Lanetin Pençesinde: Kayıp Ruhlar
📌Tanıtım ve başlangıç
Yazar: Eylüll

Karanlık, her köşeyi kaplayan bir örtü gibi evin üzerine çökmüş, rüzgarın uğultusu ve çatırdayan ahşapların sesiyle birleşerek korkutucu bir melodi oluşturuyordu. Lanetli ev, efsanelere göre içindeki ruhları hapseden bir zindandı. Lucas, Mateo, Kai, Sophia, Lara ve Emma, bu evin içinde hapsolmuştu. Kimisi birbirini tanıyor, kimisi ise sadece yüzeysel bir merhaba ile geçiştirdiği yabancılardı. Lucas, 22 yaşında, kararlı ve cesur bir gençti. İçindeki liderlik ruhu, grubu bir arada tutmaya çalışıyordu. Sophia’ya olan ilgisi, kaybetme korkusuyla iç içe geçmişti. Mateo, Lucas'ın en yakın arkadaşıydı; 23 yaşında, sahiplenici ve kararlı bir yapıya sahipti. Onun için her durum bir macera gibiydi. Kai ise, komik ve eğlenmeyi bilan her zaman neşeli bir karakterdi; 24 yaşında, olayları analiz etme yeteneği ile öne çıkıyordu. Kızlar arasında ise Sophia, cesareti ve kararlılığı ile dikkat çekiyordu. Karanlıkta bile parlayan bir ışık gibiydi. Lara, 21 yaşında, gizemli bir aura taşıyor, etrafındaki herkesin dikkatini çekiyordu. Emma ise, grubun neşesi ve dolu dolu kahkahalarıyla biliniyordu; 20 yaşında, her koşulda pozitif kalabilen biri. Gece, evin içinde yankılanan çığlıklarla doluydu." O GECEDEN ÖNCE-> -sophia kızım kalk geç oldu yeni okuluna gideceksin bugün unuttunmu? Sophia hemen o telaşla yataktan kalkar ve eli ile tırnak işareti yaparak; -ah doğru yeni bir okul ve yeni bir başlangıç ne eğlenceli Annesi mutfaktan seslenir -bu okulunda lütfen uslu dur Sophia diğer okullarında olduğu gibi atılmak istemezsin değil mi? Sophia uzun bir iç çeker ve çantasını hazırlar yeni üniformasını giyer çantasını alır ve alt kata iner kahvaltı için. Masaya oturur ve nereye baksa daldığını fark eder ve kendini toparlar -hey soph bu okulunda iyi olacaksın kimseye sataşmayacaksın Kendi kendine söz verir. Kahvaltı biter ve yavaş yavaş okula doğru yola koyulur yaklaşık yarım saat sonra okuluna gelir ve manzaraya hayran kalır -vay gerçekten güzel bir okul Kendi kendine söylenerek ilerlemeye devam eder etrafı incelerken aniden biri çarpar ve tökezler -önüne bakar mısın az daha düşüyordum -merhaba galiba yenisinde böyle ukala bir şekilde konuşuyorsun karşındaki bir kişi ile "Mateo" elini uzatır -ben Mateo ve basketbol takımı- Sophia iter ve geçer -her neyse neysin napabilirim istediğin yerde ol umrumda değil Sophia yeni sınıfına doğru ilerler. Ve kapıyı tıklatır -gel Sesinin ardından içeri girer -geç kaldığım için özür dilerim Öğretmen başı ile onaylar ve istediği bir yere oturmasını söyler. Sophia en arka boş sırayı gözüne kestirir oraya doğru ilerler ve sınıfta bir ses yankılanır -ne yani öğretmenim biz tanımayacakmıyız bu öğrenciyi Sophia donup kalır ve arkasını döner ve Mateo olduğunu fark eder -dersi bölmeye gerek yok tanışmak isteyen tenefüste gelebilir Ve böylelikle ders devam eder bazen mateo nun şeytani gülüşü ile karşılaşır ve göz devirir . Aradan saatler geçer. Sophia yemeğini alır ardından okulun yanında kimsenin olmadığı bir depo bulur ve orada yemeğini yemeye başlar. Aradan dakikalar su gibi akar ve kısa bir süre kaldığını fark eder yemeğini toplayacakken kaşığı yere düşer ve onu almak için eğilir. Depo da bir ses yankılanır -lütfen üzerimdeki laneti çöz Ses 3 kez tekrar eder ses telleri kalınlaşarak Sophia korkudan tir tır titrer ve ne yapacağını bilemez aşağı eğilmiş bir biçimde dona kalır. Başını kaldırdığında kimsenin olmadığını fark eder ve hızlıca toparlanır kendini dışarı atar uzun uzun nefes alır ve sınıfa gider. Nihayet dersler biter ve eve gitmek için yola koyulur . Yarım saatlik bir yolun sonunda eve gelir ve üniformalarını alelacele çıkartır. Kendini yatağa atar ve yayılır birden telefondan bir mesaj gelir. -lanet çözülmezse ne olur biliyormusun? Kötü ruhun kurbanı olursun!!!! Sophia mesajı okurken -buda ne? Yeni bir mesaj gelir -beni ciddiye al Tam üste üste 3 kere bu mesaj gelir ve birden -laneti çöz Sonsuz bir döngü gibi devam eder bu mesaj. Sophia korkudan telefonu atar fakat telefon titreşmeye devam eder Sophia korkar ve yorganı…