." Victor'u düşünürken iç geçirdim. "O muhteşem birisi Anna, o hep hayalini kurduğum o adam." Anna aynadan gözlerime baktı. "Peki bu seni hiç rahatsız etmiyor mu?" diye sordu çekingen bir şekilde. "Yani bilirsin, eskiden Anastasia'nın sevgilisiydi." "Benimle evlenmeyi kabul ettiğinde Anastasia ile olan ilişkisini bitirdi Anna," dedim, bu gerçekten hoştu. "Bu benim yeterli ve değerli." "Bitti efendim," dedi saçlarımı yapan kadın. Aynadaki aksime baktım. Victor elbisenin modeline rağmen saçımı düzleştirmemek konusunda ısrarcıydı. Bu yüzden epey bir model aramak zorunda kaldık. Sonunda ise iflah olmaz saçlarımı önce ördük, ardından da başımın üzerinde güzel bir topuz halinde toparladık, böylece boynum tamamen açıkta kalsa da saçlarımı düzleştirmemiş olduk. "Nasıl oldu sence?" diye sordum, Anna'ya. "Makyajın çok hafif oldu, biraz daha renkten zarar gelmez," dedi o da. "Kendimi böyle daha rahat hissediyorum." "Boynun açıkta kaldı," dediğinde elim boynuma gitti. "Elbise zaten çok ışıltılı," dedim gelinliği andıran elbiseme bakarken. "Küpe de taktım, boynum böyle kalabilir." Odanın kapısı çalındığında Anna cevap veremeden kapı açıldı ve Victor içeri girdi. Üzerinde Fayette'nin onun için diktiği takım vardı. Takım son haliyle birlikte gerçekten güzel görünüyordu. Victor için özel olarak dikildiği her halinden belliydi. Son derece fit ve yapılı olan bedenini güzelce sarıyordu. Ona kesinlikle yakıştırmıştım. "Çoktan hazırsın güzelim," dedi bana yaklaştığında. Ellerini bana doğru uzatışını izlerken ben de ellerimi ona uzattım ve beni ayağa çektiğinde topuklu ayaklarımın üzerinde durdum. Victor beni kendi etrafımda bir tur çevirdi. "Tanrım, sen gerçekten de Süreyya'sın," dediğind…

Bölümün tamamını WritePad'de oku