PASLI DEMİR

Konya, 2018 Bazı anlar vardı. Ateş yakmaz, buz dondurmaz.. O anlardan birindeydim. Üşümüyordum. Çıplak teni tenime mühürlemiş gibiydi. Kördüğüm olmuş, sarmaş dolaştık. O derin bir uykudaydı. Ben ise uyanalı dakikalar olmuştu. Kıpırdayamayacak haldeydim. Öyle sarmalamıştı beni, üşümeme fırsat vermeyecek kadar sarmıştı bedenimi. Kokusu burnuma doluyordu. Titreyen kirpiklerine şahit oldum. Uyanmıyordu. Rüya görüyordu. Rüyasında ne gördüğünü merak ettim. İçten içe kıskandımda diyebilirdim. Gerçeğinde olduğum her an gibi onun yüzünü ufakta olsa güldüren o rüyada bende olmak istedim. Uyanmadı. Ben onu izledim. O huzurla uyudu. Kirpiklerini izledim hep yaptığım gibi.. Tel tel uzun kirpiklerini öpmek istedim. Aradan ne kadar zaman geçti farkında değildim. Zaman onunla konuşurken, sevişirken , bomboş sarılıp otururken bile hızlı geçiyordu ama şimdi onu izlerken daha da hızlanmıştı akan zaman. Bugün okul çıkışında yine onun evine gelmiştim. Kendi evime gelmiştim. Benim evim Oğuzdu. Benim hayatımda girdiği ilk andan beri her şeyim Oğuzdu. Hafifçe gözlerini araladığında yakalanmış gibi hızla gözlerimi yumdum. Uyandığımı anlamış mıydı bilmiyorum ama bir süre ses etmedi. Geri mi uyumuştu? Sağ gözümü kapalı tutarak diğerini hafifçe açtığımda Oğuz'un attığı kahkahanın sesi odayı doldururdu. Pislikti. Elimi göğsüne doğru savursam da bundan kaçmayı başardığında hala gülmeye devam ediyordu. "Nefesinden anlıyorum uyandığını, canının sıkıldığını anlıyorum bakışlarından, ufacık yüzün buruşsa tuvalete gitmen gerektiğini anlıyorum. Bebeğimsin sen benim. Bana numara yapmaya utanmıyor musun?" diyerek geri yanıma yattı ve beni kollarının arasına aldı. "Şaka yapmıştım."dedim onun beni öpmelerinin arasında. Yüzümde öpmediği bir milim kalmamıştı. Amacı da buydu sanırım. Doyamıyordu öpmelere. Boynuma geçti yine öpücükleri. Sadece ona ayak uyduruyordum. Bu sefer okuldan geldiğimde onu uyurken bulmamıştım. Kapıdan girdiğim gibi koridorda kıstırmıştı beni. Ne ara soyunup, bu hale gelmiştik bilmiyorum ama halimden memnunum. Aramızdaki çekim hiç son bulmuyordu. Çoğu zaman başlatan o olsa da bir kaç kez ben başlattığımda asla karşılıksız bırakmazdı beni. Canına minnetti. Canıma minnetti. Yanıma uzandığında başımı göğsüne koydum. Nefesleri sesli ve seriydi. Bıkmıyordu beni severken ama yorulmuştu. Nefesleri düzene girdiğinde eli yine saçlarımı buldu. "Ne gördün rüyanda?"diye sorduğumda başını yüzüme doğru eğdi. Yüzü görüş açımdaydı. Kaşları çatılmıştı. "Nerden anladın rüya gördüğümü?" "Gülümsüyordun." dediğimde yine gülümsedi. "Babamı gördüm. Babam yaşlanmıştı ama ben çocukluğumdaki gibiydim." "Var mı çocukluk resmin? Nasılmışsın? Feyza teyzeye sormak aklıma hiç gelmedi. Şımarık mıydın?" "Değildim."diyerek beni üzerinden kaldırmadan komidinin üzerinde duran şarjdaki telefonuna uzandı. "Mahallede iki tane araba yakmışız bizim amca oğluyla." dediğinde şaşırma nidamı koyuruverdim. "Ama başı boş hurda arabalardı." "İyi canım o zaman." dedim kinaye ile. Öyle olunca araba yakmış olmuyor muydu? "Bak."diyerek uzattığı telefonun ekranında küçük bir erkek çocuğu vardı ve çok tatlıydı. "Yaa Oğuz."diyerek elinden aldığım fotoğrafı inceledim. Yanında Atakan ile bir futbol sahasında yan yana durmuş resim çektimişlerdi. Oğuz'un yüzündeki gülüşü ve güneş vurduğundan kısılan yeşil gözleri yine kendini belli eder cinsteydi. İlkokulda ve orta okulda bir sürü erkek sınıf arkadaşım vardı ve hepsine Sude ile piranalara benzetip lakap takardık. Böyle tatlı bir erkek çocuğu olabilir miydi? "Çok tatlısın yiyeceğim!"coşkulu sesime gülümsedi ve diğer resimleri kaydırdı. Her birinde ayrı bir tatlıydı. Yanımda olsa o kızarık yanaklarını ısırmamak için kafayı yerdim sanırım. "Bir oğlumuz olursa kesinlikle sana benzemeli." dediğimde dilime düşen duayı düzelttim istemsizce. "Sadece dış görünümü lütfen. Bir yerleri yakan bir çocuk istemiyorum." başımı göğe kaldırdım. Uzanıp alnıma bir öpücük bıraktı. "Ben sana tamamen, tüm özelliklerine benzeyen bir kız çocuğundan yanayım ama oğlum olursa da raz…