LKS-46

Yazar Bakış Açısından Yusuf, genç kızın odadan aceleci adımlarla çıktığını gördüğünde hiç duraksamadan aralık olan kapıdan içeriye daldı. Kenan ise gelenin Duygu olduğunu düşünüp ilgiyle kendisine bakmıştı. Fakat karşısında, adeta kızgın bir boğayı andıran genç adamı gördüğünde kaşları çatıldı. Yusuf arkasındaki kapıyı eliyle ittirmek suretiyle çarptığında buraya geliş amacının kavga etmek olduğunu da açıkça ilan etmişti. Kapı çarpılmanın etkisiyle geri teptiğinde umursamadı. Uzun ve hızlı adımlarla odanın diğer ucundaki adama doğru ilerlerken çileden çıkmış gibi bağırdı. " Ulan dünkü bok! Sen kimsin de bizim aramızı bozmaya kalkıyorsun lan! " Kenan Yusuf'un kontrolsüz tepkisinden, Duygu ile yaptığı konuşmayı dinlediğini anladı ve sinirle soludu. " Benim öyle bir niyetim yok. " dedi yine de sakin kalmaya çalışarak. Yusuf hışımla Kenan'ın önünde durdu ve göğsünden sertçe ittirdi. Bu hamlesi karşısındaki adamın geriye doğru sendelemesine neden olmuştu. " Siktir git Kenan! Öyle bir niyeti yokmuş. Bugüne kadar Duygu'nun kaç ilişkisine tanıklık ettim haberin var mı senin? " diye sorduğunda Kenan'ın yüzü daha da gerilmişti fakat sessizliğini bozmadı. " Seni mi ciddiye alacağım lan pezevenk! Sen geçicisin ben kalıcıyım o kafana sok bunu! " Fakat son cümlesi onun da kontrolünü kaybetmesine yetmişti. " Senin amacının farkında değil miyim lan ben?! " diye kükreyerek Yusuf'a doğru hamle yaptığında genç adam elleriyle kendisini savunmuş, Kenan'ın hamlesini boşa çıkartmıştı. Sonra alaylı bir tavırla güldü. " Neyin farkında olduğunu bilmem de, az önceki konuşmayla kendi kafana sıktın farkında değilsin salak herif. " dedi tükürürcesine. Kenan'ın yüzü daha da asılırken kafası karışmış bir şekilde duraksadı. Yusuf'un neyden söz ettiğini anlamak ister gibi baktı yüzüne. " Sen kimsin biliyor musun? " dedi bu kez kışkırtıcı bir sesle. Ve cevap beklemeden devam etti konuşmaya, aynı zamanda sağ elinin işaret parmağını kaldırıp ona doğrultmuştu. " Duygu'nun en yakın arkadaşını kıskanan başka bir sevgilisi daha... bugün varsın yarın yoksun. " dediğinde Kenan kendini tutamayıp suratının orta yerine bir yumruk geçirdi. Yusuf acıyla inlerken geriye doğru savruldu. Kenan ise titreyen ellerini yumruk halinde iki yanında sıkıyor karşısındaki çocuğu öldürmemek için sakinleşmeye çalışıyordu. Genç adam kanayan burnuna eliyle baskı yaparken doğruldu ve ela gözlerini karşısındaki adamın öfke saçan karalarına dikti. " Duygu benden uzak durabilir mi sanıyorsun? " diye sordu bu kez daha sakin bir sesle. Kenan kasılan çenesini gevşetmek ihtiyacıyla kımıldattığında devam etti. " 20 senelik arkadaşlığımızı senin için yok mu sayacak? Sen kimsin ki? Benden uzak durmaya çalıştıkça senden soğuyacak! " derken üstüne doğru yürüdü. Kenan bir kez daha hırsla yumruğunu kaldırdığında Yusuf havadaki elini bileğinden yakalamıştı. " Biliyor musun kılımı bile kıpırdatmama gerek kalmadı. Kendi pimini kendin çektin sen. " dedikten sonra suratına tükürdü. Bunun üzerine Kenan Yusuf'un bileğini kavrayan güçlü elinden kurtulmuş ve üzerine çullanmıştı. İkisi boğuşurken Yusuf onu kışkırtmaya devam ediyordu. " Şimdilik keyfini çıkart! Duygu senden vazgeçtiğinde ben yine burada, yanında olacağım sikik herif! " Kenan Yusuf'un suratına doğru bir yumruk daha savurduğunda Yusuf da kafasını üstündeki adamın çenesine geçirdi. Ortalık kan revan olmuştu fakat ikisi de durmuyordu. " Seni gebertirim lan! " diye bağırdı Kenan. " Senin o elini kolunu kafanı siker atarım pezevenk! " Yusuf var gücüyle Kenan'ın ağırlığından kurtulduğunda pişkince sırıttı. Burnundan oluk oluk akan kan ağzına giriyor fakat bu onu rahatsız ediyormuş gibi görünmüyordu. " Benden rahatsız mı oluyorsun? " diye sordu tehlikeli bir sesle. Kenan dudağının patladığını yeni fark eder gibi elinin tersiyle ağzını sildi. " İzle bak neler yapıyorum sana bundan sonra. Seyret. " diyerek arkasını döndü ve aralık olan kapıdan sert adımlarla dışarıya çıktı. *** Sevde iki eliyle saçlarını düzelttikten hemen sonra tek elini beline yerleştirip…