LKS-25

6 sene önce... Yazardan Duygu lise 3'e geçmiş ve bu süreçte oldukça da serpilmişti. Boyunun yaşıtlarına göre biraz kısa olması onun çocukluk ve erken ergenlik dönemlerinde yaşça daha ufak görünmesine sebep olduysa da son bir yıl içerisinde 5 cm birden uzamıştı. Çelimsiz vücudu şekillenmiş yüz hatları keskinleşmişti. Artık tam anlamıyla bir genç kızdı. Bunu tek fark eden de kendisi değildi üstelik. Yusuf da ondaki bu değişimin farkındaydı. Genç kızın bir sene içerisinde böyle güzelleşmiş olması onu da şaşırtıyordu. Ayrıca yaşının da büyümesinden olsa gerek artık çocukça şeyler söylemiyor daha olgun davranıyordu. Yusuf tıp fakültesini İstanbul'da okuduğu için yine her gün birliktelerdi. Fakat genç kız son zamanlarda kendisi üzerindeki ilgi ve alakasını çekmiş yaz başında flörtleşmeye başladığı Soner denen çocukla vakit geçirmeye başlamıştı. Bu durum Yusuf'u beklediğinden de fazla rahatsız ediyordu. Başlarda kızın artık en yakın arkadaşı olarak kendisine fazla vakit ayırmamasından rahatsızlık duyduğuna inandı. Ancak o ikisini okul çıkışlarında ve haftasonları birlikte gördükçe durumun çok daha karışık olduğunu nihayet anladı. Kız Soner denen çocuğun yanında oldukça heyecanlı, neşeli ve samimi görünüyordu. Soner onun ilk sevgilisiydi. Uzun boylu kumral bir çocuktu. Yakışıklıydı da. Fakat Yusuf bunu hiçbir zaman kabullenmeyecekti. Hem çocuğun burnu biraz büyük gibi değil miydi? Günler haftalara döndükçe Yusuf'un huzursuzluğu artmış artık bunu göstermekten çekinmez olmuştu. Fakat genç kız arkadaşındaki bu değişikliğin nedenini asla anlayamıyor bunun geçici bir süreç olduğuna inanıyordu. Haftalar aylar derken Duygu, Yusuf'un bu yeni huysuz haline alışmıştı. İlişkisi ise umduğundan dahi güzel gidiyordu. Soner kendisini adeta eşsiz güzellikte bir prensesmiş gibi hissettiriyor, genç kızın üzerine titriyordu. Duygu Soner'le olmaktan daha önce hiç olmadığı kadar mutluluk duyuyordu. Ondaki bu ruhsal değişim ailesi tarafından da fark edilmişti. Neşeli, pozitif ve konuşkandı. Son yıllarda olduğunun aksine mutluydu. Soner ile hemen hemen hiç problem yaşamıyorlardı. Onunla samimi bir şekilde her şeyini paylaşabiliyor ve daima kendisini can kulağıyla dinlediğini de biliyordu. Bugüne kadar ona bahsetmediği tek şey kendisinden önce Yusuf'a karşı hissettiği duygulardı. Çünkü bahsetmekten korkmuştu. Hâlâ Yusuf'a ilgisi olduğunu düşünebilir ve bu durum da aralarını bozabilirdi. Hem Yusuf ile olan arkadaşlığına da zarar gelmesinden çekiniyordu. O da zaten kimsenin bilmediği bu gerçeği sonsuza dek içine gömmeye karar verdi. Eş zamanlı olarak tüm bunlara uzaktan şahitlik eden biri daha vardı. Genç kızın büyüyüp serpilmesini direkt olarak karşı penceresinden izleyen. Duygu hep güzel bir kızdı. Bebekken de, küçük bir çocukken de. Fakat artık reşit olmasıyla çocuksuluğu gitmiş, yerine dupduru güzellikte yetişkin bir genç kız gelmişti. Kenan ise o zamana kadar bir çocuk olarak gördüğü bu genç kızdan ister istemez etkilenmeye başlamıştı. Bunu fark etmesi Yusuf'un kendi ilgisini fark etmesi ve Duygu'nun Soner ile birlikte olmasından bir iki yıl sonrasına denk gelecekti. Ancak hiçbiri içten içe bu durumu kabullenemeyecekti. Başlarda onun duru ve etkileyici güzelliğine karşı bir hayranlık duyduğunu fark etti. Fakat sonra penceresinin önünde geçirdiği vakitler çoğalmaya başladı. Dakikalar saatlere, saatler günlere dönüştüğünde artık onu görmeden edemez olmuştu. Belki de odaları karşılıklı olmasa bu duruma hiç düşmeyecekti. Fakat öyle ya da böyle kendisini gayri ihtiyari bir şekilde genç kızı izlerken buluyordu. Kitap okumasını, ders çalışmasını, uyumasını, ağlamasını, kahkahalarla gülmesini, telefonda sevgilisiyle konuşmasını, abisiyle kavga etmesini... her şeyini görmek ve bilmek istiyordu. Duygu okul için evden çıktığında o da çıkıyor metrobüse kadar ona eşlik ediyordu. Zaten Soner denen çocuğu da o vakitlerden birinde öğrenmişti. Duygu metrobüs durağında Soner ile buluşuyor ona sımsıkı sarılıyor ve birlikte okula gidiyorlardı. Bu artık bir rutin haline gelm…