LKS-72

Merhaba hit ve yorum bırakmayı unutmayın lütfen :)) Beni Instagram destekler misiniz lütfen? Hesabım: @ailkesandikli Ortalığın yatışmasında Kenan'ın payı büyüktü. Yusuf olayı yalnızca onunla paylaşmış ve yayılmaması için de yardım istemişti. Çünkü Mehmet'in yediği dayağa rağmen kız hakkında ileri geri konuşma ihtimalinden çekiniyordu. Kenan tüm bunları işittiğinde öfkeden adeta gözü dönmüş, Mehmet ayılır ayılmaz kapısına dayanıp annesinden emdiği sütü burnundan getirmişti. Böylesine aşağılık bir insanın aralarında yaşadığına inanmak istemiyordu. Üstelik bugüne kadar onu aklı başında, efendi biri olarak görürdü. İnsan gerçekten yanılıyordu. Çevresindekilere gayet akıllı uslu görünen, ahlaklı ve merhametli görünen adamlar ilişkilerinde eşlerine karşı acımasız hatta gaddar olabiliyordu. Kenan Mehmet'i hırpalamakla kalmamış çeşitli tehditler savurarak Feyza'nın değil adını anmak, yakınına bile yaklaşmasını yasaklamıştı. Mehmet ise el mahkum susmak zorunda kaldı. Bu esnada Yusuf bir kez daha Feyza'nın evine uğramıştı. Genç kız onu kapıda gördüğünde yüzü utançla kızardı ve başını eğdi. " Nuriye Anne geldi mi? " diye sordu Yusuf, rahat konuşabilmek için. Kız başını iki yana salladı usulca. " Gelebilir miyim? " dedi bu kez genç adam. Kız göz teması kurmaktan çekinerek konuştu. " Ne istiyorsun? " " Dinlemek. " " Ne duyduysan o işte. " " Hayır. Ben bir sürü ahlaksız sey işittim sadece. Senden dinlemek istiyorum, neler yasadığını. " Kız alt dudağını dişledi, ağlamamak için. Sonra başını kaldırıp karşısındami adamın gözlerine baktı panikle. " Kimseye söylemeyeceksin değil mi? " Yusuf sertçe yutkundu. Kenan'a söylemişti fakat bunu kimsenin bilmesine gerek yoktu. Üstelik Kenan da Duygu'ya dahi söylemeyeceğine dair söz vermişti. " Hayır. " dedi yatıştırıcı bir tınıyla. " Korkma. Kimse bilmeyecek. Mehmet de konuşmayacak artık. Karşına bile çıkmayacak. " Feyza derin bir nefesi ciğerlerine doldururken gözleri ansızın yaşarmıştı. Bir adım geriye çekilip onu içeriye aldı. Peş peşe salona girdiklerinde kız nereden başlayacağını bilemeyerek bir süre sessiz kalmıştı. Yusuf yardımcı olmak ister gibi açtı konuyu. " Sevgili miydiniz? " Kız usulca başını salladı. Böyle bir adam olduğunu bilse sevgili olur muydu hiç? " Sonra... " dedi çatlayan sesiyle. Ağlamamak için kendini sıkıyordu. " Her şey güzel gidiyordu başlarda ama... " dedi hıçkırdı. Yusuf onun sakinleşmesini sessizce bekledi. " Sonra... " dedi bir kez daha. Sesi boğuk çıkıyordu. " Birden bana kötü davranmaya başladı. Ben de böyle davranacaksa ayrılmak istediğimi söyledim. Bunun üzerine... " deyip hıçkırdı yeniden. Bir süre ellerini yüzüne kapatıp hıçkırarak ağladı. Yusuf ise tüm bu olanları taşmak üzere olan sabrıyla seyrediyordu. Kızın gözlerinden süzülen her bir yaş için yumruklamak istiyordu o şerefsizi. Dişlerini birbirine sıkıca kenetlemiş, gözlerini de halıya dikmişti. " Birlikte oldunuz. Ve ilk seferindi? " diye tahminde bulundu dişlerinin arasından. Kız yalnızca başını salladı. " O da seni bununla tehdit etmeye başladı? " Kız bir kez daha başını salladığında Yusuf sinirlerine hakim olamayıp oturduğu yerden kalkmış ve küfürler savurmaya başlamıştı. " Adi orospu çocuğu! " Feyza bir milyonuncu kez hıçkırdığında Yusuf delirmiş gibi salonun orta yerinde volta atıyordu. Kızın tüm bedeninin tir tir titrediğini ve katıla katıla ağladığını fark ettiğinde ise durdu ve önünde diz çöktü. " Şş... " dedi usulca. " Tamam. Geçti. " Feyza başını hızla iki yana salladı ve zor duyulur bir şekilde konuştu. " Bana artık defolusun dedi. Kimse... seni istemez.. dedi... " Yusuf gürültüyle solurken kollarını kızın bedenine sarıp onu göğsüne çekmişti. Kız oturduğu yerden kayıp halının üstünde kıvrılır pozisyona geçtiğinde başı Yusuf'un göğsüne yaslıydı. Genç adam ellerini kızın siyah saçlarında gezdirirken mırıldandı. " Sen çok değerlisin. Her halinle çok değerlisin. Yanlış bir şey yapmadın. Ve seni bununla yargılamayacak insanların sevgisini hak ediyorsun. Sığ beyinli cahillerin değil. " " Sen benim gibi biri…