ŞEHRİN KRALI

Bölüm şarkısı: Sabrina Carpentender - Paris Merhaba, iyi akşamlar. Nasılsınız? Bu güzeell bölümü sizinle paylaşmak için çok heyecanlıydım. Umarım bölümü benim kadar seversiniz. Keyifli okumalar dilerim, çoook yorum atın olur mu? Biliyorsunuz ki yorumlarınız benim motive kaynağım. Keyifli okumalar. ❄️ Bölüm 21: Şehrin Kralı Sustuğum günahlar, konuştuğum sevaplardan çoktu. Belki bu beni kötü bir insan yapıyordu. Belki de içimin küflenmesine neden olan zehrin kendisi oluyordu ama bu kırıp geçebileceğim bir bariyer değildi. Şimdi içime aldığım bir günah daha vardı ve bir kuğu, bir şeytana âşık olduğunda bu insanın içine hapsettiği bir günahtan fazlası oluyordu. Sanırım bu beni cennetten kovan günahın kendisiydi. Gözlerimi araladığımda ilk gördüğüm tavandaki zarif, küllü gri desenler oldu. Belimi saran kolun ve boynuma akan nefesin sıcaklığı beni ısıtıyordu. Victor'un kolu beni sıkı sıkıya tutmuştu, kendisi yüz üstü yatıyordu ve bedeninin ağırlığının bir kısmı üzerimdeydi. Yani birazcık onun altında yatıyordum. Belime sarılan koluna sarılmıştım. Yüzü kabarıp boynuma birikmiş saçlarımın arasındaydı ancak nefesini hissediyordum. Başımı yana doğru çevirdiğimde burun buruna geldik. Victor uyuyordu ve derin bir uykuda görünüyordu. Bir bacağı, bacaklarımın üzerimdeydi. Onun yüzünü dikkatle inceledim. Sol çenesinin altı boyunca bir çizgi boyunca ilerleyen kötü şekilde dikilmiş çizgiye bakarken kaşlarım çatıldı. Bu izin nasıl olduğunu merak ettim ama sormaya cesaret edemedim. Alnına düşen tutamlara bakarken dudaklarım kıvrıldı ve yüzümdeki olumsuz izler silindi. Buradan bakıldığında o gençlik kitaplarındaki tasasız erkek karakterler gibi görünüyordu. İçimden bir ses, onun göründüğünden daha farklı olduğunu söylüyordu. Yani biraz agresif, biraz esprili birisiydi ama sık sık boş bir tabloyu andıran yüzünün sakladıkları vardı. Maskelerinin ardındaydı sanki hep. Bir türlü ona dair gerçeği tam olarak göremiyordum. Yana doğru kayarak kalkmak için davrandığımda Victor kendi kendine bir şeyler mırıldanarak bana arkasını döndü. Bu dudaklarımdaki gülümsemenin genişlemesine neden oldu. Ağırlığı üzerimden tamamen kalktığında ben de doğruldum. Yorganı bacaklarının arasına çekerek uykusuna kaldığı yerden devam ettiğinde kısık bir sesle güldüm. Victor bu kadar tatlı olduğunu fark etse kendisinden tiksinirdi muhtemelen. Fakat anın doğallığı o kadar hoşuma gitmişti kendimi bir an gerçekten de... Onunla evli gibi hissetmiştim. Minik ve sessiz adımlarla banyoya girdim, şiş gözlerimi gördüğümde gözlerim yanağımdaki tazelenen ize kaydı. Yutkundum, bakışlarımı kendimden kaçırırken derin bir nefes aldım. Kendime izin vermeyecektim, hayır. İyiydim, şu an iyiydim. Keyfim yerindeydi, ilk defa güne gülerek başlamıştım ve böyle devam etmesini istiyordum. Yüzümü silip banyodan çıktım. Victor hala uyumaya devam ediyordu, odadaki hava usulca aydınlanırken dışarıda güneş görünmüyordu. Hatta iri parçalar halinde kar atıştırıyordu. Camın önündeki tülleri yavaşça açarak odaya ışığın dolmasını sağladığımda uzun camların önündeki yuvarlak halının üzerinde durdum. Derin bir nefes alarak parmaklarımın üzerinde yükseldiğimde ayaklarımdaki eklemlerden küçük şıkırtılar geldi. Ellerimi yukarıya kaldırarak birleştirdim ve gerindim. Sağa sola esneyerek kaslarımı rahatlatırken sabah yogası için kendimi hazırladım. Yoganın en güzel yanı sessiz yapılan bir spordu. Fakat kasları yakmak konusunda üstüne yoktu sanıyorum. Kendimi tamamen kaptırmışken yönümü ona dönmemle birlikte irkildim. Başını başlığa yaslamış, beni izliyordu. Pozisyonum tamamen bozulurken ayaklarımın üzerinde denge sağladım. "Günaydın," dedim yüzüme düşen saçları iterken. Beni tepeden tırnağa süzdü. "Gün senin için çoktan aymış." "Erken kalkmaya alışkınım." Gülümsemeye çalıştım. "Saat yedi." "Ben hep altıda kalkarım." "Neden?" Kaşlarını kaldırdı. "Psikopat mısın?" Gülümsedim. "Belki de." Elimle bulunduğum konumu gösterdim. "Hep altıda kalkıp yoga yaparım." Emin olmuş gibi başını sallarken yanağı yastığa sürtündü. "Gerçe…