LKS-13

Yusuf öfkeli bir yüz ifadesiyle kaşlarını kaldırdığında Kenan abi yanıma gelip telefonu hoparlörden çıkardı ve fısıldadı. " Buluşma ayarla. " bileğindeki siyah deri kayışlı saatine baktı " Bugün 12: 00'de Mecidiyeköy'de. " Ben onun söylediklerini aktarmak için telefonu kulağıma dayadığımda Yusuf sabırsız bir şekilde atılmıştı. " Oldu olacak kucağına bırakalım kızı! Bu mu bulduğun yol? " Kenan abi Yusuf ile tartışırken telefonu kapattım. " Yusuf yardımcı olmayacaksan çekil ayak altından. " dediğinde Yusuf daha da sinirlenip Kenan abiyi göğsünden ittirdi. " Bana çocuk muamelesi yapıp durma lan artist! " " Yusuf.. " diye ara girmeye çalıştım. Kenan abi ise sabır dilenir gibi sol elinin işaret ve baş parmağını burun kemiğine yerleştirip sıkarken konuştu. " Yardım istemeye gelen sizsiniz. " Yusuf aynı öfkeyle karşılık verdi. " Yardım anlayışın kızı o takıntılı manyağın eline bırak mı? " Kenan abi bu sözler karşısında daha fazla sabredemeyerek tıpkı Yusuf'un yaptığı gibi sesini yükseltti. "Bana ihtiyacın yoksa siktirip gidebilirsin Yusuf Sezer. " " Kenan abi.. " dedim bu kez. " Dünyadaki tek avukat değilsin Kenan. " İkisi arasındaki gerginlik iyice arttığında yalvarırcasına bağırdım. " Ya siz beni neden umursamıyorsunuz! " Bu kez ikisi de horoz gibi birbirine diklenmeyi bırakıp bana dönmüştü. Öfkeli ve endişeli bakışlarımı önce Kenan abinin koyu gözlerinde sonra da Yusuf'un elalarında dolaştırdım. " Ne kadar zor bir durumda olduğumu görmüyor musunuz? " Yusuf muhtemelen bu zor durumumdan kendisini sorumlu tuttuğundan bakışlarını kaçırdığında Kenan abi sakin fakat kararlı sesiyle konuştu. " Gidin üzerinize düzgün şeyler giyin savcının karşısına çıkacaksınız. " *** Yarım saat boyunca, savcı huzuruna çıkıldığında ne giyiliri düşünmüş ve en sonunda dolabımdaki en resmi görünen sıfır kollu mavi gömleğim ile siyah kot pantolonumu giymiştim. Saçlarımı tarayıp düzleştirirken telefonum çaldırıldı. Kenan Abi kişisinden 1 cevapsız arama. Düzleştiriciyi fişten çıkarttım ve son kez aynadaki görüntüme baktım. Makyaj yapmamıştım. Sadece UV koruyucu krem sürmüştüm. Gömleğim de dümdüz şifon bir gömlekti. Üstümde abartılı hiçbir şey yoktu. Bence gayet ciddi ve usturuplu duruyordum. Yatağımın üzerindeki siyah kol çantamı alıp odadan çıktım. Anneme de Kenan abi ile adliyeye gittiğimizi haber verdim. Ben evden çıkıp siyah spor ayakkabılarımı giydiğimde Yusuf da bahçe kapısına gelmişti. O da tıpkı benim gibi gömlek ve siyah kot tercih etmişti. Koşar adımlarla yanına vardım ve Kenan abinin çoktan yerleşip çalıştırdığı arabasına yöneldik. Yol boyu gergin bir şekilde telefonuma bakıp durdum. Kerim ile buluşma amacımız neydi ve bu işe yarayacak mıydı bilmiyordum. Sadece Kenan abinin sakin ve ciddi tavrına güveniyordum. Nihayet buluşma noktasına vardığımızda Kenan abi Yusuf'a arabada beklemesini söylemiş ve bir tartışma da buradan patlak vermişti. Fakat neyse ki bu defa çok uzamadan konsensus sağlandı. Kerim'in beş dakika önce vardığını söylediği kafeye giriş yaptığımızda Kenan abi bana sadece sakin kalmamı söyledi. Kerim'in bakışları beni ve yanımda ilerleyen Kenan abiyi gördüğünde öfkeyle kısıldı. Derin bir nefes aldım ve karşısındaki sandalyeyi çekip oturdum. " Merhaba. " Kerim gözlerini üstünden ayırmazken Kenan abi de yanımdaki sandalyeye oturmuştu. " Bunun ne işi var burada? " Kenan abi bana fırsat vermeden sağ elini resmi bir şekilde masanın üzerinden Kerim'e uzattı. " Tanışamamıştık. Ben Kenan Sarsılmaz. Sarsılmaz Hukuk'un sahibiyim. " Kerim'in yüzündeki memnuniyetsizlik her geçen saniye artarken bakışları yeniden beni buldu. " Ne bu şimdi Duygu? " Kenan abi havada kalan elini yavaşça indirirken devam etti. " Pekala, şöyle izah edeyim. " diyerek kucağındaki evrak çantasını açtı ve bir adet Türk Ceza Kanunu çıkartıp masaya bıraktı. Daha sonra da ceketinin iç cebinden cüzdanını çıkarttı ve hemen üstte duran kimlik kartını gösterdi. " Avukat Kenan Sarsılmaz. Duygu'nun avukatıyım. " Son söylediğine en az Kerim kadar ben de şaşırmıştım. Fakat Kerim bunu fa…